Περδικάκι (φυτό)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Περδικάκι
Parietaria judaica 000.jpg
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
Ομοταξία: Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida)
Τάξη: Κνιδώδη (Urticales)
Οικογένεια: Κνιδοειδή (Urticaceae)
Γένος: Ελξίνη (Parietaria)
Είδος: P. judaica
Διώνυμο
Parietaria judaica (Ελξίνη η ιουδαϊκή)
L.
Συνώνυμα
  • Parietaria diffusa M. et K.

Το περδικάκι (Parietaria judaica - Ελξίνη η ιουδαϊκή) είναι ποώδες πολυετές φυτό το οποίο ανήκει στην οικογένεια Κνιδοειδή, την οικογένεια της τσουκνίδας. Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας και χάρη σε μορφολογικούς μηχανισμούς των ανθέων τους, απελευθερώνουν άφθονη γύρη με μορφή νέφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι αναπτύσσεται σε τοίχους και σε τούβλα. Η γύρη αυτού του φυτού είναι έντονα αλλεργιογόνος.[1] Τα άνθη είναι δίοικα. Το φυτό είναι ιθαγενές στην δυτική και νότια Ευρώπη.[2]

Χρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το περδικάκι είναι γνωστό από την αρχαιότητα για την διουρητική δράση του, ως καταπραϋντικό για τον βήχα και ως βάλσαμο για τα τραύματα και τα εγκαύματα. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, το περδικάκι συνδέεται με τον Περικλή και την κατασκευή του Παρθενώνα. Όταν ένας εργάτης που δούλευε στην Ακρόπολη Αθηνών έπεσε από τον βράχο και τραυματίστηκε σοβαρά, η Αθηνά υπέδειξε στον Περικλή ένα περδικάκι για να περιποιηθεί τον εργάτη. Πράγματι, ο Περικλής γιάτρεψε τις πληγές βάζοντας πάνω τους φύλλα του φυτού.[3] Επίσης, στην παραδοσιακή ιατρική της Ευρώπης χρησιμοποιείται για την τόνωση της νεφρικής λειτουργίας. Το φυτό χρησιμοποιείται είτε φρέσκο είτε αποξηραμένο.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. [http://www.aeroallergen.gr/Urticaceae.asp ΚΝΙΔΩΔΗ (URTICACEAE) Περδικάκι (Parietaria spp.) και τσουκνίδα (Urtica spp.)] Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τμήμα Ιατρικής. Ανακτήθηκε την 25 Νοεμβρίου 2012
  2. 2,0 2,1 Parietaria judaica - L. Plants for a Future. Ανακτήθηκε την 25 Νοεμβρίου 2012
  3. Έλμουτ Μπάουμαν (1999). Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στην λογοτεχνία. Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. σελ. 118.