Ουνγκόλιαντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Ουνγκόλιαντ είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στο μύθο του Τόλκιν και εμφανίζεται στο έργο του, το Σιλμαρίλλιον.

Η προέλευσή της δεν εξηγείται. Έζησε πριν την Πρώτη Εποχή. Είχε τη μορφή τεράστιας αράχνης, κατοικούσε νότια του Βάλινορ, έιχε αιώνια πείνα για φως, και ύφαινε ιστούς από σκοτάδι.

Ο Μέλκορ της υποσχέθηκε να την ικανοποιήσει, και την οδήγησε στα Δύο Δέντρα του Βάλινορ, για να τα καταστρέψει ωστε να ικανοποιήσει την πείνα της με το φως τους. Στη συνέχεια έφυγαν μαζί από το Βάλινορ προς την Ανατολή, στο Μπελέριαντ, όπου η Ουνγκόλιαντ καταβρόχθισε τους θησαυρούς που έκλεψε ο συνεργάτης της απο την ταραχή. Όταν όμως ζήτησε από τον Μέλκορ να της δώσει και τα Σίλμαριλ που είχε κλέψει, για να τα φάει κι αυτά, εκείνος αρνήθηκε και αυτή του επιτέθηκε. Οι Μπάλρογκ του Μέλκορ, που ήρθαν σε βοήθειά του όταν άκουσαν την κραυγή του από το φρούριό του, το Ουτούμνο και τον φυγάδευσαν.

Λέγεται ότι η Ουνγκόλιαντ τελικά έφαγε τον εαυτό της απο την ακόρεστη λαιμαργία της.

Οι μεγάλες αράχνες που εμφανίζονται στα έργα του Τόλκιν, όπως η Σέλομπ, είναι απόγονοί της.

Προέλευση της Ουνγκόλιαντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ουνγκόλιαντ είναι ένα αινιγματικό ον σε σχέση με τα υπόλοιπα πλάσματα του Τόλκιν, καθότι δεν εξηγείται η φύση και η προέλευσή της. Υποτίθεται πως είναι Μάια, ένα από τα πολλά κατώτερα πνεύματα. Ωστόσο, αναφέρεται ως ένα πλάσμα του σκότους, και όχι ως μία από τους Άινουρ. Επιπλέον, εάν ήταν Μάια, δεν θα μπορούσε να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να απειλήσει τον Μέλκορ, τον ισχυρότερο από τους Άινουρ. Συνεπώς, η Ουνγκόλιαντ είναι ένα πνεύμα του κενού, που δεν προέρχεται από τον Έρου Ιλουβάταρ.