Μπίλυ Τζιν Κινγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Η Μπιλυ Τζιν Κινγκ (Billie Jean King ή αλλιως Μοφίτ), γεννήθηκε 22 Νοεμβρίου το 1943 στο Long Beach, California) είναι πρώην επαγγελματίας του τένις από τις ΗΠΑ. Έχει κερδίσει 12 Grand Slam στα μονά, 16 Grand Slam στα διπλά γυναικών και 11 Grand Slam στα διπλά ανδρών-γυναικών.

Η Κινγκ είναι συνήγορος ενάντια στον σεξισμό στον αθλητισμό και στην κοινωνία. Είναι γνωστή για τον αγώνα τένις «The Battle of the Sexes» το 1973, στον οποίο νίκησε τον Bobby Riggs, πρώην πρωταθλητή στα μονά του Wimbledon. Η Κινγκ ίδρυσε τον Γυναικείο όμιλο τένις, το Ίδρυμα Γυναικών Στον Αθλητισμό ,και την Παγκόσμια Ομάδα Τένις την οποία ίδρυσε με τον πρώην άντρα της Lawrence King.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μπίλι Τζιν Μοφίτ γεννήθηκε σε μια οικογένεια Μεθοδιστών, ο πατέρας της ήταν πυροσβέστης και η μητέρα της νοικοκυρά. Ο μικρότερός της αδερφός Randy Moffitt μεγάλωσε με την προοπτική να γίνει επαγγελματίας παίκτης του baseball, παίζοντας για 12 χρονιά για τους San Francisco Giants, Houston Astros, και Toronto Blue Jays.

Η Μπίλι Τζιν πήγε σχολείο στο Long Beach Polytechnic High School. Όταν αποφοίτησε, γράφτηκε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες γιατί οι γονείς της δεν μπορούσαν να την στείλουν στο Stanford ή στο University of Southern California. Παντρεύτηκε τον Lawrence King στο Long Beach της Καλιφόρνια στης 17 Σεπτεμβρίου του 1965. Το 1971 έκανε έκτρωση, όπως αποκάλυψε ο άντρας της, στο περιοδικό Ms. Magazine το 1972, χωρίς να έχει ρωτήσει προηγουμένως την Μπίλι.

Η Κινγκ αναφέρει το 1982 στην αυτοβιογραφία της ότι αποφάσισε να μην κρατήσει το παιδί γιατί πίστευε ότι ο γάμος της δεν ήταν τόσο ισχυρός ώστε να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Το ζευγάρι χώρισε το 1987.

Από το 1968 η Κινγκ συνειδητοποίησε ότι την ενδιέφεραν οι γυναίκες, και το 1971 άρχισε μια ρομαντική σχέση με την γραμματέα της Marilyn Barnett. Η Κινγκ δημοσιοποίησε την σχέση της όταν της έκανε η γραμματέας της μήνυση για διατροφή τον Μάιο του 1981, κάνοντας την Κινγκ σαν την πρώτη γνωστή επαγγελματία αθλήτρια ομοφυλόφιλη.

Η Κινγκ δήλωσε ότι θέλει να αποσυρθεί από το αγωνιστικό τεννις το 1981 αλλά δεν της επέτρεπε η αγωγή εναντίον της. «Με την αγωγή έχασα τα πάντα μέσα σε 24 ωρες 2εκ δολάρια ($4,685,756 σημερινά) το λιγότερο. Έπρεπε να συνεχίσει να αγωνίζεται για να πληρώνει τους δικηγόρους. Μέσα σε 3 μίνες πλήρωσε $500,000 [$1,171,439 σημερινά). Είχα σοκαριστεί.» Το 1998 η Κινγκ είπε ότι η Ναβρατίλοβα δεν την υποστήριξε εκείνη την εποχή όταν έγινε γνωστό ότι ήταν ομοφυλόφιλη, με αποτέλεσμα να μην έχουν καλη σχεση για περίπου 5 χρόνια. Μιλώντας για την αγωγή εναντίον της 26 χρόνια μετά η Κινγκ είπε: "Ήταν πολύ δύσκολα για μένα γιατί η αποκάλυψη της ομοφυλοφιλίας μου έγινε χωρίς να είμαι έτοιμη να την γνωστοποιήσω. 50% των gay ανθρώπων γνωρίζουν ότι είναι gay μέχρι την ηλικία των 13 χρονών. Εγώ ήμουν στο άλλο 50%. Δεν θα είχα παντρευτεί τον Λάρι εάν το ήξερα. Δεν θα του το έκανα ποτέ. Ήμουν τρελά ερωτευμένη στα 21 μου."

