Παλλαντίδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Παλλαντίδες (Παλλαντίδαι) είναι γνωστοί οι 50 γιοί του Αθηναίου άρχοντα Πάλλαντα, του γιου του Πανδίονα. Οι Παλλαντίδες επανεστάτησαν εναντίον του Θησέα, τον οποίο θεωρούσαν ως σφετεριστή του θρόνου των Αθηνών. Είχαν την ελπίδα ότι ο Θησέας δεν θα επέστρεφε από την Κρήτη και φιλοδοξούσαν ότι σε μία τέτοια περίπτωση θα κατελάμβαναν τη βασιλεία μετά τον θάνατο του θείου τους Αιγέα. Μετά την επιστροφή του Θησέα οι Παλλαντίδες του έστησαν ενέδρα, αλλά ο κήρυκας του Θησέα Λέως τον πληροφόρησε για τα σχέδια των Παλλαντιδών και την ενέδρα. Τότε ο Θησέας τους πρόλαβε στήνοντάς τους αυτός ενέδρα. Οι Παλλαντίδες ηττήθηκαν και πολλοί, μαζί και ο πατέρας τους, σκοτώθηκαν. Ωστόσο ο Θησέας συμφιλιώθηκε με τους υπόλοιπους και πάντρεψε τον γιο του Ιππόλυτο με την αδελφή των Παλλαντιδών Αρικία, ενώνοντας με τον τρόπο αυτό τους Αθηναίους με τους Παλληνείς.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pallantides της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).