Οδοντικός πολφός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο οδοντικός πολφός (3)

Ο οδοντικός πολφός είναι ζωντανός ιστός[1](πιο συγκεκριμένα στην επιστημονική γλώσσα περιγράφεται σαν "αγγειοβριθής και νευροβριθής συνδετικός ιστός"[2]) που κατασκηνώνει (δηλαδή βρίσκεται εγκατεστημένος) μέσα στην εσωτερική κοιλότητα κάθε δοντιού και με την παρουσία του συμβάλλει σε τέσσερις βασικές λειτουργίες[3]. Την πλάση κυττάρων, τη θρέψη του δοντιού (μέσω του ακρορριζικού τμήματός του), την αίσθηση (χωρίς πολφό ο άνθρωπος δεν αισθάνεται κανέναν οδοντικό πόνο) και την άμυνα.

Μέρη του πολφού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πολφός, διαχωρίζεται[4] (τυπικά, όχι ουσιαστικά καθότι αποτελεί ενιαία και συνεχόμενη ανατομική οντότητα) σε μυλικό (που βρίσκεται εντός του μυλικού θαλάμου και αφορίζεται από τα πολφικά τοιχώματα) και σε ριζικό τμήμα (εντός των ριζικών σωληνών των ριζών του δοντιού)

Ασθένειες του πολφού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτές προκύπτουν συνήθως με τη δράση εξωτερικών ερεθισμάτων (χημικές ουσίες, ιατρογενή αίτια, πτώση, κακώσεις γνάθου, λήψη υπεβολικά ζεστής ή κρύας τροφής), είτε λόγω εσωτερικών διεργασιών (τερηδόνα, απορρόφηση ρίζας). Διακρίνονται κατά σειρά εκδήλωσης και βαρύτητας σε πολφίτιδα[5], που μπορεί να είναι ήπιας μορφής όπως η ορώδης ή μια βαρύτερη κατάσταση όπως η πυώδης, νέκρωση[6] και εν τέλει, γάγγραινα του πολφού. Η τελευταία, μπορεί να οδηγήσει σε άμεσες ή χρόνιες επιπλοκές, όπως το ακρορριζικό (ή ακροφατνιακό) κοκκίωμα ή και απόστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από πόνο, οίδημα και συχνά πυρετική κίνηση. Η ενδεικνυόμενη θεραπεία σε περιπτώσεις οξείας πολφίτιδας είναι συνηθέστερα, η ενδοδοντική θεραπεία, η οποία μόνο εάν αποτύχει επανειλημμένα, μπορεί να οδηγήσει τελικά, στην απώλεια του πάσχοντος δοντιού από τον φραγμό. Σε αρκετές ήπιες πολφίτιδες, μπορεί να εφαρμοσθεί η πολφοτομή. Η αντοχή ενός πολφού στα ερεθίσματα εξαρτάται (και ποικίλλει αναλόγως) από την ιδιοσυγκρασία του ασθενή. Έχει λεχθεί εμφατικά πως "Πολφοί τίνες αποθνήσκουν και κατόπιν εντόνου βλέμματος, έτεροι δε ανθίστανται γενναίως ακόμη και εάν πληγούν δια πελέκεως"

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]