Όσον αφορά στο προσωπικό κόστος του να κρύβει την σεξουαλικότητά της για τόσα χρονιά, η Κινγκ είπε: Ήθελα να πω την αλήθεια στους γονείς μου για χρόνια, αλλά ήταν ομοφοβικοί και γι´αυτό το έκρυβα. Καθώς επίσης και το ότι κάποιοι μου είχαν πει ότι αν το έλεγα αυτό θα σήμανε και το τέλος του γυναικείου τουρνουά. Δεν μπορούσε να είναι χειρότερα, είχα γονείς ομοφοβικούς, ένα τουρνουά που θα πέθαινε εάν εγώ το έλεγα, ο κόσμος είναι ομοφοβικός και το ίδιο ήμουν και εγώ. Εάν μιλήσεις με gay, bisexual, λεσβίες και transgenders καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μεγάλη φοβία γύρω από το θέμα γιατί έτσι μας μεγάλωσαν. Ένας από τους στόχους μου ήταν να είμαι πάντα ειλικρινής με τους γονείς μου και αυτό δεν μπορούσα να το κάνω για πολύ καιρό. Προσπάθησα να φέρω το θέμα στο προσκήνιο αλλά δεν μπορούσα. Η μητέρα μου έλεγε ότι «εμείς δεν μιλάμε για τέτοια πράγματα», και έτσι σταματούσα κάθε συζήτηση. Κατέληξα να έχω διατροφική διαταραχή γιατί προσπαθούσα να μουδιάσω τα συναισθήματά μου. Χρειαζόμουν να παραδοθώ πολύ πιο νωρίτερα από όταν έγινε. Στην ηλικία των 51, ήμουν επιτέλους έτοιμη να μιλήσω με τους γονείς μου χωρίς να κομπιάζω τα λόγια μου μαζί τους. Αυτό ήταν ένα σημείο κλειδί για μένα γιατί σήμαινε ότι δεν είχα πια τύψεις.

Στης 19 Αυγούστου του 2009, της απονεμήθηκε το Presidential Medal of Freedom από τον πρόεδρο Barack Obama για το έργο της συνηγορίας της για τα δικαιώματα των γυναικών και την κοινωνία των λεσβιών, gay, αμφισεξουαλικών, και transgendered. «Αυτή είναι μια ευκαιρία για μένα και για τις ΗΠΑ να πούμε ευχαριστώ για κάποιους από τους καλύτερους υπηκόους αυτής της χώρας καθώς και όλων των χωρών.» είπε ο Obama.

Είναι φίλη με τον Elton John και ήταν φίλη και με τον Charles M. Schulz.

Η Κινγκ ζει στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο με την σύντροφό της Ilana Kloss.


