Νίκος Νικολόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νίκος Νικολόπουλος
Γενικός Γραμματέας Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Ανέλαβε   23 Μαΐου 2013
Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Ελλάδας
Περίοδος
21 Ιουνίου 2012 – 12 Ιουλίου 2012
Διάδοχος Νικόλαος Παναγιωτόπουλος
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Ανέλαβε   1989
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 21 Φεβρουαρίου 1958 (1958-02-21) (56 ετών)
Πάτρα, Αχαΐα, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Πολιτικό Κόμμα Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος
Σύζυγος Αναστασία Μανωλοπούλου
Παιδιά 4
Επάγγελμα Πολιτικός Επιστήμονας
Θεολόγος
Θρήσκευμα Χ.Ο.

Ο Νίκος Νικολόπουλος (1958) είναι Αχαιός συγγραφέας[1], πολιτικός[2], βουλευτής Αχαΐας και Γενικός Γραμματέας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος.


Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1958 στην Πάτρα και είναι γιος του Ιωάννη Νικολόπουλου. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Κοινωνική θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και στην Ανωτέρα Σχολή Στελεχών Επιχειρήσεων (ΑΣΣΕ). Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας και στη Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με αντικείμενο τα «Οικονομικά της Εκκλησίας» ενώ είναι υποψήφιος διδάκτωρ στη Οικονομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Ιδιώτευσε ως οικονομικός σύμβουλος και ανέπτυξε σημαντική εκδοτική δραστηριότητα. Υπήρξε[3] ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού "Νέος Λόγος" (1986 - 1996), ιδρυτής της εηφμερίδας "Αγγελειοφόρος της Ενημέρωσης" (1997 - 1998), ιδιοκτήτης έως το 1994 του ραδιοφωνικού σταθμού "ΜΕΛΛΟΝ FM" και του τηλεοπτικού σταθμού "ΜΕΛΛΟΝ TV" καθώς και ιδρυτικό μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Πολιτικό Εντευκτήριο". Την περίοδο 2007 - 2009 διετέλεσε[3] αντιπρόεδρος του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων.

Κατοικεί στην Πάτρα. Είναι παντρεμένος με την Αναστασία Μανωλοπούλου, δημοτικό σύμβουλο Πατρών, και έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική διατελώντας πρόεδρος της νομαρχιακής επιτροπής Χίου (1979) και της νομαρχιακής επιτροπής Αχαΐας (1981) της ΟΝΝΕΔ. Στη συνέχεια αναμείχθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση εκλεγόμενος στις δημοτικές εκλογές του 1986 πρώτος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πατρέων σε ψήφους. Στις εθνικές εκλογές του Νοεμβρίου 1989 εξελέγη[2] βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία για να επανεκλεγεί[2] και σε αυτές του 1990. Τον ίδιο χρόνο έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο, επικεφαλής της παράταξης «Μέλλον της Πάτρας», στις εκλογές όμως που ακολούθησαν ηττήθηκε συγκεντρώνοντας[4] το 37,11% των ψήφων. Στις εθνικές εκλογές του 1993, 1996, 2000 και 2004 επανεξελέγη[2] βουλευτής Αχαΐας, απέτυχε όμως να εκλεγεί το 2007. Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας συγκεντρώνοντας[5] 21.705 ψήφους. Στις εκλογές του Μαίου 2012 επανεξελέγη Βουλευτής Αχαΐας, στις εκλογές του Ιουνίου 2012 επανεξελέγη Βουλευτής Αχαΐας.

Την περίοδο 1990 - 1993 διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ενώ έχει χρηματίσει[6] τακτικό μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης (2004 - 2007), τακτικό μέλος της Δυτικό - Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέλος[7] της εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο των δομημένων Ομόλογων, αναπληρωτής γραμματέας της Διεθνούς Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, μέλος[3] της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεσογείου και πρόεδρος Διακομματικής Επιτροπής Ορθοδοξίας και Θρησκευμάτων της Βουλής των Ελλήνων. Τον Φεβρουάριο του 1997 συμμετείχε[8] στις συναντήσεις στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, των λεγόμενων "λοχαγών", με σημαντικότερη αυτή της Φιλοθέης στην οικία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, στις οποίες αποφασίστηκε να προταθεί η αρχηγία στον Κώστα Καραμανλή ως τρίτη λύση. Ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας συμμετέχει στα όργανα και τις επιτροπές του κόμματος. Έχει διατελέσει[6] μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, γραμματέας στη κεντρική διοίκηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων - Μ.Κ.Ο, γραμματέας Συνδικαλισμού κεντρικής διοίκησης, γραμματέας Τεκμηρίωσης στην κεντρική διοίκηση ενώ παραμένει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Σήμερα είναι μέλος[9] της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής που εξετάζει νομοσχέδια και προτάσεις νόμων των υπουργείων Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, πρόεδρος[10] της Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Διακοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεσογείου (ΡΑΜ), καθώς και τομεάρχης[11] Πολιτικής Ευθύνης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης της Νέας Δημοκρατίας.

