Οβελίσκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οβελίσκος της Χατσεψούτ στο Λούξορ

Οβελίσκος είναι αρχιτεκτονικό μνημειώδες έργο αρχαίας αιγυπτιακής γλυπτικής τέχνης. Αποτελείται από υψηλή μονολιθική τετράγωνη στήλη, με πυραμιδοειδή κορυφή, ενίοτε με σύμβολο επάνω του. Οβελίσκους έστησαν και οι Ρωμαίοι, μεμονωμένα και οι Βυζαντινοί, ενώ τους συναντούμε και στη σύγχρονη εποχή, σε πρωτεύουσες της Ευρώπης. Η ονομασία του προέρχεται από την ελληνική λέξη ὀβελός.

Η ερμηνεία του οβελίσκου στην αρχαία αιγυπτιακή τέχνη σχετίζεται με την αιγυπτιακή μυθολογία. Ο ήλιος στην αρχαία Αίγυπτο είχε εξουσία. Έδινε ζωή, και την αφαιρούσε. Η γερακοκέφαλη θεότης Ρα, ένας σημαντικός θεός στην αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία, ο οποίος προσδιορίζεται κατά κύριο λόγο με τον μεσημεριανό ήλιο, ήταν η δημιουργική δύναμη που έδινε και έπαιρνε. Κάθε νύχτα έδινε μάχη και νικούσε τις δυνάμεις του σκότους. Γι' αυτό και κάθε Φαραώ ταυτιζόταν με αυτή την θεότητα και εθεωρείτο τέκνο του επί Γης. Ο οβελίσκος ήταν το ορατό δείγμα της εξουσίας του.

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα