Νόμος του Στέμματος της Ιρλανδίας 1542

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Προσωπικές ή νομοθετικές ενώσεις των

συστατικών χωρών του Ηνωμένου Βασιλείου

Αποκέντρωση
Εθνική κυριαρχία

Ο Νόμος του Στέμματος της Ιρλανδίας 1542 είναι ένας Νόμος του Κοινοβουλίου της Ιρλανδίας (33 Hen 8 c. 1), που δηλώνει ότι ο Βασιλιάς Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και οι διάδοχοι του θα ήταν επίσης Βασιλείς της Ιρλανδίας. Από το 1171 ο μονάρχης της Αγγλίας έφερε τον τίτλο Λόρδος της Ιρλανδίας. Ο τίτλος του νόμου έλεγε Ένας Νόμος ότι ο Βασιλιάς της Αγγλίας, οι Κληρονόμοι και Διάδοχοί του, είναι Βασιλείς της Ιρλανδίας.

Μια από τις συνέπειες του Νόμου ήταν ότι το 1555, ο Πάπας Παύλος Δ΄ εξέδωσε μια παπική βούλα κηρύσσοντας ότι ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και η Βασίλισσα Μαίρη ήταν Βασιλιάς και Βασίλισσα της Ιρλανδίας.[1] Αφότου η Μαίρη πέθανε το 1558, ο Φίλιππος δεν διεκδίκησε το στέμμα, αλλά η αρχή εγκαθιδρύθηκε ότι το Στέμμα της Ιρλανδίας, και ο προσωπικός του σύνδεσμος στην Αγγλική μοναρχία, αναγνωρίσθηκε το 1555 από την Αγία Έδρα.

Αυτός ο Νόμος έχει ανακληθεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας[2] από την Νόμος της Αναθεώρησης του Νόμου των Ψηφισμάτων (Προ της Ένωσης Ιρλανδικά Ψηφίσματα) 1962[3], αλλά είναι ακόμη σε ισχύ στη Βόρεια Ιρλανδία.[4] Ο βραχύς τίτλος απονεμήθηκε από έναν Νόμο του 1951.[5]

Στη Βόρεια Ιρλανδία ο Νόμος θεωρεί προδοσία να τεθεί σε κίνδυνο ο/η Μονάρχης ή η περιουσία του/της του Στέμματος. Αυτό ήταν αδίκημα με ποινή θανάτου έως το 1998.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Rights of Persons, According to the Text of Blackstone: Incorporating the Alterations Down to the Present Time, Sir William Blackstone and James Stewart, 1839, p. 92.