Οικολόγοι Πράσινοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οικολόγοι Πράσινοι
Oikologoi Prasinoi Logo 2009 2.png
Προεδρεύων Εκτελεστική Γραμματεία
Ιδρύθηκε Δεκέμβριος 2002
Έδρα Πλατεία Ελευθερίας (Κουμουνδούρου) 14
105 53 Αθήνα
Εφημερίδα "Πράσινη Πολιτική"
Ιδεολογία Πολιτική οικολογία
Πολιτική θέση Αριστερά
Διεθνής προσχώρηση Παγκόσμιοι Πράσινοι [1]
Ευρωπαϊκή προσχώρηση Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα[2]
Ομάδα Κοινοβουλίου Ε.Ε. Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία
Επίσημα χρώματα Πράσινο
Κοινοβούλιο
0 / 300
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
0 / 21
Ιστοσελίδα
ecogreens-gr.
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει τις αρχές της πολιτικής οικολογίας. Ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 2002, μέσα από τις διαδικασίες μιας πρωτοβουλίας που πήρε το όνομα «Οικολογικό Φόρουμ», η οποία έφερε σε ένα κοινό τραπέζι συζητήσεων μέλη του κόμματος «Πράσινη Πολιτική» - το οποίο ήταν ήδη μέλος στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Πράσινων Κομμάτων - μέλη διάφορων τοπικών οικολογικών κινήσεων και ανένταχτων οικολόγων. Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Πολιτικές Αρχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι βασικές αρχές των Οικολόγων Πράσινων, όπως καθορίζονται από το καταστατικό τους[3], είναι οι εξής: η αειφορία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η μη βία, η άμεση και συμμετοχική δημοκρατία [4], ο σεβασμός στην ποικιλότητα, η αποκέντρωση και η επικουρικότητα, η προστασία και αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων, η ποιότητα ζωής, η ατομική και κοινωνική ευθύνη και η ισονομία.

Προεκλογικό περίπτερο των Οικολόγων Πράσινων για τις βουλευτικές εκλογές 2007.

Η ιδρυτική τους διακήρυξη[5] ορίζει την οικολογία ως δημιουργική, ριζοσπαστική, αυτόνομη, ανεκτική, διεθνιστική, ειρηνιστική, κινηματική, αυτοδιοικητική, συμμετοχική, φεμινιστική, αλληλέγγυα, αντικαταναλωτική, αντιαυταρχική και εναλλακτική.

Επίσης είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα που τάσσεται υπέρ της εφαρμογής των συνθηκών για τις μειονότητες και τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες στην Ελλάδα.[6]

Το κόμμα έχει επίσης στην ιστοσελίδα του εκθέσεις οικονομικής διαχείρισης, όπου φαίνονται τα ποσά που δαπάνησε για κάθε εκλογική μάχη, από το 2004 μέχρι σήμερα.[7]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996 δημιουργήθηκε το κόμμα Πράσινη Πολιτική από στελέχη του οικολογικού κινήματος και αποτέλεσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Πράσινων Κομμάτων. Απείχε από τις ευρωεκλογές του 1999 και τις εθνικές εκλογές του 2000. Το 2000, μετά από ένα κείμενο-έκκληση[8] των Μ. Τρεμόπουλου και Μ. Κουλουρούδη και μια πρωτοβουλία από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης[9], δημιουργήθηκε μια κίνηση για την ανασυγκρότηση του χώρου της πολιτικής οικολογίας, το λεγόμενο Οικολογικό Φόρουμ, από τα μέλη της Πράσινης Πολιτικής και άλλων τοπικών οικολογικών κινήσεων και ανεξάρτητους οικολόγους. Στις 7-8 Δεκέμβρη του 2002 το Οικολογικό Φόρουμ συγκάλεσε πανελλαδική συνδιάσκεψη στην Αθήνα στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, η οποία αποφάσισε την ίδρυση των Οικολόγων Πράσινων και εξέλεξε ένα 18μελές Πανελλαδικό συμβούλιο για να συντονίσει τη συγκρότηση του καινούργιου πολιτικού φορέα. Τους επόμενους μήνες δημιουργήθηκαν θεματικές ομάδες για να διαμορφώσουν το καταστατικό και τις πολιτικές θέσεις του φορέα, τις οποίες και υιοθέτησε το πρώτο συνέδριο του κόμματος τον Μάιο του 2003 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Το ίδιο καλοκαίρι αποφασίστηκε η συμμετοχή τους στις ευρωεκλογές του 2004 και η μη συμμετοχή στις εθνικές εκλογές του 2004. Στη συνέχεια, με εσωτερικό δημοψήφισμα καταρτίστηκε το ευρωψηφοδέλτιο με επικεφαλής τους Μ. Τρεμόπουλο και Ι. Τσιρώνη στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Στις ευρωεκλογές του 2004 διεξήγαγαν προεκλογικό αγώνα στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος και συγκέντρωσαν 0,67% των ψήφων.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 υποστήριξαν δύο αυτόνομους οικολογικούς συνδυασμούς, την «Οικολογική Αθήνα» στον δήμο Αθηναίων (1,4%) και την «Οικολογία -Αλληλεγγύη» (4,6% και 2 νομαρχιακούς συμβούλους) στη νομαρχία Θεσσαλονίκης καθώς και άλλους 53 δημοτικούς και νομαρχιακούς συνδυασμούς στην υπόλοιπη χώρα[10].

