Νταουγκάβπιλς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νταουγκάβπιλς

Coat of arms of Daugavpils.svg

Latvia-Daugavpils city.png
Χώρα Λεττονία
Νομός Νταουγκάβπιλς
Πληθυσμός 108,260 (2006)
Έκταση 72.48 km²
Ταχυδρομικός κώδικας LV-540(1-2); LV-540(4-5); LV-5410; LV-54(12-15); LV-54(17-20); LV-5422; LV-5465
Ιστότοπος http://www.daugavpils.lv/

Το Νταουγκάβπιλς (προφορά (Β·Π)) είναι η δεύτερη σε μέγεθος πόλη στην Λεττονία. Βρίσκεται περί τα 230 χλμ νότιο-ανατολικά από την πρωτεύουσα της Λεττονίας Ρίγα, στις όχθες του ποταμού Νταουγκάβα. Το Νταουγκάβπιλς έχει μια ευνοϊκή γεωγραφική θέση, καθώς συνορεύει με την Λευκορωσία και την Λιθουανία (σε απόσταση 33 και 25 χλμ αντίστοιχα). Βρίσκεται περί τα 120 χλμ από τα σύνορα της Λεττονίας με την Ρωσία. Είναι μεγάλος σιδηροδρομικός κόμβος και βιομηχανικό κέντρο.

Η πόλη περιβάλλεται από πολλές λίμνες και φυσικά πάρκα.

Πίνακας περιεχομένων

Ονομασίες[Επεξεργασία]

Το Νταουγκάβπιλς αναφέρεται με πολλά ιστορικά ονόματα σε διάφορες γλώσσες. Μερικά από αυτά χρησιμοποιούνται ακόμα σήμερα.

Ιδού η χρονολόγηση στις αλλαγές των ονομάτων: Dinaburg (1275—1656) → Borisoglebsk (1656—1667) → Dinaburg (1667—1893) → Dvinsk (1893—1920) → Daugavpils (1920—σήμερα)

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία]

Την 1 Ιανουαρίου του 2006, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 108.260 κάτοικοι.

Ιστορία[Επεξεργασία]

Η ιστορία της πόλης άρχισε το 1275, όταν χτίστηκε το Κάστρο του Ντίναμπουργκ από το Τάγμα της Λιβονίας 20& χλμ πάνω από τον ποταμό Νταουγκάβα από εκεί που σήμερα είναι το Νταουγκάβπιλς. Το 1561 έγινε τμήμα της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας (ως τμήμα του Δουκάτου της Λιβονίας) και το 1566 έγινε πρωτεύουσα της της Βοϊβοντίνας Ινφλάντι, που υπήρχε μέχρι την Πρώτη Διαίρεση της Πολωνίας. Το 1577 το κάστρο του Ντιναμπούργκ καταλήφθηκε και καταστράφηκε από τον Τσάρο της Ρωσίας Ιβάν τον Δ΄. Την ίδια χρονιά ένα νέο κάστρο χτίστηκε 20 χλμ κάτω από το ποτάμι. Το 1582 το Νταουγκάβπιλς απέκτησε τα δικαιώματα των πόλεων του Μαγδεβούργου. Τον 17ο αιώνα, κατά την διάρκεια του Ρωσο-Σουηδικού πολέμου που διεξήγαγε ο Τσάρος Αλέξιος της Ρωσίας οι Ρώσοι κατέλαβαν το Νταουγκάβπιλς, μετονόμασαν την πόλη σε Μπορισογκλέμπσκ και κατάφεραν να ελέγξουν την περιοχή για 11 χρόνια από το 1656 ως το 1667. H Ρωσία όμως έπρεπε να επιστρέψει την περιοχή στην Πολωνία ακολουθώντας την Συνθήκη του Αντρούσοβο.

