Πιερ Μπελόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Πιέρ Μπελόν)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Πιέρ Μπελόν
Συγκριτική αναπαράσταση των σκελετών ανθρώπου και πτηνού αντίστοιχα. L' histoire de la nature des oyseaux

Ο Πιέρ Μπελόν (γαλ. Pierre Belon) (1517 - Απρίλιος 1564) ήταν Γάλλος φυσιοδίφης του 16ου αιώνα και ένας από τους πρώτους περιηγητές της Ελλάδας, Αιγύπτου, Παλαιστίνης και Μικράς Ασίας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο χωριό Σουλετιέρ του νομού Σαρτ το 1517. Υπό την προστασία του επισκόπου του Μαν σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στην Γερμανία, όπου παρακολούθησε μαθήματα βοτανικής. Επιστρέφοντας στο Παρίσι συνέχισε τις έρευνες του με την βοήθεια των καρδιναλίων του Τουρνόν, Λωρραίνης και Κλερμόν, ώσπου ο τελευταίος του χορήγησε την αναγκαία χρηματική συνδρομή για μια μεγάλη εξερευνητική αποστολή στην Ανατολή. Σκοπός του ταξιδιού ήταν να σπουδάσει τα φυτά του Θεοφράστου και Διοσκουρίδου, καθώς και τα ζώα του Αριστοτέλη στους τόπους της πατρίδας τους. Ακόμα είχε την εντολή να μελετήσει τα ιατρικά φυτά και βότανα, καθώς και άλλες ύλες χρήσιμες στην ιατρική και την βιομηχανία, και την εμπορική τους αξιοποίηση. Το τολμηρό για την εποχή εκείνη ταξίδι του Μπελόν υμνήθηκε από τον ποιητή Πιέρ ντε Ρονσάρ (Ronsard).

Περιήγηση στην Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συγγραφή των περιηγήσεών του είναι η μοναδική πηγή ειδήσεων περί της κοινωνικής και της πολιτικής κατάστασης πολλών Ηπειρωτικών και νησιωτικών Ελληνικών χωριών του 16ου αιώνα. Τις πρώτες αναφορές για τα μεταλλεία (ορυχεία) της Χαλκιδικής μας τις παρέχει ο Γάλλος περιηγητής Πιέρ Μπελόν που στα μέσα του 16ου αι. την επισκέφθηκε και στη συνέχεια εξέδωσε σχετική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1555· εκεί περιγράφει τη λειτουργία περίπου 500-600 καμίνων των οποίων η παραγωγή πρέπει να μη ήταν ευκαταφρόνητη, καθόσον ο φόρος που αποδίδονταν κυμαίνονταν ανάμεσα στα δεκαοκτώ με τριάντα χιλιάδες δουκάτα ανά μήνα.[1]

Από τη Γαλλία ο Μπελόν αναχώρησε το 1549. Πρώτη στάση έκανε στην Κρήτη, όπου φαίνεται ότι έμεινε πολύ καιρό, αφού αναφέρει πολλά για αυτήν. Μας περιγράφει τις πόλεις του νησιού, καταγράφει το φυτικό και ζωικό της βασίλειο. Απεικονίζει το ψάρι «σκάρο» για πρώτη φορά, καθώς και τα άγρια ερίφια της Κρήτης. Περιγράφει τα ήθη και έθιμα των κατοίκων, και μεταξύ των άλλων τον πυρρίχιο χορό.

Μετά την Κρήτη πήγε στην Λήμνο, της οποίας περιγράφει τα αρχαία ερείπια. Επισκέφτηκε μετά την Θάσο και το Άγιον Όρος και περιγράφει τους μοναχούς και τον ασκητικό τους βίο.

Από την Λήμνο περιηγήθηκε την παραλία της Μακεδονίας και Θράκης από Θεσσαλονίκη ως την Κωνσταντινούπολη, καταγράφοντας ότι αξιοπερίεργο έβλεπε, μεταξύ των άλλων τα μεταλλεία της Σιδεροκάψας και την κατασκευή της στυπτηρίας και τα υπολείμματα της μεγάλης Ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού.

Από την Θράκη πήγε στην Λέσβο και την Χίο και την Ρόδο, για να συνεχίσει το ταξίδι του στην Αλεξάνδρεια, το Κάιρο και την Μέση Ανατολή.

Επιστρέφοντας μετά από τρία χρόνια στο Παρίσι εξέδωσε τις παρατηρήσεις του με τον τίτλο Les observations de plusieurs singularitez et choses mémorables trouuées en Crèce, Asie, Judée, Egypte, Arabie etc. Paris 1554.

Εξέδωσε και πολλά άλλα έργα περί ιχθύων, πτηνών και φυτών.

Απεβίωσε το 1564 θύμα δολοφονίας κατά την ώρα της εργασίας του.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1551: Histoire de la nature des estranges poissons marins, which includes the first French illustration of a hippopotamus.
  • 1553: De aquatilibus[2] A French translation of this treatise on fishes, a foundation of modern ichtyology,[3] was published in three editions at Paris, 1555, and the volume was reprinted in Frankfurt and Zurich.
  • 1553: De arboribus Coniferis, Resiniferis aliisque semper virentibus..., a basic text on conifers, pines and evergreens.
  • 1553 De admirabili operi antiquorum et rerum suspiciendarum praestantia..., treating the funerary customs of Antiquity, in three volumes, of which separate titles head the second, on mummification (De medicato funere seu cadavere condito et lugubri defunctorum ejulatione) and third (De medicamentis nonnullis, servandi cadaveris vim obtinentibus).
  • 1553: Les observations de plusieurs singularitez et choses memorables trouvées en Grèce, Asie, Judée, Egypte, Arabie et autres pays étrangèrs.
  • 1555: revised edition of the Observations; it was translated into Latin for an international readership de Charles de l'Ecluse, 1589
  • 1555: L'Histoire de la nature des oyseaux.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμ Ε΄, σ. 549, εκδ. Ανέστη Κωνσταντινίδη 1887
  2. De aquatilibus
  3. Morren and Crié.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]