Οι Νιμπελούνγκεν (1924)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οι Νιμπελούνγεν
Die Nibelungen
Nibelung.jpg
Αφίσα της ταινίας (μέρος Α')
Σκηνοθεσία Φριτς Λανγκ
Παραγωγή Έριχ Πόμμερ για την Decla-Bioscop AG και την Universum Film AG
Σενάριο Τέα φον Χάρμπου
Πρωταγωνιστές Πάουλ Ρίχτερ ως Ζίγκφρηντ
Μαργκαρέτε Σεν ως Κούντρουν
Χάννα Ραλφ ως Μπρουνχίλντε
Τέοντορ Λος ως Βασιλιάς Γκούντερ
Χανς Καρλ Μίλερ ως Γκέρενοτ
Έρβιν Μπίσβάνγκερ ως Γκίζελχερ
Σανς Άνταλμπερτ Σλέτο ως Χάγκεν
Ρούντολφ Κλάιν-Ρόγκε ως Αττίλας, Βασιλιάς Έτζελ
Ρούντολ Ρίτνερ ως Γκράφος Ρούντιγκερ
Μπέρναρντ Γκέτζκε ως ιππότης Φόλκερ της Αλτσάι
Γκέρτρουντ Άρνολντ ως Βασίλισα Ούτε
Φρίντα Ρίχαρντ ως τρεις μοίρες
Χάρντυ φον Φρανσουά ως Ντάνκβαρτ
Γκέοργκ Γιόν ως Μίμε και Άλμπεριχ
Γκέογκ Γιουρόφσκι ως ιερωμένος
Ίρις Ρόμπερτς ως πριγκιπόπουλο
Χούμπερτ Χάινριχ ως Βέρμπελ
Φριτς Αμπέρτι ως Ντίτριχ φον Μπέρν
Γκέοργκ Άουγκουστ Κοχ ως Χίλντεμπραντ
Γκρέτε Μπέργκερ ως γυναίκα
Πρώτη προβολή Flag of the United States.svg 29 Δεκ. 1971
Μουσική Γκότφριντ Χούπερτζ
Διάρκεια μέρος Α': 142'
μέρος Β': 151'
Γλώσσα βουβός κινηματογράφος με ταμπέλες στα γερμανικά
Σελίδα IMDb
δεύτερη Σελίδα IMDb

Οι Νιμπελούνγκεν (γερμ. Die Nibelungen) είναι γερμανική κινηματογραφική ταινία του βωβού κινηματογράφου σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος φέρει τον τίτλο Ζίγκφριντ (γερμ. Siegfried), ενώ το δεύτερο μέρος φέρει τον τίτλο Η εκδίκηση της Κρίμχιλντ (γερμ. Kriemhilds Rache). Η σκηνοθεσία είναι του Φριτς Λανγκ το 1922 και 1924 σε σενάριο της Τέα φον Χάρμπου. Η ιστορία βασίζεται στο γερμανικό μυθολογικό έπος Nibelungenlied.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέρος Α': Ζίγκφριντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νεαρός Ζίγκφριντ ζει στο εργαστήρι του νάνου Μίμε. Μια μέρα ακούει έναν γέρο να διηγείται την ιστορία της ομορφότερης γυναίκας, της Μπρουνχίλντε. Κανείς όμως δεν ξέρει που μένει. Ο Ζίγκφριντ αποφασίζει να ξεκινήσει για να βρει την Μπρουνχίλντε. Στον δρόμο του συναντάει τον δράκο και τον σκοτώνει. Το αίμα του σκοτωμένου δράκου θα δώσει στον Ζίγκφριντ μαγικές δυνάμεις. Στην συνέχεια ο Ζίγκφριντ συναντάει τον βασιλιά των νάνων, Άλμπεριχ και τον νικάει. Ο Ζίγκφριντ του παίρνει τον αμύθητο θησαυρό των νάνων, μαζί με το μαγικό σπαθί Μπάλμουνγκ και την μαγική σκούφια που κάνει όποιον τη φοράει να γίνεται αόρατος ή να παίρνει όποια μορφή θέλει. Μια μέρα ο Ζίγκφριντ θα φτάσει στο παλάτι του βασιλιά Γκύντερ της Βουργουνδίας στην Βορμς, όπου πέφτοντας θύμα του μαγικού φίλτρου στα δόλια σχέδια του Χάγκεν θα ζητήσει το χέρι της Κρίμχιλντ που είναι αδερφή του βασιλιά Γκύντερ. Ο Γκύντερ του θέτει τον όρο, να τον υποδουλώσει την πολεμοχαρή βασίλισσα του βορά, την Μπρουνχίλντε, και να του την χαρίσει για γυναίκα. Ο Ζίγκφριντ συναντά την Μπρουνχίλτε, και με την βοήθεια των μαγικών του δυνάμεων νικάει την Μπρουνχίλντε. Έτσι οι δύο γάμοι, του Γκύντερ με την Μπρουνχίλντε και του Ζίγκφριντ με την Κρίμχιλντ, θα πραγματοποιηθούν. Η Μπρουνχίλντε όμως είναι πολύ άγρια, και γιαυτό ο Γκύντερ παρακαλεί τον Ζίγκφριντ όλο και πιο συχνά να μεταμορφωθεί για να την καταπραΰνει. Τα πράγματα όμως θα πάρουν όλο και πιο δραματική τροπή. Η Μπρουνχίλντε κάποια μέρα ανακαλύπτοντας την απάτη θα εκδικηθεί προδίνοντας τον Ζίγκφριντ στον Χάγκεν που θα τον σκοτώσει ύπουλα. Στο τέλος του πρώτου μέρους η Κρίμχιλντ θα ορκιστεί εκδίκηση για τον χαμό του άντρα της.