Ανέλαβε υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που ορκίστηκε στις 21 Ιουνίου 2012.[12] Λίγες μέρες αργότερα, στις 9 Ιουλίου 2012, ο Νίκος Νικολόπουλος παραιτήθηκε λόγω της διαφωνίας του για το θέμα της αναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου.[13] Απαλλάχθηκε των καθηκόντων του στις 12 Ιουλίου και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Νίκος Παναγιωτόπουλος. Στις 3 Αυγούστου διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ.[14]

Στις 10 Μαΐου 2013 ίδρυσε το Χριστιανοδημοκρατικό Κίνημα, το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος, το οποίο ιδρύθηκε τις 23 Μαΐου 2013 με πρόεδρο τον ίδιο.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δημήτριος Γούναρης, πολιτική βιογραφία (εκδόσεις Σιδέρη, με πρόλογο του Κώστα Καραμανλή)
  • Δημήτριος Γούναρης, Ο ιδαλγός της Δημοκρατίας (εκδόσεις Νεοεκδοτική)
  • Δημήτριος Γούναρης, Ο ριζοσπάστης - πρωτοπόρος του Πολιτικού και κοινωνικού εκσυγχρονισμού (εκδόσεις Νεοκδοτική, 2004)
  • Παναγιώτης Κανελλόπουλος Ο πολιτικός της σύνθεσης και του μέτρου (εκδόσεις "Περι Τεχνών")
  • Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ο φιλόσοφος πολιτικός, ο παραδειγματικός ηγέτης. (εκδόσεις Νεοεκδοτική)
  • Η Αχαΐα στον 20ο αιώνα. (εκδόσεις MEGA print, 2004)
  • Αχαΐα - Ανάμεσα στο σήμερα και το αύριο. (εκδόσεις "Περι Τεχνών")
  • Κοινοβουλευτικός έλεγχος (εκδόσεις Νεοεκδοτική)
  • Πάτρα - Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006. (εκδόσεις Σιδέρη)

Μονογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το μεταρρυθμιστικό έργο του Δημητρίου Γούναρη (εκδόσεις Mega print, 2000)
  • Μικρομεσαίες επιχειρήσεις - θεμέλιο οικονομίας (εκδόσεις Mega print, 2001)
  • Η προοπτική ανάπτυξης της Αχαΐας και της Δυτικής Ελλάδας (εκδόσεις Νεοκδοτική, 2002)
  • Η εθνική ιδιοπροσωπία των λαών υπόβαθρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2003)
  • Ασφαλεία εν ελευθερία - Κίεβο 23 - 27/06/2004 (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2003)
  • Κωνσταντίνος Παλαιολόγος - η προσπάθεια και το έργο του πολιτική άποψη (εκδόσεις Mega print, 2004)
  • Με θέση και παρέμβαση στη Νέα Διακυβέρνηση (εκδόσεις Mega print, 2004)
  • Κωνσταντίνος Παλαιολόγος - Η προσφορά και το έργο του, πολιτική άποψη (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2004)
  • Γυναίκα & Κοινωνία σήμερα (εκδόσεις Mega print, 2005)
  • Η ορθοδοξία ως εναλλακτικό υπόδειγμα για τον σύγχρονο άνθρωπο στην εποχή της παγκοσμιοποίησης (εκδόσεις Mega print, 2005)
  • Το ζήτημα του χωρισμού Κράτους - Εκκλησίας και το σύνδρομο της Νόβα Χούτα (εκδόσεις Mega print, 2006)
  • Σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας. Το καθεστώς που ισχύει στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2007)
  • Κωνσταντίνος Παλαιολόγος - Νεοελληνικό σύμβολο, απέναντι στον Φονταμενταλισμό και στα Διευθυντήρια (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2007)
  • Παναγιώτης Κανελλόπουλος: ο φιλόσοφος πολιτικός, ο παραδειγματικός ηγέτης (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2008)
  • Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (εκδόσεις Νεοεκδοτική, 2008)
  • Υπέρ αδυνάτων λόγος (εκδόσεις Mega print, 2008)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Συγγραφέας ο ένας στους τρεις βουλευτές!, από την εφημερίδα "Το Παρόν"
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Βουλευτικές θητείες Νικολόπουλου, από την ιστοσελίδα του ελληνικού κοινοβουλίου
  3. 3,0 3,1 3,2 Βιογραφικό Νίκου Νικολόπουλου, από την επίσημη ιστοσελίδα του Νικολόπουλου
  4. Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών δήμου Πατρών, από την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης
  5. Αποτελέσματα Εθνικών Εκλογών 2009 για τον νομό Αχαΐας, από το υπουργείο Εσωτερικών
  6. 6,0 6,1 Βιογραφικό Νίκου Νικολόπουλου, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
  7. Εξεταστική επιτροπή για τα δομημένα ομόλογα, από την εφημερίδα "Το Βήμα"
  8. Οι «καραμανλικοί» κάνουν σύναξη, από την εφημερίδα "το Βήμα"
  9. Μέλη Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
  10. Ο Νικολόπουλος εξελέγη πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Ενέργειας, από την ιστοσελίδα dete.gr
  11. Τομέας Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, από την επίσημη ιστοσελίδα της Νέας Δημοκρατίας
  12. Αυτή είναι η σύνθεση της νέας κυβέρνησης υπό τον Αντώνη Σαμαρά, iefimerida.gr
  13. Παραίτηση-βόμβα του υφυπουργού Εργασίας Νίκου Νικολόπουλου [επιστολή], iefimerida.gr
  14. http://www.express.gr/news/ellada/631784oz_20120803631784.php3

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]