Νέο Αριστερό Ρεύμα
| Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ) | |
|---|---|
![]() |
|
| Ιδρύθηκε | 1989 |
| Ιδεολογία | Κομμουνισμός,Μαρξισμός-Λενινισμός, Αντικαπιταλισμός |
| Πολιτική θέση | Αριστερά |
| Εθνική προσχώρηση | |
| Επίσημα χρώματα | κόκκινο |
| Κοινοβούλιο |
0 / 300
|
| Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο |
0 / 22
|
| Περιφέρειες |
3 / 725
|
| Ιστοσελίδα | |
| http://www.narnet.gr | |
| Πολιτικό σύστημα Ελλάδας Πολιτικά κόμματα Εκλογές |
|
Το Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ), είναι πολιτική οργάνωση της ελληνικής αντικαπιταλιστικής/κομμουνιστικής Αριστεράς. Δρα στο εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα (μέσω των εργατικών σχημάτων του ιδιωτικού και των παρεμβάσεων/συσπειρώσεων του δημοσίου τομέα) και στα κινήματα πόλης/περιβάλλοντος (μέσω των αριστερών κινήσεων πόλης). Παρεμβαίνει επίσης στο αντιπολεμικό/αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, όπως και στους αγώνες κατά της καπιταλιστικής/ιμπεριαλιστικής διεθνοποίησης (μέσω της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης). Αποτελεί δε συνιστώσα, της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.).[1]
Πίνακας περιεχομένων |
Θέσεις [Επεξεργασία]
Η φυσιογνωμία και ο χαρακτήρας του ΝΑΡ προσδιορίζεται από τον στρατηγικό του στόχο, τη συμβολή στην αντικαπιταλιστική επανάσταση, την εργατική εξουσία/δημοκρατία και την κομμουνιστική απελευθέρωση. Θεωρεί πως η Ελλάδα είναι χώρα με σχετικά ανεπτυγμένο καπιταλισμό, συνεπώς η επανάσταση έχει αντικαπιταλιστικό/σοσιαλιστικό χαρακτήρα με κομμουνιστική προοπτική. Θεωρεί δε, πως υπερεθνικοί οργανισμοί όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ εκφράζουν πολιτικές αντίθετες ως προς τα συμφέροντα των εργαζομένων και των μεσαίων στρωμάτων. Ως εκ τούτου κρίνεται αναγκαία η κοινή πάλη των εργαζομένων σε διεθνές επίπεδο για την αποδέσμευση από αυτούς τους οργανισμούς και τη διάλυσή τους.[2]
Το ΝΑΡ, αναφορικά με τη σχέση "κόμματος/μετώπου/τάξης" η οποία κρίνεται καθοριστικής σημασίας, έχει την αντίληψη της οικοδόμηση του Αντικαπιταλιστικού Εργατικού Μετώπου. Το ΑΕΜ είναι μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων (συμμαχία της εργατικής τάξης με τα υπόλοιπα καταπιεζόμενα κοινωνικά στρώματα σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο) από το σήμερα (την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό) μέχρι την αντικαπιταλιστική επανάσταση, και μετά ως ηγεμονικό πλέον κοινωνικοπολιτικό μπλοκ της εργατικής εξουσίας/δημοκρατίας. Βασικά στοιχεία της εργατικής εξουσίας/δημοκρατίας κατά το ΝΑΡ είναι: α. Η κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στους βασικούς τομείς της οικονομίας, β. Ο έλεγχος της παραγωγής από τους εργαζόμενους, γ. Η κατοχύρωση της ελευθερίας λόγου και έκφρασης σε όλα τα επίπεδα.[3]
