Οίκος των Γκονζάγκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο θυρεός του Οίκου των Γκονζάγκα

Ο Οίκος των Γκονζάγκα υπήρξε σπουδαία ηγεμονική δυναστεία που βασίλεψε στη βόρεια Ιταλία με έδρα τη Μάντουα από το 1328 έως το 1708. Στην ηγεμονία τους περιλαμβανόταν και περιοχές όπως το Μομφερράτο στο Πεδεμόντιο, η πόλη Νεβέρ στη Γαλλία, καθώς και πολλές άλλες περιοχές ήσσονος οικονομικής σημασίας στην ευρύτερη περιοχή της ιταλικής χερσονήσου, αλλά και την κεντρική Ευρώπη. Ο ρόλος των Γκονζάγκα υπήρξε σπουδαιότατος όσον αφορά στην καλλιτεχνική και πολιτική όσμωση της Ευρώπης κατά τη μακρόχρονη βασιλεία τους, ενώ αξιομνημόνευτο είναι το γεγονός ότι από τους γόνους της προέκυψαν ένας άγιος, δώδεκα καρδινάλιοι και δεκατέσσερις επίσκοποι της Καθολικής Εκκλησίας.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1433 ο Φραγκίσκος Α΄ λαμβάνει τον τίτλο του Μαρκησίου και στα 1530 ο Φρειδερίκος Β΄ (1500-1540) αναλαμβάνει ως Δούκας της Μάντουας. Έναν χρόνο μετά το Δουκάτο του Μομφερράτο περιέρχεται στους Γκονζάγκα μέσω γαμήλιας προίκας, ενώ ταυτόχρονα κληρονομείται και η περιουσία της Βυζαντινής Δυναστείας των Παλαιολόγων, οι οποίοι ηγεμόνευαν μέχρι τότε την περιοχή.

Η κατ' άρρενες διαδοχή οδήγησε στη διακλάδωση του Οίκου, από τον οποίο προέκυψαν νέες οικογένειες. Το 1565, ο γάμος του Λουδοβίκου -νεότερο υιό του Φρειδερίκου Β΄ και της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας- με την κληρονόμο της οικογενείας Κλέβης-Νεβέρ Ενριέττα, προσθέτει στον Οίκο των Γκονζάγκα τα γαλλικά Δουκάτα της Νεβέρ και του Ρετέλ (Rethel). Από την συνένωση των δύο οικογενειών προκύπτει ο Οίκος των Γκονζάγκα-Νεβέρ, ο οποίος εγκαθίσταται αρχικά στη Γαλλία, αλλά επιστρέφει στη Μάντουα με τον υιό του Λουδοβίκου Κάρολο. Η βαριά κληρονομιά που περιλαμβάνει τη Μάντουα και το Μομφερράτο θα οδηγήσει αργότερα στο λεγόμενο Πόλεμο της Διαδοχής της Μάντουας, μια σημαντική συνισταμένη του κατοπινού Τριακονταετούς Πολέμου.

Μια ακόμη διακλάδωση προκύπτει από τον Φερράντε, υιό του Δούκα της Μάντουας Φραγκίσκο Β΄ (1484-1519), τα τέκνα του οποίου αργότερα στέφονται Δούκες της Γκουαστάλλα. Ο συνώνυμος εγγονός του Φερράντε (Φερράντε Β΄) θα παίξει σημαντικό ρόλο στον Πόλεμο της Διαδοχής της Μάντουας διεκδικώντας τα ηνία του Δουκάτου ως τελευταίος εναπομείναντας άρρενας διάδοχος. Η διακλάδωση με το όνομα Σαμπιονέττα ιδρύεται με τον Ιωάννη-Φραγκίσκο, υιό του Λουδοβίκου Β΄ των Γκονζάγκα.

Από την πλευρά της κατά θήλυ διαδοχής, άξια αναφοράς είναι η Μαρία-Λουίζα -κόρη του Καρόλου Γκονζάγκα-Νεβέρ- η οποία υπήρξε βασιλική σύζυγος στην Πολωνία (1645-1667), αλλά και δύο κορασίδες του Οίκου ονόματι αμφότερες Ελεωνόρα, οι οποίες παντρεύτηκαν αντιστοίχως τους Φερδινάνδο Β΄ και Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στεφόμενες έτσι Αυτοκράτειρες. Από την δεύτερη αυτοκράτειρα Ελεωνόρα προκύπτει ο νεότερος κλάδος των Γκονζάγκα, με την ανάδειξη του Λεοπόλδου σε Δούκα της Λωρραίνης.

Οι Γκονζάγκα βασίλεψαν στη Μάντουα μέχρι το 1708 και στη Γκουαστάλλα και τη Σαμπιονέττα έως το 1746. Καθώς αμφότερα τα παρακλάδια τελμάτωσαν (ελλείψει άρρενων διαδόχων), τα ηνία του Οίκου ανέλαβε ο Ιωάννης, τέκνο του Φρειδερίκου Α΄, υπό το όνομα Βεσκοβάτο (Vescovato)· η γραμμή διαδοχής του συνεχίζεται και μέχρι τις μέρες μας.[1]

Γενεαλογικό δένδρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κλάδοι του Οίκου των Γκονζάγκα όπου εμφαίνονται σε έντονα στοιχεία οι Μαρκήσιοι και (κατόπιν) Δούκες της Μάντουας, σε πλάγια οι Δούκες της Νεβέρ και Ρετέλ, καθώς και ο κλάδος της Γκουαστάλλα στη δεξιά στήλη.

 
 
 
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος Α΄
(Μαρκήσιος 1407-1444)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος Β΄
(Μαρκήσιος 1444–1478)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φρειδερίκος Α΄
(Μαρκήσιος 1478–1484)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος Β΄
(Μαρκήσιος 1484–1519)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φρειδερίκος Β΄
(Μαρκήσιος 1519–30, Duke 1530-40)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φερράντε της Γκουαστάλλα (1539–57)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος Γ΄ (1540–50)
 
Γουλιέλμος Α΄ (1550–87)
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος της Νεβέρ (1581–95)
 
Καίσαρ Α΄ της Γκουαστάλλα (1557–75)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βικέντιος Α΄ (1587–1612)
 
 
 
 
 
Κάρολος Γ΄ της Νεβέρ (1595–37) /
Κάρολος Α΄ της Μάντουα (1627–37)
 
Φερράντε Β΄ της Γκουαστάλλα (1575–1630)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φραγκίσκος Δ΄ (1612)
 
Φερδινάνδος Α΄ (1612–26)
 
Βικέντιος Β΄ (1626–27)
 
Κάρολος της Νεβέρ 1609-30
 
Καίσαρ Β΄ της Γκουαστάλλα (1630–32)
 
Ανδρέας Γκονζάγκα († 1686)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κάρολος Β΄ (1637-65)
 
Φερράντε Γ΄ (1632-78)
 
Βικέντιος (1692-1702)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φερδινάνδος Κάρολος (1665-1708)
 
Άννα Ισαβέλλα (1678-1692)
 
Αντώνιος Φερδινάνδος (1702-29)
 
Ιωσήφ Μαρία (1729-60)
 
 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «GONZAGA: LINEA PRINCIPESCA DI VESCOVATO» (στα Italian). Libro d'Oro della Nobiltá Mediterranea. Società Genealogica Italiana. 2004-03-15. http://www.genmarenostrum.com/pagine-lettere/letterag/gonzaga/Gonzaga4.htm. Ανακτήθηκε στις 2012-05-18. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brinton, Selwyn (1927). The Gonzaga. Lords of Mantua. London: Methuen. 
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα House of Gonzaga της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).