Πείνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Πείνα ονομάζεται το αίσθημα που σηματοδοτεί την ανάγκη του οργανισμού να τραφεί. Σε περιπτώσεις που η απουσία τροφής είναι παρατεταμένη ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει την έλλειψη τροφής. Συνεκδοχικά η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει στέρηση ή φτώχεια. Η πείνα αρχίζει όταν ορισμένες θρεπτικές ουσίες αρχίζουν να εκλείπουν από το αίμα. Στέλνεται τότε ένα μήνυμα στο τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την πείνα, το οποίο αντιδρά όπως το φρένο στο στομάχι και στα έντερα. Όσο το αίμα διατρέφεται κανονικά, αυτό το κέντρο του εγκεφάλου καθυστερεί την ενέργεια του στομαχιού και των εντέρων. Όταν λείψει η τροφή από το αίμα, το κέντρο αντιδρά αμέσως και δραστηριοποιείται το στομάχι και το εντερικό σύστημα, που εργάζεται πιο εντατικά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής, έκδοση 1998, ISBN 960-231-085-5