Παύλος Καρολίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παύλος Καρολίδης
Pavlos Karolidis Greek Professor.JPG
Ιστορικός πολιτικός και καθηγητής Πανεπιστημίου
Όνομα Παύλος Καρολίδης
Γέννηση 1849
Καππαδοκία
Θάνατος 1930
Αθήνα
Αξιοσημείωτα έργα Σύγχρονος Ιστορία των Ελλήνων και των λοιπών λαών της Ανατολής (7 τ. 1922-29 )

Ο Παύλος Καρολίδης (1849-1930) ήταν ιστορικός, πολιτικός και καθηγητής Πανεπιστημίου. Επίσης βουλευτής Αιδινίου στην Τουρκική βουλή για δύο περιόδους. Ως ιστορικός μελετητής εγκαινίασε το έργο του για την ιδιαίτερη πατρίδα του την Καππαδοκία και σιγά σιγά διεύρυνε το πεδίο του επεκτείνοντάς το σε όλο το Μικρασιατικό Ελληνισμό, στο Ελληνικό Έθνος και σ΄ όλον το κόσμο. Γενικά, στο όλο έργο του, ο Καρολίδης ασχολείται πιο πολύ με το γεωγραφικοπολιτικό γίγνεσθαι, με τις μετακινήσεις των λαών, με τους πολέμους και τις εμφύλιες συγκρούσεις και λιγότερο με την πολιτιστική εξέλιξη.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ανδρονίκιο (Εντιρλούκ) της Καππαδοκίας το 1849. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης, σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη έως το 1886, οπότε εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου διορίστηκε υφηγητής και το 1893, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, καθηγητής της γενικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Απολύθηκε για πολιτικούς λόγους το 1918 και διορίστηκε στην ίδια θέση μετά πό δύο χρόνια.

Μετά το Νεοτουρκικό κίνημα έγινε μέλος της τουρκικής βουλής ως βουλευτής Αϊδινίου (1908-12). Οι πρωτοβουλίες του κατα την περίοδο αυτή και γενικά η πολιτική γραμμή που ακολούθησε προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις και επικρίσεις στην Ελλάδα, καθώς πίστευε ότι η πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας έπρεπε και ήταν δυνατόν να επιτευχθεί όχι με πόλεμο αλλά με την ειρηνική διείσδυση των Ελλήνων στον τουρκικό πολιτικό και κοινωνικό βίο και την ανάδειξη τους σε κυρίαρχο παράγοντα μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία.[2]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγγραφικό έργο του είναι ογκωδες. Τα κυριότερα έργα του είναι:

  • Καππαδοκία (1874)
  • Γλωσσάριον συγκριτικό ελληνοκαππαδοκικών, 1885
  • Ιστορία του ΙΘ΄αιώνος, (1814-92 1892), 3 τόμοι
  • Η ενεστώσα κατάστασις εν τω Αγίω Όρει, 1896
  • Εγχειρίδιον Βυζαντινής Ιστορίας, 1906
  • Παγκόσμιος Ιστορία (4 τ.), 1926

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παγκόσμιο Βιογραφικό λεξικό, εκδ. Αθηνών 1985, τόμ. 4. σ. 301 λήμμα Φάνη Κλεάνθη
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 13, σ. 470 ISBN 960-8177-63-4

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]