Επαγγελματική καριέρα στο τένις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στυλ παιξίματος και προσωπικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κινγκ έμαθε να παίζει τένις στα δημόσια γήπεδα του Long Beach, California. Ήταν επιθετική και κατέβαινε στο φιλέ με εξαιρετική ταχύτητα. Η Chris Evert, εντούτοις είπε για την Κινγκ «Η ανυπομονησία της είναι η αδυναμία της » Όσον αφορά στα κίνητρα της στην ζωή και το τένις, η Κινγκ είπε: "Όποια στιγμή είσαι ικανοποιημένος με την μετριότητα, όποια στιγμή αφαιρείς τα κίνητρα από τους ανθρώπους, τότε έχεις χάσει. Είμαι τελειομανής πολύ περισσότερο από ότι είμαι ανταγωνιστική, και υπάρχει μεγάλη διαφορά σ’ αυτό. Με έχουν κατατάξει στις ανταγωνιστικές παίκτριες. Αλλά πάνω από όλα μου αρέσει να χτυπώ την μπάλα σωστά. Κάθε γυναίκα που θέλει να καταφέρει κάτι πρέπει να είναι επιθετική και δυνατή, αλλά Ο Τύπος δεν το βλέπει αυτό ποτέ, δεν βλέπει τα συναισθήματα, όταν δεν είσαι καλά κλπ." Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 1984 και ήταν 40 χρονών η Κινγκ είπε: "Μερικές φορές όταν παρακολουθώ την Martina (Navratilova), θυμάμαι πόσο ωραίο είναι να είσαι το No. 1. πιστέψτε με είναι το πιο ωραίο πράγμα στον κόσμο. Μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει για το αντίθετο. Αλλά μετά σκέφτομαι την συναισθηματική και σωματική προσπάθεια που απαιτείται για να είσαι το νούμερο 1 και συνειδητοποιώ ότι δεν είναι εκεί ποια. Και ξέρω ότι δεν πειράζει. Για το μόνο που έχω μετανιώσει είναι ότι είχα να κάνω τόσα πολλά εκτός των γηπέδων, αναρωτιέμαι πόσο καλύτερα θα τα είχα πάει εάν είχα να ασχοληθώ μόνο με το τένις.”


Η Julie Heldman, που έπαιζε συχνά με την King αλλά ποτέ δεν ήταν φίλες είπε για την προσωπικότητα της: «Ένας από τους λόγους που δεν κάναμε παρέα με την Μπίλι Τζιν είναι ότι δεν ένιωθα πολύ δυνατή για να επιζήσω την υπερβάλλουσα προσωπικότητα της. Οι άνθρωποι αναφέρονται σε εμένα σαν την πιο έξυπνη. Θα σας πω όμως ότι η Μπίλι Τζιν ήταν η πιο έξυπνη από όλες όσες θα συναντήσετε. Ήταν αυτή που μπορούσε να διοχετεύσει τα πάντα προς την νίκη, ήταν η πιο ολοκληρωμένη τενίστρια.» Η Kristen Kemmer Shaw, άλλη μια συχνή αντίπαλος της είπε: «Κάποια στιγμή ήμουν κοντά στην Μπίλι Τζιν όσο κάνεις άλλος. Αλλά όταν έφτασα στο σημείο που μπορούσα να την διαβάσω καλά τότε άρχισε να απομακρύνεται από την σχέση που είχαμε. Δεν ρίσκαρε να εμφανίζεται αδύναμη μπροστά σε κανέναν. Μου είχε πει μια φορά ότι αν θέλεις να είσαι η καλύτερη τότε δεν πρέπει να δείχνεις σε κανέναν τι αισθάνεσαι. Έτσι δεν μπορούν να σε πληγώσουν αν δεν ξέρουν.» Η Μπίλι Τζιν είπε μια φορά ότι «Η νίκη είναι φευγαλέα, η ήττα είναι για πάντα» Όσον αφορά την ποιότητα ενός πρωταθλητή του τεννις, η Κινγκ είπε: «Η διαφορά μεταξύ πως ήμουν στην κορυφή και πως ήμουν τα τελευταία χρόνια της καριέρας μου είναι ότι όταν ήμουν πρωταθλήτρια είχα την απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Όταν αποφάσιζα κάτω από πίεση ότι έπρεπε να παίξω με μια αδύναμη βολή –forehand στη γραμμή- ήμουν πεπεισμένη ότι θα τα καταφέρω. Όταν σήμαινε πολλά. Και περισσότερο από αυτό, σε έναν αγώνα, ήξερα την αδύναμη μπαλιά μου και ήξερα ότι ο αντίπαλος μου θα την προκαλούσε και ήξερα ότι θα αναγκαζόμουν να την αποκρούσω τις 4-5 φορές μέσα στον αγώνα. Λέγεται ότι οι πρωταθλητές παίζουν τους μεγάλους πόντους καλύτερα. Αυτό όμως δεν είναι όλο, παίζουν τις αδυναμίες τους ακόμα καλύτερα.»

