Νικόλαος Μεθώνης
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο επίσκοπος Μεθώνης Νικόλαος ήταν Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Άκμασε στην Πελοπόννησο επί βασιλείας Μανουήλ Κομνηνού περί το έτος 1155. Ήταν ένας από τους πολυμαθέστερους και ευφυέστερους φιλόσοφους και θεολόγους της εποχής του. Συνέγραψε
- Προς Λατίνους περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος, ότι εκ του Πατρός, ου μην και εκ του Υιού το Πνεύμα το άγιον εκπορεύεται.
- Έλεγχοι κεφαλαιώδεις του παρά Λατίνοις καινοφανούς δόγματος του ότι το Πνεύμα το άγιον εκ του Πατρός και του Υιού προέρχεται.
- Κατά της αρχής του Πάπα
- Λόγοις προς Λατίνων περί αζύμων.
- Λόγος Β' περί αζύμων
- Απομνημονεύματα εκ των εν διαφόροις λόγοις γεγραμμένων κατά Λατίνων περί της εις το άγιον Πνεύμα βλασφημίας.
[Επεξεργασία] Πηγές
- Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/2/5/3/metadata-01-0001410.tkl. Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2010.
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Τερέζης Χρήστος, «Ο Νικόλαος Μεθώνης και η θεωρία των Ενάδων κατά Πρόκλον», Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση 5 (1988), 54-72.
- Σιάσος Λάμπρος: «Φιλοσοφική αποδεικτική και βιβλική πίστη στην αντιπρόκλεια πραγματεία του Νικολάου Μεθώνης». Επιστημονική επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 28 (1985), 385-415
 |
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με τη βιογραφία ενός προσώπου χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!. |