Στο 4ο τακτικό συνέδριό τους τον Μάρτιο του 2007 στην Αθήνα υιοθέτησαν αναλυτικές προτάσεις[11] για προγραμματικές αλλαγές και αποφάσισαν την κάθοδό τους στις εθνικές εκλογές. Στη συνέχεια διερεύνησαν μέσω επαφών με κινήσεις και κόμματα ενδεχόμενες συνεργασίες[12]. Με νέο έκτακτο συνέδριο στις 30 Ιουνίου αποφάσισαν την αυτόνομη κάθοδό τους.

Στις εθνικές εκλογές του 2007 οι Οικολόγοι Πράσινοι παρουσίασαν συνδυασμούς σ' όλη την επικράτεια, πλην των νομών Δωδεκανήσσου και Φλώρινας, με πλήρεις λίστες σε 42 περιφέρειες και συνολικά 254 υποψηφίους. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας ήταν ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης ενώ δηλώσεις υποστήριξης έκαναν σημαντικοί άνθρωποι της τέχνης και της επιστήμης[13].

Μέσα στον επόμενο χρόνο κατάφεραν να καθιερωθούν ως μια εναλλακτική πολιτική λύση ενώ σειρά δημοσκοπήσεων τους εμφάνιζε να διεκδικούν δυναμικά την εκλογή τους στη Βουλή και στο Ευρωκοινοβούλιο[14], φτάνοντας σε έρευνα της VPRC μέχρι και 5,5%[15]. Με ψηφοφορία όλων των μελών με επιστολική ψήφο[16], συγκροτήθηκε το ευρω-ψηφοδέλτιό τους, με την εκλογή 16 υποψηφίων. Οι άλλες 6 δόθηκαν τιμητικά από το ΠΣ σε πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής. Στις 4 πρώτες θέσεις εκλέχτηκαν: ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, η Μαρία Βασιλάκου (αν. πρόεδρος των Αυστριακών Πράσινων), ο Νίκος Χρυσόγελος (πρώην πρόεδρος του «Μεσόγειος SOS») και ο Κώστας Διάκος (νομικός περιβάλλοντος).

H προεκλογική αφίσα των Οικολόγων Πράσινων για τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2009[17], που με 3,5% εξέλεξαν για πρώτη φορά στην ιστορία του οικολογικού κινήματος στην Ελλάδα έναν πράσινο ευρωβουλευτή,[18] εκτιμήθηκε από το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων ως μια σημαντική νίκη.[19]. Ο Μ. Τρεμόπουλος ανέπτυξε ένα πολύ σημαντικό έργο στο Ευρωκοινοβούλιο[20], καταλαμβάνοντας τη θέση του αντιπροέδρου της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης και μένοντας σταθερά στους 15 πιο παραγωγικούς ευρωβουλευτές.

Μετά τις ευρωεκλογές οι Οικολόγοι Πράσινοι πραγματοποίησαν το 6ο τακτικό συνέδριο (26-28 Ιουνίου 2009) στη Θεσσαλονίκη και προετοιμάστηκαν[21] για το ενδεχόμενο των πρόωρων εθνικών εκλογών. Με την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών το 2009 συγκλήθηκε έκτακτο εκλογικό συνέδριο για την επιλογή του επικεφαλής του συνδυασμού. Επικεφαλής εκλέχθηκε ο Ν. Χρυσόγελος και 2η επικεφαλής ή Ι. Κοντούλη, άντρας και γυναίκα εκπρόσωποι Τύπου τότε στην εκτελεστική γραμματεία του κόμματος.

Στις εθνικές εκλογές του 2009, με πλήρεις λίστες σε όλη την Ελλάδα, εξασφάλισαν 2,53% αλλά δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Το αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου εκτιμήθηκε[22], ως εκλογική επιτυχία, λόγω του υπερδιπλασιασμού των ποσοστών τους σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2007.

