Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας
Ο Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας (797 - 838) ήταν βασιλιάς της Ακουιτανίας (817 - 838), δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του ευσεβούς από την πρώτη σύζυγο του, Ερμενγάρδη του Εσμπάι.
Όταν τον Αύγουστο του 817 ο πατέρας του αποφάσισε να μοιράσει τα εδάφη της αυτοκρατορίας στους γιους του, ο ίδιος δέχθηκε την Ακουιτανία, που είχε γίνει ανεξάρτητο βασίλειο από την εποχή του παππού του, Καρλομάγνου. Εξεγέρθηκε (830) για πρώτη φορά εναντίον του πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Λοθάριο, αλλά απέτυχε. Εξεγέρθηκε για δεύτερη φορά (832), σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για το ότι ο πατέρας του ήθελε να δώσει μερίδιο στην αυτοκρατορία και στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του, Κάρολο τον φαλακρό. Αυτή την φορά κατάφεραν να αιχμαλωτίσουν τον πατέρα τους (833), αλλά συμφιλιώθηκαν μαζί του δύο χρόνια αργότερα.
Κληρονόμοι [Επεξεργασία]
Με την σύζυγο του (822) Ινγκελτρούδη παιδιά του ήταν :
- Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας
- Κάρολος (825 - 863) αρχιεπίσκοπος στο Μάιντς.
Και οι δύο γιοι του πέθαναν άτεκνοι.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pepin I of Aquitaine της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