Μέρος Β': Η εκδίκηση της Κρίμχιλντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κρίμχιλντ ορκίζεται εκδίκηση και εγκαταλείπει το παλάτι. Θα πάει στους βάρβαρους Ούνους, όπου θα παντρευτεί τον βασιλιά Έτσελ και θα ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Δεν ξεχνάει όμως το μίσος που τρέφει για τον δολοφόνο του πρώην άνδρα της. Όταν μετά από λίγο καιρό θα γεννήσει το πρώτο της παιδί, ένα αγόρι και πρωτότοκο διάδοχο του βασιλιά Έτσελ, θα ζητήσει από τον βασιλιά να στείλει αγγελιαφόρους για να αναγγείλουν το γεγονός και για να προσκαλέσουν τον βασιλιά Γκύντερ και την ακολουθία του στην γιορτή προς τιμή του νεογέννητου. Ο Γκύντερ ακολουθεί την πρόσκληση και φτάνει με πολλούς ακόλουθους, συγγενείς, ευγενείς και στρατιώτες. Η Κρίμχιλντ απαιτεί από τον βασιλιά Έτσελ να σκοτώσει τον δολοφόνο του Ζίγκφριντ και να αποκαταστήσει την τιμή της. Ο βασιλιάς Έτσελ αρνείται, λέγοντας ότι οι φιλοξενούμενοι ανέκαθεν τιμώνται. Τότε λοιπόν η Κρίμχιλντ απευθύνθηκε στους Ούνους πολεμιστές και έταξε ένα μεγάλο δώρο σε όποιον σκοτώσει τον Χάγκεν. Οι Βουργουνδοί που υποψιάστηκαν την παγίδα θα εμφανιστούν στο δείπνο με τις πανοπλίες τους και αρματωμένοι. Ενώ η γιορτή αρχίζει ομαλά, σε μια παραπλήσια σπηλιά, εκεί που μεθοκοπούν οι απλοί στρατιώτες, οι Ούνοι θα τραβήξουν τα μαχαίρια και μέσα στο γλέντι θα σκοτώσουν μερικούς από τους παρευρισκόμενους Βουργουνδούς στρατιώτες. Το μαντάτο φτάνει και στην βασιλική αίθουσα που γιορτάζει ο βασιλιάς με τους καλεσμένους του, και κάνει την πορεία της γιορτής να εκτροχιαστεί. Οι Βουργουνδοί για να υπερασπιστούν αρπάζουν τον βρεφικό πρίγκηπα και τον σκοτώνουν. Στην μάχη ανάμεσα στους Ούνους και τους Βουργουνδούς που θα ξεσπάσει, οι Βουργουνδοί θα καταφέρουν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και να ταμπουρωθούν μέσα στην αίθουσα. Ζητούν να τους αφήσουν να φύγουν σώοι, αλλά η Κρίμχιλντ δεν δέχεται. Επιμένει να τους αφήσει όλους ελεύθερους, υπό τον όρο της παράδοσης του Χάγκεν. Οι Βουργουνδοί δεν δέχονται και προτιμούν να μείνουν ενωμένοι ως τον θάνατο. Οι Ούνοι απ' έξω πολιορκούν το κτίριο και του βάζουν φωτιά. Οι Βουργουνδοί υπερασπίζονται τους εαυτούς τους έως το τέρμα σε μια πολύνεκρη μάχη και σε ολοκληρωτική καταστροφή.

Κριτική του έργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο Die Nibelungen ήταν η δεύτερη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία του Φριτς Λανγκ, ένα από τα πιο εμπορικά κινηματογραφικά έργα της δεκαετίας του 1920 και ένας σημαντικός σταθμός στην ιστορία της κινηματογραφίας. Είναι έργο πολύπλοκο με οπτικά εφέ και εξαίρετους ηθοποιούς. Εκτός από την υψηλή σκηνοθετική ποιότητα και την εξαιρετική ηθοποιία οι κριτικές της εποχής εκφράστηκαν επαινετικά γα την μάσκα, τα κουστούμια και τα σκηνικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Die Nibelungen (1924) της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).