Πέδρο Αλμοδόβαρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Πέδρο Αλμοδοβάρ)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέδρο Αλμοδόβαρ

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ Καμπαγέρο (ισπ. Pedro Almodóvar Caballero) είναι ισπανός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1951. Έχει γράψει, σκηνοθετήσει και παραγάγει περίπου 30 ταινίες.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Calzada de Calatrava στην περιοχή του Almagro στην Ισπανία. Σε ηλικία 8 ετών παρακολούθησε καθολικό σχολείο. Οι εμπειρίες του από το σχολείο αυτό και από τους εκκλησιαστικούς θεσμούς σε συνδυασμό με τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη, αποτέλεσαν την έμπνευση για την ταινία του Κακή εκπαίδευση (2004). Στα 16 του μετακόμισε στη Μαδρίτη και ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές του ποδαριού, αφού λόγω της δικτατορίας του Φράνκο ο ισπανικός κινηματογράφος δεν ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένος. Στη συνέχεια δούλεψε για 12 χρόνια στον ισπανικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών και έτσι κατάφερε να αγοράσε την πρώτη του κάμερα, μια Super 8. Τα χρόνια εκείνα δούλεψε σε θεατρικές ομάδες, ίδρυσε το σατιρικό πανκ-ροκ συγκρότημα Almodovar y McNamara και γύρισε πολλές χιουμοριστικές ταινίες σε super 8, τις οποίες παρουσίαζε σε ιδιωτικές προβολές. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία είναι το Η Πέπι, η Λούση, η Μπομ και τ' άλλα κορίτσια που ολοκληρώθηκε με πολλές δυσκολίες το 1980. Ακολούθησαν πολλές ταινίες,στις οποίες υπογράφει ο ίδιος και το σενάριο, που έφεραν και την διεθνή αναγνώριση για το σκηνοθέτη.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αγαπημένο του κινηματογραφικό είδος είναι το μελόδραμα , η επιρροή και η εξέλιξη του οποίου είναι εμφανής στο έργο του.
  • Η γυναίκα σε όλες της τις εκδοχές είναι ένα από τα βασικά θέματα στις ταινίες του.
  • Μέσα από τις ταινίες του βλέπουμε την εξέλιξη της χώρας του, τη σκοτεινιά της καθολικής δικτατορίας του Φράνκο που κράτησε 40 χρόνια, την πτώση της (1975) και την εξέλιξη της Ισπανίας σε ένα δημοκρατικό κράτος.
  • Χαρακτηριστική είναι επίσης η αισθητική των έντονων χρωμάτων, που χρησιμοποιεί σε πολλές ταινίες του.
  • Συνηθίζει να δουλεύει με τους ίδιους ηθοποιούς, τους οποίους βλέπουμε να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αρκετές ταινίες του. Κάποιες από τις μούσες του είναι η Κάρμεν Μάουρα, η Σεσίλια Ροθ, η Μαρίσα Παρέδες, η Πενέλοπε Κρουζ, η Τσους Λαμπρεάβε.
  • Η σχέση του με τη μητέρα του επηρέασε σημαντικά τόσο τη ζωή του όσο και τη δημιουργία του. Η μητρική φιγούρα είναι καθοριστική στις περισσότερες ταινίες του.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Pedro Almodòvar, 40ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, εκδόσεις Καστανιώτη, 1999

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Ταινία Βραβεία
1978 Folle, folle, fólleme ... Tin
(Fuck, fuck, fuck me... Tim)
1980 Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón
(Η Πέπη, η Λούση, η Μπομ και τ' άλλα Κορίτσια)
1982 Laberinto de pasiones
(Λαβύρινθος του πάθους)
1983 Εntre tinieblas
(Αμαρτωλές καλόγριες)
1984 ¿Qué he hecho yo para merecer ésto?
(Μια ζωή ταλαιπωρία)
1985 Tráiler para amantes de lo prohibido
1986 Matador
1987 La ley del deseo
(Ο νόμος του πόθου)
1988 Mujeres al borde de un ataque de nervios
(Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης)
1990 ¡Átame!
(Δέσε με)
1991 Tacones lejanos
(Ψηλά τακούνια)
1993 Kika
(Κίκα)
1995 La flor de mi secreto
(Το μυστικό μου λουλούδι)
1997 Carne trémula
(Καυτή Σάρκα)
1999 Todo sobre mi madre
(Όλα για τη μητέρα μου)
Φεστιβάλ των Καννών Βραβείο σκηνοθεσίας
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας
2002 Hable con ella
(Μίλα της)
Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας
2004 La mala educación
(Κακή εκπαίδευση)
2006 Volver
(Γύρνα πίσω)
Φεστιβάλ των Καννών Βραβείο καλύτερου σεναρίου
Φεστιβάλ των Καννών Βραβείο καλύτερων γυναικείων ρόλων (για όλο το γυναικείο καστ)
Βραβεία Goya Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, Βραβείο καλύτερης ταινίας, Βραβείο καλύτερου πρώτου γυναικείου ρόλου, Βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου, Βραβείο καλύτερης μουσικής
2009 Los abrazos rotos
(Ραγισμένες αγκαλιές)
2011 La Piel Que Habito
(Το δέρμα που κατοικώ)
2013 Los amantes pasajeros
(Δεν κρατιέμαι)