Με βάση τα παραπάνω, διαμορφώνεται κατά το ΝΑΡ η ανάγκη πάλης και συμβολής: α. στην προσπάθεια για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού/συνδικαλιστικού κινήματος της Ελλάδας (συμμετέχει μαζί με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς στον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων) β. στην προσπάθεια για την ενότητα των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής/επαναστατικής αριστεράς ως πρόπλασμα για την δημιουργία του Αντικαπιταλιστικού Εργατικού Μετώπου και γ. στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός νέου κομμουνιστικού κόμματος και του αντίστοιχου πολιτικού προγράμματος τα οποία έχει ανάγκη η εποχή μας.[4]
Σύμφωνα με την αντίληψη του ΝΑΡ στις χώρες του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού" παρά την τιτάνια προσπάθεια που έγινε από τους λαούς, δεν οικοδομήθηκε τελικά ο σοσιαλισμός (δηλαδή η εξουσία των εργαζομένων και η διεύθυνση από αυτούς της παραγωγής και της κοινωνίας). Οικοδομήθηκε βαθμιαία, ένα ταξικό/εκμεταλλευτικό σύστημα όπου η εργατική τάξη είχε μεν κατακτήσεις (ανύψωση βιοτικού επιπέδου, δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στέγαση), αλλά, κυρίαρχη τάξη μέσα από καμπές και συγκρούσεις αναδείχθηκε η κομματική και κρατική γραφειοκρατία, με κυριαρχούμενη και εκμεταλλευόμενη κοινωνική τάξη την εργατική. Η εκμεταλλευτική/ταξική μετάλλαξη και η κατάρρευση των χωρών του ανύπαρκτου σοσιαλισμού στην Ανατολή σε συνδυασμό με τον εκφυλισμό/ενσωμάτωση του κομμουνιστικού κινήματος στη Δύση, προσδιορίζουν την ποιότητα και το βάθος της αναγκαίας ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος (κομμουνιστική επαναθεμελίωση).[5][6][7]
Τέλος, στην εποχή ανάπτυξης και κρίσης του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, το ΝΑΡ έχει την αντίληψη της συμβολής στην επαναθεμελίωση της κομμουνιστικής προοπτικής, ακολουθώντας τον δρόμο του διαρκώς αναπτυσσόμενου Μαρξισμού.
Δομή [Επεξεργασία]
Το ΝΑΡ λειτουργεί με βάση την αρχή της "δημοκρατικής ενότητας δράσης".[8] Κύτταρο του ΝΑΡ είναι οι οργανώσεις βάσης (Ο.Β.) που συγκροτούνται σε εργασιακούς χώρους (κλαδικές Ο.Β.) όπως και σε Δήμους και πόλεις (συνοικιακές Ο.Β.) πανελλαδικά. Ανώτερο όργανο του ΝΑΡ είναι τα Συνέδρια και οι πανελλαδικές Συνδιασκέψεις του, τα οποία γίνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, στα οποία εκλέγεται και η Πολιτική Επιτροπή (Π.Ε.). Στο ΝΑΡ εντάσσονται ως μέλη εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι Έλληνες και μετανάστες στο βαθμό που συμφωνούν με τις στρατηγικές επεξεργασίες και θέσεις του, όπως αυτές διαμορφώνονται στα Συνέδρια ή/και στις Συνδιασκέψεις του και δέχονται να αγωνιστούν ως μέλη σε μια από τις Ο.Β.[2]
Δρα από κοινού και έχει την ίδια στρατηγική κατεύθυνση με τη Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση(ΝΚΑ), την οργάνωση της νεολαίας που συμμετέχει στο ΝΑΡ. Η νεολαία ονομαζόταν ΚΝΕ-ΝΑΡ από τη διάσπαση του 1989 μέχρι το Συνέδριο μετεξέλιξης το 1995, οπότε και μετονομάστηκε.[9] Η ΝΚΑ δρα στην εργαζόμενη νεολαία, στους μαθητές και στη φοιτητική/σπουδαστική νεολαία (συμμετέχει στην ΕΑΑΚ ΑΕΙ/ΤΕΙ).
