Νεοκλής Σαρρής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Νεοκλής Σαρρής, έλληνας ακαδημαϊκός, νομικός και πολιτικός άνδρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1940 και απεβίωσε στην Αθήνα στις 19η Νοεμβρίου του 2011.

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νεοκλής Σαρρής ήταν απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Κωνσταντινούπολης και Ψυχολογία στη Γενεύη. Είχε λάβει το διδακτορικό του δίπλωμα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Διδακτικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε καθηγητής της Κοινωνιολογίας της Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με εξειδίκευση κυρίως στην Οθωμανική περίοδο. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Δίδαξε επίσης Ψυχοκοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ενώ επί 30 χρόνια υπήρξε καθηγητής «Κοινωνιολογίας του Κινηματογράφου» στη Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου, την οποία επί σειρά ετών εκπροσωπούσε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονάχου.

Στη συνείδηση του ευρύ κοινού ήταν γνωστός ως Τουρκολόγος λόγω της βαθιάς, πρωτογενούς, βιωματικής και ακαδημαϊκής γνώσης του για την Τουρκία. Μελετώντας σε βάθος τη συγκρότηση και εξέλιξη της τουρκικής κοινωνίας προέτρεπε από τη θέση του ως ακαδημαϊκoύ δάσκάλου στη βαθύτερη γνώση του τουρκικού λαού. Έχαιρε βαθιάς εκτίμησης συγκεκριμένης μερίδας του τουρκικού ακαδημαϊκού χώρου, του προοδευτικού.

Πολιτική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νεοκλής Σαρρής σε ηλικία 20 ετών υπήρξε πολιτικός σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα. Αχθοφόρος ενός ιδεαλισμού έζησε μέσα σε οράματα που τον σημάδεψαν και σημάδεψαν και τους μετέπειτα αγώνες του τόσο για τον τουρκικό λαό όσο και για τον απανταχού ελληνισμό, από τον Πόντο μέχρι την Κύπρο κι απ’ τη Μακεδονία ως την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο.

Από τα φοιτητικά του χρόνια αναμείχθηκε στην πολιτική ζωή της Τουρκίας, ο μόνος Έλληνας φοιτητής μπροστάρης. Οργάνωσε μαζί με τους Τούρκους συμφοιτητές του την αιματοβαμμένη φοιτητική εξέγερση της 28ης Απριλίου 1960. Στις 27 Μαΐου του 1960 ανατρέπεται το φαύλο καθεστώς Μεντερές και λόγω της ενεργού συμμετοχής του στα πολιτικά γεγονότα βρέθηκε ήρωας στην πανίσχυρη νεολαία του Ρεπουμπλικανικού ΛαΪκού Κόμματος (Ρ.Λ.Κ), όπου συμμετείχε στην επεξεργασία της νέας προοδευτικότερης πολιτικής γραμμής του. Έτσι γνώρισε και τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής της Τουρκίας κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα.

Υπήρξε σύμβουλος, συνεργάτης και φίλος των Προέδρων της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ), Γεωργίου Μαύρου και Γιάννη Ζίγδη. Μετά το θάνατο του δεύτερου του ανατέθηκε από την Κ.Ε και την Ε.Γ της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου η Προεδρία του κόμματος και έτσι έγινε ο τέταρτος σε μία τιμητική διαδοχή που αρχίζει από τον Γεώργιο Παπανδρέου και συνεχίστηκε με τον Γεώργιο Μαύρο και τον Γιάννη Ζίγδη.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγγραφικό και διδακτικό έργο του Νεοκλή Σαρρή είναι πλούσιο. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά αλλά και στον ημερήσιο Τύπο. Το 2010 επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου του ακαδημαϊκού και υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, Στρατηγικό Βάθος. Η Διεθνής Θέση της Τουρκίας. Έχει προλογίσει ακόμη πολλά βιβλία Ελλήνων και Τούρκων ακαδημαϊκών, ενώ πολλά έργα του παραμένουν αδημοσίευτα. Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα εξής:

  • Η άλλη Πλευρά - Πολιτική και Διπλωματική Χρονογραφία της εισβολής στην Κύπρο και του διαμελισμού της (από τουρκικές πηγές) , Εκδόσεις Γραμμή, Αθήνα, Τόμος Α΄, 1977, Τόμος Β΄ 1982 και Τόμος Γ΄ 1983.
  • Οσμανική Πραγματικότητα, Εκδόσεις Αρσενίδη, Αθήνα, Τόμοι Α΄ και Β΄, 1990.
  • Η Οικογένεια στην Τουρκία: κοινωνική πλαισίωση και θεσμική προσέγγιση, Εκδόσεις Ρήσος, Αθήνα, 1990.
  • Εξωτερική Πολιτική και Πολιτικές Εξελίξεις στην Πρώτη Τουρκική Δημοκρατία, Η άνοδος της στρατογραφειοκρατίας, (1923-1950), Εκδόσεις Γόρδιος, Αθήνα, 1992.
  • Ελληνική Κοινωνία και Τηλεόραση, Εκδόσεις Γόρδιος, Αθήνα, Τόμοι Α΄ και Β΄, 1992.
  • Προεπαναστατική Ελλάδα και Οσμανικό Κράτος, Εκδόσεις Ηρόδοτος, Αθήνα, 1993.
  • Εισαγωγή στην Kοινωνιομετρία, την Oμαδική Ψυχοθεραπεία και το Ψυχόδραμα, Αθήνα, Εκδόσεις Δανιάς, 1995.
  • Φιλοσοφία της Κοινωνίας και της Πολιτείας - αρχαίος κόσμος, (Τόμος Α΄) και Πατερική Ορθοδοξία και Βυζαντινή σκέψη (Τόμος Β΄), Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα, 1997.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]