Το κέντρο του Νταουγκάβπιλς (Ντβίνσκ) στις αρχές του 20ου αιώνα

Από το 1784 και μετά, η πόλη είχε έναν μεγάλο και δραστήριο πληθυσμό Εβραίων[1] με αρκετές σημαντικές προσωπικότητες. Σύμφωνα με την απογραφή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας του 1897, από τον συνολικό πληθυσμό των 69,700 κατοίκων, οι Εβραίοι αποτελούσαν τις 32,400 (επομένως περίπου 44%).[2]

Ως τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ονομάζονταν Ντβίνσκ (1893-1920). Η πόλη μετονομάστηκε σε Νταουγκάβπιλς το 1920 ως τμήμα της ανεξάρτητης Λεττονίας. Η πόλη αποτέλεσε το πεδίο της Μάχης του Νταουγκάβπιλς από το 1919 έως το 1920. Το Νταουγκάβπιλς ήταν τμήμα της ΕΣΣΔ στις περιόδους 1940-41 και 1944-1991, ενώ οι Ναζί το κατέλαβαν την τριετία 1941-44. Οι Ναζί δημιούργησαν το Γκέτο του Νταουγκάβπιλς για τους Εβραίους. Η πόλη υπήρξε το πεδίο μιας λυσσαλέας εβραϊκής αντίστασης στην διάρκεια αυτών των χρόνων[εκκρεμεί παραπομπή]. Στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου φιλοξενούσε την αεροπορική βάση του Lociki, 12 χλμ βορειοανατολικά της πόλης.

Τέχνη, αρχιτεκτονική, και πολιτισμός[Επεξεργασία]

Καθεδρικός Ναός Αγίων Μπόρις και Γκλεμπ – η μεγαλύτερη Ορθόδοξη εκκλησία στην Λεττονία

Το Νταουγκάβπιλς είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο στην ανατολική Λεττονία. Υπάρχουν 22 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τέσσερα επαγγελματικά σχολεία, και η σχολή Καλών Τεχνών Saules. Περισσότεροι από 1.000 καθηγητές και μηχανικοί αποφοιτούν από το Πανεπιστήμιο του Νταουγκάβπιλς και το τοπικό παράρτημα του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Ρίγα σε ετήσια βάση.

Το θέατρο της πόλης αναστηλώθηκε προ διετίας. Υπάρχει επίσης ένας κινηματογράφος καθώς και άλλοι πολιτιστικοί θεσμοί. Το κέντρο για την προβολή της πόλης προσφέρει πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.

Υπάρχουν επίσης μια σειρά από αρχιτεκτονικά, ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία στο Νταουγκάβπιλς. Το πιο λαμπρό είναι το Κάστρο του Νταουγκάβπιλς και χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα.

Αεροδρόμιο[Επεξεργασία]

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Νταουγκάβπιλς βρίσκεται 12 χλμ βορειοανατολικά από το Νταουγκάβπιλς, κοντά στο χωριό Lociki. Το αεροδρόμιο σήμερα είναι υπό κατασκευή προκειμένου να φιλοξενήσει τόσο εσωτερικές όσο και διεθνείς πτήσεις, καθώς και πτήσεις cargo μεταφορών και πτήσεις τσάρτερ. Αναμένεται ότι θα τεθεί σε λειτουργία το 2013.

Αθλητισμός[Επεξεργασία]

Οι ποδοσφαιρικές ομάδες Dinaburg FC και FK Daugava Daugavpils παίζουν στο στάδιο Celtnieks του Νταουγκάβπιλς. Υπάρχει επίσης και μια ομάδα χόκεϋ με το όνομα DHK Latgale, που παίζει προς το παρόν στην Extraliga της Λευκορωσίας. Το 2008 ξεκίνησε η κατασκευή του Πολυλειτουργικού Αθλητικού Κέντρου του Νταουγκάβπιλς. Θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2009.



Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία]

Παραπομπές[Επεξεργασία]

  1. ↑ Jewish families of Dvinsk. jewishgen.org. http://www.jewishgen.org/databases/latvia/DvinskFamilies.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-07-12. 
  2. ↑ Joshua D. Zimmerman, Poles, Jews, and the politics of nationality, Univ of Wisconsin Press, 2004, ISBN 0-299-19464-7, Google Print, p.16

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία]

Συντεταγμένες: 55°52′48″N 26°30′36″E / 55.880000, 26.510000

π • σ • ε
Επαρχίες της Λεττονίας
Σημαία της Λεττονίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Daugavpils της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ανακτήθηκε από "http://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Νταουγκάβπιλς&oldid=4123172"