Πατριάρχης Αντιοχείας Ιγνάτιος Δ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ignatios IV.jpg

Ο Ιγνάτιος Δ΄ [κατά κόσμον Χαμπίμπ (Αγάπιος) Χαζίμ] ήταν ο εκατοστός εβδομηκοστός Πατριάρχης Αντιοχείας, ο τρίτος κατά σειράν Πρεσβείων των Ορθοδόξων Πατριαρχών, αμέσως μετά τούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Αλεξανδρείας. (Πλήρης τίτλος: Πατριάρχης τῆς Μεγάλης Θεουπόλεως Ἀντιοχείας, Συρίας, Ἀραβίας, Κιλικίας, Ἰβηρίας τε καί Μεσοποταμίας καί πάσης Ἀνατολῆς.)

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1921 στο Mhardey της Συρίας. Ανήκε σε ευσεβή ορθόδοξη αραβική οικογένεια και από νωρίς έδειξε κλίση για τα εκκλησιαστικά. Χειροτονήθηκε διάκονος ενώ σπούδαζε φιλολογία στη Βηρυτό. Το 1945 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου. Μετά την επιστροφή του στη Μέση Ανατολή, ίδρυσε την Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή στο Balamand του Λιβάνου.

Το 1961 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Παλμύρας και το 1970 εξελέγη Μητροπολίτης Λαοδικείας στη Συρία. Στις 2 Ιουλίου 1979 εξελέγη Πατριάρχης Αντιοχείας με το όνομα Ιγνάτιος Δ'.

Απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου 2012 μετά από νοσηλεία σε νοσοκομείο του Λιβάνου[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εκοιμήθη ο πατριάρχης Αντιοχείας Ιγνάτιος