Παναγιώτης Ρουμελιώτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης (Σουέζ, Αίγυπτος 19 Αυγούστου 1947) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και συγγραφέας με καταγωγή από τα Δωδεκάνησα[1].

Ακαδημαϊκή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Γαλλία (αποφοίτησε το 1970). Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόνης και του Πανεπιστημίου του Παρισιού ΙΙ. Διετέλεσε ερευνητής στο το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ, 1973–1977) ερευνητής (1978–1984) και στην συνέχεια επισκέπτης καθηγητής (1984–1989) στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (από το 2004) και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (2008–2009). Διετέλεσε διαδοχικά ερευνητής και καθηγητής στο Κέντρο Σύγχρονων Οικονομικών Μεθόδων στο Παρίσι, στην École des Hautes Études en Sciences Sociales και στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών στην Αθήνα.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης από το 1978 έως το 1981 διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος του τότε Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Ανδρέα Παπανδρέου. Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Συντονισμού (Οκτώβριος με Δεκέμβριο του 1981), Υφυπουργός στο ίδιο υπουργείο (1981–1982), Υφυπουργός Οικονομικών (1982–1983) και Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1984–1987).

Στις 5 Φεβρουαρίου 1987 έγινε για πρώτη φορά υπουργός τοποθετούμενος στην θέση του Υπουργού Εμπορίου, ενώ στο τέλος του ίδιου χρόνου (27 Νοεμβρίου 1987) και μέχρι το πέρας της κυβερνητικής θητείας (2 Ιουλίου 1989), διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Παρ' ότι υπήρξε μέλος στα υπουργικά συμβούλια του ΠΑΣΟΚ, ουδέποτε διεκδίκησε κοινοβουλευτική έδρα.

Στις 18 Ιουνίου 1989 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής (Ευρωεκλογές 1989) τοποθετούμενος στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ, μάλιστα για την εκλογή του αυτή παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο Πειραιά. Διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως την λήξη της θητείας του, το 1994. Κατά την θητεία αυτή υπήρξε μέλος πολλών επιτροπών (Επιτροπή Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής, Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων, Υποεπιτροπή Νομισματικών Θεμάτων κλπ.)

Σκάνδαλο Κοσκωτά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Ιουλίου 1989, έναν μήνα μετά την εκλογή του ως ευρωβουλευτή, η Βουλή τον παρέπεμψε (με 170 ψήφους) για δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο που δίκασε το Σκάνδαλο Κοσκωτά, με την κατηγορία της παράβασης του νόμου περί ευθύνης υπουργών (για την ιδιότητά του ως Υπουργός Εθνικής Οικονομίας). Τελικά ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους τέσσερις παραπεμφθέντες (Ανδρέα Παπανδρέου, Μένιο Κουτσόγιωργα, Δημήτρη Τσοβόλα και Γιώργο Πέτσο), δεν δικάστηκε καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινουβούλιο δεν ήρε την ασυλία του, κάτι που ήταν απαραίτητο ώστε να τεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.

Άλλες δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Είναι πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Οικονομικών Προβλέψεων του Ευρωμεσογεικού Κόσμου από το 2004
  • Διετέλεσε πρόεδρος Ομάδας Εργασίας για τον Εκδημοκρατισμό, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων του Συμφώνου Σταθερότητας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (2000–2001)
  • Ήταν ειδικός εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Διαδικασία Σταθερότητας στα Βαλκάνια (1997–2000)
  • Ως σύμβουλος του πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Ξενοφώντα Ζολώτα, οργάνωσε την Υπηρεσία Ελέγχου των Εισαγωγών και Εξαγωγών
  • Διηύθυνε την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Νομισματικών και Πιστωτικών Θεμάτων του Υπουργείου Συντονισμού
  • Πραγματοποίησε, για λογαριασμό των Ηνωμένων Εθνών, διάφορες αποστολές σε αναπτυσσόμενες χώρες, προκειμένου να συμβουλεύσει τις κυβερνήσεις τους σε θέματα σχετικά με τις δραστηριότητες των πολυεθνικών επιχειρήσεων

Τον Φεβρουάριο του 2010, ορίστηκε με απόφαση του τότε Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αντικαθιστώντας στην θέση αυτή την Μιράντα Ξαφά.

Διακρίσεις και βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης έχει τιμηθεί με πολλές διεθνείς διακρίσεις και βραβεία. Είναι Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Γαλλικής Δημοκρατίας, των Πατριαρχείων Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας, ενώ έχει τιμηθεί με το παράσημο του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Πολωνικής Δημοκρατίας, καθώς και με το Βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας Εμπορικών Επιστημών και του Glob Art Innovation της Αυστρίας.

Είναι συγγραφεάς πολλών βιβλίων και μελετών σε θέματα διεθνούς οικονομικής διακυβέρνησης. Τον Νοέμβριο του 2011 το όνομά του ακούστηκε από δημοσιογραφικές πηγές ως ενός από τους υποψήφιους για την θέση του πρωθυπουργού μετά την παραίτηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κώστας Διγκαβές, Ελληνικό και Διεθνές Αλμανάκ 1988, Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1988
  • Παναγιώτης Κουστένης, «Σκάνδαλο Κοσκωτά» και «Παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο», στο λεξικό Η Ελλάδα στη δεκαετία του '80, Εκδόσεις Το Πέρασμα, Αθήνα 2010 ISBN 978-960-98310-8-6

Εξωτερικές Συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]