Νίκος-Γαβριήλ Πεντζίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Νίκος Γαβριήλ-Πεντζίκης (17/30 Οκτωβρίου 1908 - 13 Ιανουαρίου 1993[1]) ήταν Έλληνας συγγραφέας και αυτοδίδακτος ζωγράφος από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν αδελφός της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη.

Έκανε σπουδές στο Παρίσι το 1926 και ένα χρόνο αργότερα απέκτησε πτυχίο Οπτικής Φυσιολογίας. Εν συνεχεία σπούδασε Βοτανολογία και Φαρμακευτική στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε το φαρμακείο του πατέρα του και άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1935. Αργότερα άρχισε να δημοσιεύει μελέτες σε έγκριτα περιοδικά και εξέδωσε μυθιστορήματα και πεζογραφήματα. Μετά τη συνταξιοδότησή του (1969) αφοσιώθηκε στη συγγραφή έργων και συνέχισε τη ζωγραφική. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Βραβεύτηκε με πολλά βραβεία, όπως το Ρalmes Αcademiques (1951), το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού (1987), το Βραβείο Χέρντερ της Βιέννης (1989) και αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς το 1993 και ενταφιάστηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής.

Επιλεγμένα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ανδρέας Δημακούδης: ένας νέος μονάχος
  • Ο πεθαμένος και η Ανάσταση (1944, γραμμένο το 1938)
  • Αρχιτεκτονική της σκόρπιας ζωής(1963)
  • Το μυθιστόρημα της κυρίας Έρσης (1966)
  • Μητέρα Θεσσαλονίκη (1970)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χρονολόγιο, περιοδικό Επτά Ημέρες της "Καθημερινής", 2-3-1997 (αρχείο σε μορφή .pdf)