Νικόλαος εξ Υδρούντος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Νικόλαος εξ Υδρούντος υπήρξε Έλληνας λόγιος του 13ου αιώνα. Άκμασε επί βασιλείας του Αλέξιου Άγγελου και μετά. Διερμήνευσε μεταξύ Ελλήνων και Λατίνων όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ είχε στείλει στην Κωνσταντινούπολη ως τοποτηρητή τον Καρδινάλιο Βενέδικτο. Έγραψε κατά Λατίνων
- Κατά των χλευαζόντων τους Γραικούς ένεκεν των επιτιθεμένων στεφάνους ταις νυμφευομέναις, ...
- Περί του μη ξυράσθαι το γένειον
- Σύνταγμα πρώτον περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος
- Δεύτερον σύνταγμα περί θείας κοινωνίας ...
- Σύνταγμα τρίτον περί της των Λατίνων εν σαββάτω νηστείας, ...
- Περί του ότι ου δεί γυναίκας εισάγειν εν θυσιαστηρίω, καθώς οι Λατίνοι ποιούσι
[Επεξεργασία] Πηγές
- Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψία: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/2/5/3/metadata-01-0001410.tkl. Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2010.
 |
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με τη βιογραφία ενός προσώπου χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!. |
