Ο Ηγεμόνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ηγεμόνας (Il Principe) είναι μια πολιτική πραγματεία του Φλωρεντινού αξιωματούχου και πολιτικού φιλοσόφου Νικολό Μακιαβέλι. Αρχικά ονομαζόταν De Principatibus (Περί Ηγεμονιών)· γράφτηκε το 1513 αλλά δεν δημοσιεύτηκε ως το 1532, πέντε χρόνια μετά το θάνατο του Μακιαβέλι. Η πραγματεία δεν είναι αντιπροσωπευτική του συνόλου του έργου και των θέσεων του Μακιαβέλι αλλά είναι η πλέον μνημονευόμενη και η αφορμή για την ευρύτερη χρήση του μειωτικού όρου "Μακιαβελικός".

Ο Μακιαβέλι έχει αφιερώσει τον «Ηγεμόνα» στον Λορέντσο Β' των Μεδίκων, γιο του Πέτρου Β' των Μεδίκων.

Σ' αυτό το σύντομο αλλά ενδιαφέρον συγγραφικό έργο του Μακιαβέλι διακρίνεται η απόπειρα να δημιουργήσει ένα "εγχειρίδιο" προς τους ηγέτες μέσ' από μια σειρά αποφθεγμάτων. Ο μακιαβελισμός διακρίνεται κυρίως για την επιταγή του στα διπλά ηθικά κριτήρια: Ένας ηγεμόνας, δηλαδή, οφείλει να διαχωρίζει την προσωπική του ηθική από την ηθική που εφαρμόζει προκειμένου να διατηρήσει ένα κράτος ισχυρό στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Ελληνικές Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Π.Χ. Σχόλια Νεοκλέους Καζάζη, Αθήνα 1909
  • Νίκος Καζαντζάκης, εκδόσεις Γαλαξία, Αθήνα 1961, επανέκδοση από εκδόσεις Καζαντζάκη 2006
  • Ηλέκτρα Ανδρεάδη, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1989, επανέκδοση 2006
  • Μαρία Κασωτάκη, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1993,επανέκδοση 2005
  • Θεώνη Ταμπάκη, Εκδόσεις Ατραπός, Αθήνα 2003
  • Διονύσης Βίτσος, Εκδόσεις Περίπλους, Αθήνα 2003 (σύνοψη βασικών σημείων του έργου)
  • Λεωνίδας Παυλίδης, Εκδόσεις Μπίμπης Στερέωμα, Θεσσαλονίκη 2004
  • Φώντας Κονδύλης, εκδόσεις Δαμιανός, Αθήνα 2007
  • Ελένη Γκαγκάτσιου,εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2008
  • Ζώζη Ζωγραφίδου - Καραχάλιου, εκδόσεις Ελευθεροτυπία - Βάνια, Αθήνα 2010

Δικτυακοί Τόποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]