Ιστορία [Επεξεργασία]
Το ΝΑΡ δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 1990, μετά την αποχώρηση/διαγραφή πολλών μελών και στελεχών του ΚΚΕ και την διάσπαση της ΚΝΕ το Σεπτέμβρη του 1989. Οι διαφωνίες στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ είχαν ξεκινήσει πολύ πιο νωρίς από το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ το 1988. Σε αυτό το Συνέδριο όμως κορυφώθηκαν μια και για πρώτη φορά διαμορφώθηκε μια ξεχωριστή στρατηγική από αυτήν του ΚΚΕ. Η ρήξη δεν άργησε να έρθει. Το Σεπτέμβρη του 1989 ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Γιώργος Γράψας στο 15ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, αμφισβήτησε ανοιχτά τις επιλογές της ηγεσίας του ΚΚΕ. Εκείνη την περίοδο, ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου στον οποίο συμμετείχε το ΚΚΕ, είχε σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Σύντομα η πλειοψηφία της ΚΝΕ αποχώρησε ενώ αποχώρησαν ή/και διαγράφηκαν πολλά μέλη του ΚΚΕ μαζί με 15 μέλη της ΚΕ (Κώστας Τζιαντζής, Χάγιος Άγγελος, Κώστας Κάππος, Γιώργος Γράψας κλπ).[10][11]
Η συντηρητική μετατόπιση του ΚΚΕ και η υποταγή του στην αστική αντίληψη περί "κοινωνικής συναίνεσης" και "λύσης εθνικής ενότητας" δεν ήταν ο μόνος λόγος, ούτε ο βασικότερος που οδήγησε στη συγκρότηση του ΝΑΡ. Η κατάρρευση των χωρών του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού", ο εκφυλισμός του εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος σε Ανατολή και Δύση και συνακόλουθα η ανάγκη ανασυγκρότησης και των δύο σε περιεχόμενο αλλά και μορφή, αποδείχτηκαν στην πράξη οι πιο σημαντικές αιτίες που οδήγησαν στη δημιουργία/συγκρότηση του ΝΑΡ.[12]
Στα 20 και πλέον χρόνια της ύπαρξης και της δράσης του, το ΝΑΡ συνέβαλε στη δημιουργία μετωπικών σχημάτων όπως η "Λαϊκή Αντιπολίτευση", η "Μαχόμενη Αριστερά", το "Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς - ΜΕ.Ρ.Α.", η "Πρωτοβουλία Αγώνα 2003", η "Αριστερή Κίνηση κατά της Ε.Ε.", τα οποία τελικά απέτυχαν στη προσπάθειά τους να εμφανιστεί η αντικαπιταλιστική Αριστερά ως διακριτό μαζικό ρεύμα στην ελληνική κοινωνία. Άφησαν όμως παρακαταθήκες όσον αφορά τόσο τη συνεργασία διαφορετικών ρευμάτων της ελληνικής Αριστεράς (τριτοδιεθνιστικό, τροτσκιστικό, μαοϊκό κλπ), όσο και την ανάγκη υπέρβασής τους στην κατεύθυνση δημιουργίας μιας σύγχρονης κομμουνιστικής Αριστεράς.[13]
Σήμερα αποτελεί συνιστώσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ η οποία ιδρύθηκε το 2009 μετά από μια μαζική συνέλευση 10 οργανώσεων και ανένταχτου κόσμου στο Γήπεδο του Σπόρτιγκ.[1]
Συνέδρια και Συνδιασκέψεις [Επεξεργασία]
Η ιδρυτική 1η Συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1990. Η 2η Συνδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 1990. Η 3η Συνδιάσκεψη τον Ιούνιο του 1993. Το 1996 έγινε η 1η Εργατική Συνδιάσκεψη, ενώ το 1997 το Πανελλαδικό Σώμα για τον καπιταλισμό της εποχής μας. Τον Ιούλιο του 1998 πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο, ενώ 2 χρόνια αργότερα το 2000 η 4η Συνδιάσκεψη. Το Φεβρουάριο του 2004 πραγματοποιήθηκε Πανελλαδικό Σώμα για τις εκλογές. Το 2006 πραγματοποιήθηκε το 2ο Συνέδριο.
Διεθνή [Επεξεργασία]
Στο πλαίσιο του διεθνισμού το ΝΑΡ αναπτύσσει πρωτοβουλίες συντονισμού και διαλόγου με αντικαπιταλιστικές και κομμουνιστικές δυνάμεις άλλων χωρών.
