Πάνθηρ Ι (Αντιτορπιλικό)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πάνθηρ Ι (Αντιτορπιλικό)
Panthir1 d72 hi.jpg
Β.Π. Α/Τ ΠΑΝΘΗΡ D-72
Χαρακτηριστικά
Παραγγελία Ελληνική κυβέρνηση
Ναυπηγείο Camell Laird, Liverpool
Ένταξη σε υπηρεσία 1912
Παροπλισμός 1946
Δίδυμα σκάφη Αετός Ι, Ιέραξ ΙΙ και Λέων ΙΙ
Χρήση Αντιτορπιλικό
Κατάληξη παροπλίστηκε το 1946
Γενικά Χαρακτηριστικά
Εκτόπισμα 880 τόνοι
Μήκος 89,4 μέτρα
Πλάτος 8,3 μέτρα
Βύθισμα 3 μέτρα
Πρόωση

Το 1912 το πλοίο είχε 5 λέβητες (4 ανθρακολέβητες και 1 πετρελαιολέβητα), 5 καπνοδόχους και ταχύτητα 31 κόμβων.

Το 1925 έκανε στην Αγγλία εκτεταμένη μετασκευή των λεβήτων του. Οι καπνοδόχοι έγιναν δύο και τοποθετήθηκαν 4 πετρελαιολέβητες Yarrow που απέδωσαν μέγιστη ταχύτητα 32 κόμβων.
Ταχύτητα 31 kts μέγιστη, 32 μετά το 1925
Πλήρωμα 58
Οπλισμός

1912: 4 πυροβόλα Betheleem των 10,2 εκ., 1 Α/Α πυροβόλο 75 χιλ., 6 Τ/Σ 21 ιντσών και 3 ηλεκτρικοί προβολείς.
1925: Αφαιρέθηκε το πυροβόλο των 75 χιλ., και τοποθετήθηκε 1 πυροβόλο Α/Α των 37 χιλ., 1 πυροβόλο τετράκαννο των 40 χιλ. και 2 βομβοβόλα. Διασκευάστηκε για την πόντιση 40 ναρκών.

1942: Αφαιρέθηκαν το 3ο και 4ο πυροβόλο και οι τορπιλοσωλήνες της πρύμης. Προστέθηκαν 1 πυροβόλο 3 ιντσών Α/Α, 1 πυροβόλο 20 χιλ. Oerlicon και η συσκευή Α/Υ τύπου 123Α.

Το αντιτορπιλικό Πάνθηρ (Β.Π. Α/Τ Πάνθηρ D-72) ήταν παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης στα ναυπηγεία 'Camell Laird, Liverpool'. Το πλοίο εντάχθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το 1912 έως το 1946. Το πλοίο, μαζί με τα ομότυπα Αετός Ι, Ιέραξ και Λέων ΙΙ, που αποτέλεσαν τα λεγόμενα Θηρία του Πολεμικού Ναυτικού παραγγέλθηκαν από την Αγγλία στα ναυπηγεία 'Camell Laird, Liverpool'. Αγοράστηκαν έτοιμα για χρήση στην τιμή των 148,000 λιρών έκαστο, όταν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι φαινόταν πιθανοί. Τα πλοία αυτά είχαν αρχικά παραγγελθεί από το ναυτικό της Αργεντινής, το δε Πάνθηρ αρχικά ονομαζόταν Santiago. Η παραλαβή του έγινε από τον Πλοίαρχο Αθ. Μιαούλη, ΒΝ, στο Παλέρμο της Σικελίας όπου είχε καταπλεύσει με ξένο πλήρωμα.

Στην διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων είχαν αγοραστεί μόνο τα βασικά πυρομαχικά (3000 βλήματα). Λόγω του ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες τορπίλες τα πλοία αρχικά ονομάστηκαν Ανιχνευτικά αντί για Αντιτορπιλικά. Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, το Πάνθηρ μαζί με τα υπόλοιπα τρία Θηρία, ως μέλη του Ελληνικού Στόλου με επικεφαλής την ναυαρχίδα το Β.Π. Θ/Κ Γεώργιος Αβέρωφ και υπό την καθοδήγηση του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη έλαβε μέρος στην ναυμαχία της Έλλης και στις 5 Ιανουαρίου 1913 στην ναυμαχία της Λήμνου.

Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου εισήλθε καθυστερημένα στον πόλεμο στο πλευρό της Τριπλής Συμμαχίας και εξαιτίας της Ελληνικής ουδετερότητας τα τέσσερα Θηρία κατασχέθηκαν από τους συμμάχους τον Οκτώβριο του 1916, αντικαταστάθηκε το πλήρωμα από τους Γάλλους τον Νοέμβριο, ύψωσαν την γαλλική σημαία και υπηρέτησαν στο Γαλλικό Ναυτικό την περίοδο 1917-18. Το 1918 επεστράφησαν στην Ελλάδα σε άθλια κατάσταση και μετά από φιλότιμες προσπάθειες αποκατάστασης των ζημιών από τα ελληνικά πληρώματα κατάφεραν και ανέλαβαν καθήκοντα συνοδείας υπό ελληνική σημαία, κυρίως στο Αιγαίο Πέλαγος.

Την περίοδο 1919-20 το Πάνθηρ συμμετείχε στις επιχείρηση εκκένωσης των Ελλήνων προσφύγων από Νότια Ρωσία κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης μαζί με τα θωρηκτά Κιλκίς και Λήμνος και το Αντιτορπιλικό Λέων, παραμένοντας για 263 ημέρες στην Μαύρη Θάλασσα. Κατά τον Μικρασιατικό Πόλεμο συμμετείχε στον απόκλεισμό των μικρασιατικών παραλίων.

Μετά τον πόλεμο το Πάνθηρ ανακαινίστηκε , την περίοδο 1925-1927. Έχοντας επιζήσει την γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941 το Πάνθηρ έλαβε μέρος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχοντας ώς βάση τον Ινδικό Ωκεανό. Μεταξύ του Μαΐου και του Οκτωβρίου 1942 ο οπλισμός του αναβαθμίστηκε επιτρέποντάς το να παρέχει καλύτερη αντιαεροπορική προστασία και ικανότητες πολέμου επιφανείας.

Μετά το τέλος του Πολέμου, το Πάνθηρ επανέπλευσε στην Ελλάδα και παροπλίστηκε το 1946.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]