Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Σαρκοφάγος της πριγκήπισσας Μπαλάσα Καντακουζηνού στο Εθνικό μουσείο της Ρουμανίας
Το παλάτι της οικογένειας στην Ρουμανία

Η οικογένεια των Καντακουζηνών (Cantacuzino) είναι παλαιά οικογένεια πριγκίπων της Βλαχίας, της Μολδαβίας και της Ρωσίας, τα μέλη της οποίας υποστηρίζουν ότι αποτελούν κλάδο της βυζαντινής οικογένειας των Καντζακουζηνών και ότι είναι απόγονοι του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνό. Με την αρχή της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα μέλη της δραστηριοποιήθηκαν στην Ρουμανία διατηρώντας σημαντική περιουσία και αποκτώντας πολιτικά αξιώματα. Το 1944 ο Στέφαν Καντακουζηνός εγκαταστάθηκε στη Σουηδία, οι δε απόγονοί του θεωρούνται[1] μέλη της εκεί αριστοκρατίας.

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μέλη της οικογένειας ισχυρίζονται ότι υπάρχει γενεαλογική σχέση μεταξύ της βυζαντινής οικογένειας και του ρουμανικού κλάδου αλλά ο ισχυρισμός αυτός αμφισβητείται[2] από τους μελετητές.

Ο φαναριώτικος κλάδος των Καντακουζηνών εμφανίζεται στα τέλη του 16ου αιώνα όταν και εντοπίζεται ο Μιχαήλ Σαϊτάνογλου Καντακουζηνός. Ήταν συνηθσμένο[3] μεταξύ των πλουσίων Ελλήνων της εποχής να υιοθετούν βυζαντινά επίθετα και να ισχυρίζονται ότι απόγονοι ευγενών οίκων του βυζαντινού παρελθόντος. Ο διαπρεπής ιστορικός Στήβεν Ράνσιμαν θεωρεί[4] ότι οι μεταγενέστεροι Καντακουζηνοί ίσως είναι η μόνη οικογένεια, των οποίων οι ισχυρισμοί ότι είναι απόγονοι της βυζαντινών αυτοκρατόρων είναι πραγματικοί αλλά σύμφωνα[5] με τον Donald Nicol "οι ρουμάνοι ιστορικοί έχουν πραγματικά μοχθήσει στο να παρουσιάσουν ότι [..] απ' όλες τις βυζαντινές αυτοκρατορικές οικογένειες αυτή των Καντακουζηνών είναι η μόνη που μπορεί πραγματικά να υποστηρίξει ότι έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα: αλλά η σειρά της διαδοχής μετά τα μέσα του 15ου αιώνα είναι αρκετά ομιχλώδης.

Η οικογένεια διαιρείται σε διάφορους κλάδους καθώς κάποια από τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, την Ρουμανία, την Ρωσία και την Σουηδία ενώ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αρκετά μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Βόρεια και Δυτική Ευρώπη.

Ρουμάνικος κλάδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενάρχης του ρουμάνικου κλάδου θεωρείται ότι είναι ο τραπεζίτης Ανδρόνικος Καντακουζηνός, ο οποίος πέθανε το 1601, γιος του Μιχαήλ Σαϊτάνογλου Καντακουζηνού.[2] Οι γιοί του τιμήθηκαν με τον τίτλο του βογιάρου δημιουργώντας παρακλάδια στη ρουμάνικη επικράτεια. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης κάποια μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και συνδέθηκαν με φαναριώτικες οικογένειες. Ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός συμμετείχε στην επανάσταση και μετά την απελευθέρωση αγόρασε τεράστιες εκτάσεις στην Αθήνα, οι οποίες κληροδοτήθηκαν στον γαμπρό του Σκαρλάτο Σούτσο. Ο γιος του, Αλέξανδρος Α. Καντακουζηνός, επέστρεψε στην Ρουμανία, όπου αναμείχθηκε με την πολιτική διατελώντας μεταξύ άλλων υπουργός εξωτερικών της Ρουμανίας. Γενικότερα τα μέλη της οικογένειας, σε όλο τον 19ο και 20ο αιώνα, κατελάμβαναν σημαντικές θέσεις στην δημόσια ζωή με αποκορύφωμα τον Γεώργιο Γρηγόριο Καντακουζηνό που έγινε πρωθυπουργός της Ρουμανίας.

