Οινοπίων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Οινοπίων στην ελληνική μυθολογία ήταν οικιστής και πρώτος βασιλιάς στη νήσο Χίο, προσωποποίηση του τρύγου, δευτερεύουσα θεότητα του αμπελιού και του τρύγου.

Ήταν γιος του Διονύσου ή του Θησέα και της Αριάδνης. Από τους ίδιους γονείς είχε αδελφούς τους Θόα, Στάφυλο και Πεπάρηθο, μαζί με τους οποίους φέρεται να γεννήθηκε στη νήσο Λήμνο, όπου και οδήγησε ο Διόνυσος την Αριάδνη από τη Νάξο ή στην Κρήτη. Κόρη του ήταν η νύμφη Χιόνη ή Μερόπη ή Αιρώ την οποία ερωτεύθηκε ο Ωρίων ο οποίος ήρθε στη Χίο και σκότωσε όλα τα θηρία , αλλά ο Οινοπίων δεν τον ήθελε για γαμβρό του, τον μέθυσε και μετά τον τύφλωσε. Αργότερα όταν Ωρίων γύρισε να τον εκδικηθεί με τη βοήθεια του Ποσειδώνα κρύφτηκε σε απρόσιτη σπηλιά και γλίτωσε την οργή του. Γιοί του ήταν οι Τάλος, ο Ευάνθης, ο Μέλανας, ο Σάλαγος και ο Αθάμας.

Σύμφωνα με τον μύθο ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς καθάρισαν το Αιγαίο από ληστρικούς λαούς όπου κατέκτησαν πολλούς από αυτούς έστειλαν στους λαούς που υπέταξαν βασιλείς. Ο Ονοποίων στάλθηκε στην Χίο όπου ίδρυσε αποικία και έμαθε στους αυτόχθονες την αμπελουργία. Κατά τη βασιλεία του εποίκησαν τη Χίο Κάρες και Άβαντες, μετά τον θάνατο του Οίνοπίων και των γιον του βασίλεψε στη Χίο ο Άφικλος από την Εύβοια.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλεξάνδρου Μ. Βλαστού, Χιακά : ήτοι ιστορία της νήσου Χίου από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της έτει 1822 γενομένης καταστροφής αυτής παρά των Τούρκων, Εκ της τυπογραφίας Γεωργίου Πολυμέρη, Εν Ερμούπολει 1840