Στις εκλογές 1ου και 2ου βαθμού αυτοδιοίκησης του 2010 οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετείχαν με περίπου 800 υποψηφίους σε αυτοδιοικητικούς συνδυασμούς είτε σε συνεργασία είτε αυτόνομα και εξέλεξαν 17 Περιφερειακούς και Δημοτικούς Συμβούλους. Αυτόνομα κατέβηκαν στις 8 από τις 13 αυτοδιοικητικές περιφέρειες και εξέλεξαν παντού συμβούλους συγκεντρώνοντας ποσοστά από 4,09% (Δ. Ελλάδα) έως 1,91% (Πελοπόννησος).

Στις 21-22 Ιανουαρίου 2012 πραγματοποιήθηκε έκτακτο συνέδριο στην Αθήνα, με στόχο την προετοιμασία για τις επικείμενες εκλογές, κατά το οποίο η Ιωάννα Κοντούλη εκλέχθηκε επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας ενώ ο Γιάννης Παρασκευόπουλος εκλέχθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας[23]. Στις 2 Φεβρουαρίου 2012 ο Νίκος Χρυσόγελος αντικατέστησε τον Μιχάλη Τρεμόπουλο στο Ευρωκοινοβούλιο, εφαρμόζοντας την καταστατική δέσμευση του κόμματος για εναλλαγή βουλευτών και ευρωβουλευτών στο μέσον της θητείας τους. Στις 4 Φεβρουαρίου 2014 ο Νίκος Χρυσόγελος παραιτήθηκε από τη λίστα των Οικολόγων Πράσινων για τις ευρωεκλογές του 2014.[24]

Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, οι Οικολόγοι Πράσινοι τερμάτισαν όγδοοι με ποσοστό 2,93% (185.366 ψήφοι), χάνοντας την είσοδο στην Βουλή για λίγες ψήφους (δηλ. για περίπου 4.357 ψήφους μέχρι το 3%).[25]

Στις επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 οι Οικολόγοι Πράσινοι πήραν ποσοστό 0,88%, γεγονός που καταγράφεται σαν μιά σημαντική εκλογική ήττα της πολιτικής οικολογίας.

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Ελλήνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αρχηγός κόμματος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες στην Βουλή Θέση στην Βουλή
2007 Εκτελεστική Γραμματεία 75.502 1,05%
0 / 300
6ο κόμμα - Εκτός Βουλής
2009 Εκτελεστική Γραμματεία 173.589 2,53%
0 / 300
6ο κόμμα - Εκτός Βουλής
2012 Ι Εκτελεστική Γραμματεία 185.366 2,93%
0 / 300
8ο κόμμα - Εκτός Βουλής
2012 ΙΙ Εκτελεστική Γραμματεία 54.420 0,88%
0 / 300
10ο κόμμα - Εκτός Βουλής

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων
Έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Ομάδα
2004 40.873 0,67%
0 / 21
-
2009 173.589 3,49%
1 / 21
(αρχικά)
0 / 21
(τελικά)
Π-ΕΕΣ (Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία)
2014 51.673 0,90%
(συνεργασία με Κόμμα Πειρατών Ελλάδας)
0 / 21
-

Περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Έδρες στα Περιφερειακά Συμβούλια Παρατηρήσεις
2010
13 / 725
2014
26 / 703

Δήμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Έδρες στα Δημοτικά Συμβούλια Παρατηρήσεις
2010
440 / 12.978
2014
298 / 9.371

Οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως προς την οργάνωσή τους, οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα αποκεντρωμένο κόμμα χωρισμένο σε τοπικές πολιτικές κινήσεις, οι οποίες σχηματίζουν δημοτικά, νομαρχιακά και περιφερειακά όργανα. Το δε κεντρικό πολιτικό όργανο, το Πανελλαδικό Συμβούλιο (ΠΣ), εκλέγεται κατά τα 2/3 από τα περιφερειακά συνέδρια και κατά το 1/3 από το πανελλαδικό συνέδριο. Το σύνολο τον οργάνων του κόμματος είναι ανακλητά, και έχουν ζυγό αριθμό μελών για να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Το κεντρικό εκτελεστικό όργανο είναι η Εκτελεστική Γραμματεία (ΕΓ) και βρίσκεται υπό τον πολιτικό έλεγχο του ΠΣ ενώ δεν υπάρχουν θέσεις όπως του προέδρου ή του γενικού γραμματέα. Όλα τα μέλη έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο συνέδριο ενώ για σημαντικές αποφάσεις διοργανώνονται έκτακτα συνέδρια και δημοψηφίσματα.