Στην ιδιοκτησία της οικογένειας ήταν το Κάστρο των Καντακουζηνών.

Μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενεαλογικό δέντρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δημήτριος Καντακουζηνός, γιος του Μιχαήλ
  • Γιωργάκης Καντακουζηνός, γιος του Κωνσταντίνου
  • Άντολφ Καντακουζηνός, δικαστής και γιος του Κωνσταντίνου
  • Σκαρλάτος Καντακουζηνός, διπλωμάτης, ποιητής και γιος του Άντολφ
  • Γρηγόριος Καντακουζηνός, γιος του Γιωργάκη
  • Ματέι Π. Καντακουζηνός, Μπάνος της Κραϊόβας, γενάρχης του κλάδου των Καντακουζηνων - Μαγκουρεάνου και γιος του Παρβ
  • Μιχαήλ Μ. Καντακουζηνός, Μέγας Μπάνος Μολδαβίας και γιος του Ματέι
  • Ρόδιος Καντακουζηνός, λοχαγός του ρωσικού στρατού και γιος του Ματέι
  • Ιωάννης Ρ. Καντακουζηνός, Μέγας Σπαθάριος Βλαχίας και γιος του Ρόδιου
  • Νικόλαος Καντακουζηνός, στρατηγός του ρωσικού στρατού και γιος του Ρόδιου
  • Αλεξέι Καντακουζηνός, γιος του Νικολάου
  • Βασίλειος Καντακουζηνός, γιος του Νικολάου
  • Θωμάς Καντακουζηνός, γιος του Γεωργίου
  • Ματέι Καντακουζηνός, γιος του Θωμά
  • Γιωργάκης Καντακουζηνός, γιος του Ματέι
  • Γεώργιος Καντακουζηνός, γιος του Γιωργάκη
  • Iancu Καντακουζηνός, γιος του Γεωργίου
  • Ιωάννης Καντακουζηνός, γιος του Iancu
  • Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, γιος του Γιωργάκη
  • Ματέι Καντακουζηνός, γιος του Αλέξανδρου
  • Γεώργιος Καντακουζηνός, γιος του Αλέξανδρου
  • Λέων Καντακουζηνός, γιος του Γεωργίου
  • Λάσκαρης Καντακουζηνός, γιος του Κωνσταντίνου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.svd.se/kultur/utlandska-slakter-med-stamtavla_416401.svd
  2. 2,0 2,1 Jean-Michel Cantacuzène, Mille ans dans les Balkans Éditions Christian Paris (1992) ISBN 2-86496-054-0.
  3. Finlay, George (1856). The History of Greece under Othoman and Venetian Domination. Edinburgh and London: William Blackwood and Sons. σελ. 188–189. http://books.google.com/books?id=kg5CAAAAcAAJ. 
  4. Runciman, Steven (1985). The Great Church in Captivity: A Study of the Patriarchate of Constantinople from the Eve of the Turkish Conquest to the Greek War of Independence. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 197. ISBN 0-521-31310-4. http://books.google.com/books?id=Vm5OGIBgoHMC. 
  5. Nicol, The Byzantine Family of Kantakouzenos (Cantacuzenus), ca. 1100-1460: A Genealogical and Prosopographical Study (Washington, D.C.: Dumbarton Oaks, 1968), p. v

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ioan Mihai Cantacuzino "O mie de ani în Balcani", Bucureşti, 1996.
  • Stelian Brezeanu "O istorie a Imperiului Bizantin", Bucureşti, 1981.
  • Steven Runciman "Căderea Constantinopolului", Bucureşti, 1991.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cantacuzino_family της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).