Έντυπα [Επεξεργασία]
Το ΝΑΡ εκδίδει την εβδομαδιαία κυριακάτικη εφημερίδα ΠΡΙΝ.
Εκλογικά αποτελέσματα [Επεξεργασία]
Παρακάτω αναρτώνται τα εκλογικά αποτελέσματα του Μετώπου Ριζοσπαστικής Αριστεράς στο οποίο συμμετείχε και το ΝΑΡ:
| Αποτελέσματα από το 1999 |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Έτος | Τύπος Εκλογών | Ψήφοι | % | Έδρες | ||||
| 1999 |
|
|
|
|
||||
| 2000 |
|
|
|
|
||||
| 2004 |
|
|
|
|
||||
| 2004 |
|
|
|
|
||||
| 2007 |
|
|
|
|
||||
Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. συμμετείχε στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου του 2009, όπου και πήρε 21.951 ψήφους ή 0.43% και στις βουλευτικές εκλογές του 2009 όπου και πήρε 24.800 ψήφους ή 0,36%. Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 πήρε 96.959 ψήφους ή 1,80% και στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 πήρε 75.428 ψήφους ή 1,19%. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012 πήρε 20.389 ή 0,33%, το οποίο και αποτελεί το χαμηλότερο ποσοστό του σχηματισμού σε εκλογές από ιδρύσεώς του.
| Αποτελέσματα από το 2009 |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Έτος | Τύπος Εκλογών | Ψήφοι | % | Έδρες | ||||
| 2009 |
|
|
|
|
||||
| 2009 |
|
|
|
|
||||
| 2010 |
|
|
|
|||||
| 2012 Μάιος |
|
|
|
|
||||
| 2012 Ιούνιος |
|
|
|
|
||||
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ 1,0 1,1 ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Χρονικό συγκρότησης
- ↑ 2,0 2,1 Απόφαση του 1ου Συνεδρίου
- ↑ Θέσεις για την καπιταλιστική κρίση
- ↑ Απόφαση του 2ου Συνεδρίου
- ↑ ΝΑΡ: Για τη φύση και τον χαρακτήρα των χωρών του "υπαρκτού σοσιαλισμού"
- ↑ ΝΑΡ: Επεξεργασίες γύρω από το εργατικό κίνημα στη Δύση
- ↑ Άγγελος Χάγιος: Αναζητούμε ένα νέο κομμουνισμό
- ↑ Απόφαση της 4ης Συνδιάσκεψης
- ↑ [1] Θέσεις του Συνέδριου μετεξέλιξης της ΚΝΕ-ΝΑΡ
- ↑ 1989: Χρονικό της διάσπασης της ΚΝΕ
- ↑ Κοινή Δήλωση 8 μελών της ΚΕ
- ↑ ΝΑΡ: Ιδρυτικές θέσεις της 1ης Συνδιάσκεψης
- ↑ Αφιέρωμα στα 20 χρόνια του ΝΑΡ
Βιβλιογραφία/Συνεντεύξεις [Επεξεργασία]
- Γιώργος Γράψας:Οργάνωση, μέτωπο κίνημα
- Γιώργος Γράψας: Κοινωνική αριστερή αντιπολίτευση, κομμουνιστική επανίδρυση ο διπλός στόχος μας
- Κώστας Τζιαντζής: Συμπεράσματα στρατηγικής-τακτικής και οι "δύο παρατάξεις"
- Πέτρος Παπακωνσταντίνου:Ποιός θυμάται την Οικουμενική κυβέρνηση;
- Ευτύχης Μπιτσάκης: Ένα φάντασμα πλανιέται
- Γιώργος Ρούσης: Κομμουνισμός τέλος; Ή η αρχή της ιστορίας;
- Νίκος Κοτζιάς/Κώστας Μπατίκας: Μια συζήτηση που δεν έγινε...
- Κώστας Κάππος: Κριτική του σοβιετικού κοινωνικού σχηματισμού
- Πέτρος Παπακωνσταντίνου: Η Γέννεση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού
- TVXS:Άγγελος Χάγιος
- TVXS: Πέτρος Παπακωνσταντίνου