Σύνθεση Εκτελεστικής Γραμματείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δεκέμβριος 2002-Μάιος 2003

Αρ.Αγραφιώτη, Η. Γιαννίρης, Ι.Παρασκευόπουλος, Στ.Σταμέλος, Μ.Τρεμόπουλος.

  • Μάιος 2003- Δεκέμβριος 2004

Αρ. Αγραφιώτη, K. Διάκος, I. Παρασκευόπουλος, Στ. Σταμέλος, M. Τρεμόπουλος, Ι.Τσιρώνης.

  • Δεκέμβριος 2004- Δεκέμβριος 2005

Αρ. Αγραφιώτη, Μ. Γκουρτσογιάννη, Κ. Διάκος, Φ. Ποντικάκης, Γ. Τσάκωνα, Μ. Τρεμόπουλος.

  • Δεκέμβριος 2005- Μάρτιος 2007

Αλ. Γεωργόπουλος, Ι. Κοντούλη, Στ. Μπουντούρης, Ι. Παρασκευόπουλος, Φ. Ποντικάκης, Η. Στροβολίδου. Αναπληρωματικοί: Ν: Βελισσάρης, Στ. Σταμέλλος.

  • Μάρτιος 2007- Νοέμβριος 2007

Ι. Κοντούλη, Τ.Κρομμύδας, Ι.Μαχαίρας, Στ. Μπουντούρης, Μ.Τρεμόπουλος, Ι.Χαραλαμπάκης. Αναπληρωματικοί: Αρ. Αγραφιώτη, Ηλ.Στροβολίδου.

  • Νοέμβριος 2007-Μάρτιος 2008

Γ.Δημαράς, Ε.Ζώτου, Τ.Κρομμύδας, Μ.Τρεμόπουλος, Ι.Χαραλαμπάκης. Αναπληρωματικοί: Αρ.Αγραφιώτη, Ηλ.Στροβολίδου.

  • Μάρτιος 2008-Μάρτιος 2009

Ε.Ζώτου, Τ.Κρομμύδας, Κ.Λεμπέση, Λ.Μυριβήλη , Μ.Τρεμόπουλος, Ν.Χρυσόγελος. Αναπληρωματικοί: Φ.Δραγούμης, Ι.Χαραλαμπάκης.

  • Μάρτιος 2009-Ιούνιος 2009

Ε.Ζώτου, Φ.Δραγούμης, Ορ.Κολοκούρης, Κ.Λεμπέση, Λ.Μυριβήλη, Ν.Χρυσόγελος. Αναπληρωματικοί: Α.Χαζαράκης, Ι.Χαραλαμπάκης.

  • Ιούνιος 2009-Μάρτιος 2010

Ε.Ζώτου (μέχρι Νοέμβριο 2009 και μετά Δ. Φουτάκης), Ι.Κοντούλη, Κ.Λεμπέση, Ι.Παρασκευόπουλος, Μ.Πετράκος, Ν.Χρυσόγελος. Αναπληρωματικοί: Ορ.Κολοκούρης, Γ.Φαρφαράς.

  • Μαρτιος 2010-Ιούνιος 2011

Ορ.Κολοκούρης, Ι.Κοντούλη, Ι.Παρασκευόπουλος, Μ.Πετράκος, Γ.Φαρφαράς, Δ.Φουτάκης. Αναπληρωματικοί: Γ.Τσέκος, Σ.Σκουλίδου.

  • Ιούνιος 2010-Ιούνιος 2011

Ελ.Ιωαννίδου, Ι.Κοντούλη, Τ.Κρομμύδας, Ι.Παρασκευόπουλος, Μ.Πετράκος, Ι.Τσιρώνης. Αναπληρωματικοί: Ν.Μυλωνάς, Φ.Δραγούμης (μέχρι Δεκ. 2010) και μετά Γ.Τσέκος.

  • Ιούνιος 2011- Οκτώβριος 2011

Ελ.Ιωαννίδου, Ορ.Κολοκούρης, Β.Κορωνάκη, Τ.Κρομμύδας, Γ.Τσέκος, Ι.Τσιρώνης. Αναπληρωματικοί: Δ.Λυμπεροπούλου, Α.Τρωιάνος.

  • Οκτώβριος 2011-Ιούλιος 2012

Γ.Δημητρίου, Ε.Ζώτου, Ελ.Ιωαννίδου, Τ.Κρομμύδας, Γ.Τσέκος, Ι.Χαραλαμπάκης. Αναπληρωματικοί: Θ.Παπακωνσταντίνου, Ι.Τσιρώνης

  • Ιούλιος 2012-Δεκέμβριος 2012

Ζ.Βροντίση, Γ.Δημητρίου, Ε.Ζώτου, Θ.Παπακωνσταντίνου, Γ.Τσέκος, Ι.Χαραλαμπάκης Αναπληρωματικοί: Π.Λογγινίδης, Β.Σπινθάκης

  • Δεκέμβριος 2012- Σεπτέμβριος 2013

Γ.Δημητρίου, Ο.Κολοκούρης, Κ.Κοσμίδου, Β.Νάκου, Θ.Παπακωνσταντίνου, Μ.Τρεμόπουλος Αναπληρωματικοί: Ζ.Βροντίση, Θ.Μακρής

  • Σεπτέμβριος 2013- Νοέμβριος 2013

Γ.Δημητρίου, Ο.Κολοκούρης, Κ.Κοσμίδου, Θ.Μακρής, Β.Νάκου, Μ.Τρεμόπουλος

  • Νοέμβριος 2013- 1 Μαϊου 2014

Ν.Γαγκιολάκης, Μ.Δούση, Κ.Καλογράνης, Δ.Λυμπεροπούλου, Μ.Τρεμόπουλος, Γ.Τσιρώνης Αναπληρωματικοί: Κ.Μπούρας, Μ.Πετεινάκη

  • 1 Μαϊου 2014-

Ν.Γαγκιολάκης, Κ.Καλογράνης, Δ.Λυμπεροπούλου, Μ.Πετεινάκη, Μ.Τρεμόπουλος, Γ.Τσιρώνης

Έντυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έντυπο στο χώρο των Οικολόγων Πράσινων είναι η εφημερίδα "Πράσινη Πολιτική". Αρχικά διμηνιαίο έντυπο του κόμματος "Πράσινη Πολιτική", πέρασε στους Οικολόγους Πράσινους με την ίδρυσή τους. Το 2005, με απόφαση του συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων, δημιουργήθηκε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΟΙΚΟ-ΛΟΓΟΣ που εκδίδει την Πράσινη Πολιτική. Από το 62ο τεύχος (Απρίλης 2008) είναι μηνιαία και 16σέλιδη και εκδίδεται σε 10000 αντίτυπα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. “Green Parties around the world”, Global Greens
  2. europeangreens.eu
  3. Το καταστατικό των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ
  4. http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=4466&Itemid=32
  5. ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
  6. Δείτε Ανθρώπινα Δικαιώματα > Μειονότητες
  7. http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=501&Itemid=76
  8. Αρχικό κείμενο-έκκληση[νεκρός σύνδεσμος]
  9. ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ[νεκρός σύνδεσμος]
  10. Για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές[νεκρός σύνδεσμος]
  11. «Προγραμματικές προτάσεις για πολιτικές αλλαγές 2007», Απόφαση Συνεδρίου (9-10-11 Μαρτίου).
  12. Πράσινοι και Αριστερά[νεκρός σύνδεσμος]
  13. Άνθρωποι των Γραμμάτων και της Τέχνης που υποστηρίζουν τους Οικολόγους Πράσινους[νεκρός σύνδεσμος]
  14. «Στις 3,5 μονάδες διευρύνθηκε το προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ έναντι της ΝΔ» in.gr (14 Νοε. 2008).
  15. Στο 4,5% οι Οικολόγοι Πράσινοι[νεκρός σύνδεσμος]
  16. Βιογραφικό και κείμενο πολιτικής τοποθέτησης για κάθε υποψήφιο/α
  17. Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 2009, Υπουργείο Εσωτερικών
  18. Ιστορική στιγμή για τους Οικολόγους Πράσινους
  19. "Οι Οικολόγοι Πράσινοι για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών", Απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου της 13/06/2009
  20. Το έργο στο Ευρωκοινοβούλιο
  21. "Απόφαση του 6ου Συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων για τον πολιτικό προσανατολισμό, σχεδιασμό και προγραμματισμό"
  22. «Αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου», Απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου (Αθήνα, Οκτώβριος 2009).
  23. Αλλαγή φρουράς στους Οικολόγους Πράσινους[νεκρός σύνδεσμος]
  24. «Ν. Χρυσόγελος: Η παραίτησή μου από τη λίστα των Οικολόγων Πράσινων για τις ευρωεκλογές». 4 Φεβρουαρίου 2014. http://www.chrysogelos.gr/newsite/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/3591-resignation-from-ecologists-greens-list-for-european-elections. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2014. 
  25. Αποτελέσματα Εθνικών Εκλογών 2012, από το Υπουργείο Εσωτερικών, 7 Μαΐου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]