Τον Μάιο του 1975 σε ένα άρθρο του Sports Illustrated για την Κινγκ, ο Frank Deford είπε ότι αναδείχθηκε σε σύμβολο του σεξ και είπε ότι: «η Μπίλι Τζιν κακαρίζει όταν το αναφέρεις αυτό-Εγώ με τα κοντά πόδια!! Αλλά είναι πρακτική και συνειδητοποιεί ότι αυτός που αγοράζει εισιτήριο για να δει τις γυναίκες με φούστα θέλει να βλέπει και το forehand.»

Από το 1959 μέχρι το 1965[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1959[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1959, η 15χρονη Μπιλυ Τζιν έπαιξε στο πρώτο της Grand Slam στο U.S. Championships, και έχασε από την Justina Bricka στον πρώτο γύρο 4–6, 7–5, 6–4 μετά από match point. Τον Ιούλιο και Αύγουστο, η Μπίλι Τζιν επαιξε σε 4 τουρνουά, το "Eastern Grass Court Circuit." Στο Middle States Grass Court Championships στην Philadelphia, η King εχασε από την Nancy Richey Gunter στους προημιτελικούς. Στο Pennsylvania Lawn Tennis Championships, έχασε από την Karen Hantze Susman στους προημιτελικούς. Η Alice Marble, νικήτρια σε 18 Grand Slam τίτλους από το 1936 μέχρι το 1940, άρχισε να προπονεί την Μπίλι Τζιν τα Σαββατοκύριακα το 1959, λέγοντας ότι ο "Clyde Walker έδωσε στην Μπίλι όλα τα εργαλεία που χρειάζεται για να γίνει νικήτρια. Τώρα αυτό που χρειάζεται είναι εμπιστοσύνη στον εαυτό της και χρόνο.» Η Μπίλι εντούτοις πιστεύει ότι η Maureen Connolly Brinker (Αμερικανίδα παίχτρια του τένις που ήταν η πρώτη που κέρδισε όλα τα grand slam στην ιδία χρονιά) σχεδόν έχει καταστρέψει την εμπιστοσύνη της σαν παίχτρια γιατί πίστεψε ότι η αντίστροφη ψυχολογία που παρακινούσε την ίδια να γίνει το νούμερο 1 θα είχε τα ίδια αποτελέσματα και στην Κινγκ.

Όταν η 15χρονη Μπίλι Τζιν προπονούνταν με την Junior Wightman Cup ομάδα, η Connolly Brinker κάλεσε την Μπιλυ Τζιν σε δείπνο και της είπε: «Κοιτά, θέλω μόνο να σου πω ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρεις, γι’αυτό παράτα τα». 10 χρονιά μετά η Μπίλι Τζιν έμαθε την αλήθεια. Καθώς η Connolly Brinker παρακολουθούσε την ομάδα να προπονείται ρώτησε τον βοηθό του προπονητή ποια είχε την καλύτερη προοπτική, και αυτός απάντησε ότι την έχει η Tory Fretz η Connolly Brinker γέλασε και του έδειξε την Κινγκ, και είπε: «όχι, η μονή που έχει πραγματική πιθανότητα είναι αυτή»

1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1960, η Κίνγκ κέρδισε το πρώτο της τίτλο τουρνουά στους ενηλίκους στην Philadelphia and District Women's Grass Court Championships, κερδίζοντας την Karen Hantze Susman στους προημιτελικούς. Στο U.S. Championships, η King έχασε στον 3ο γύρο από την έβδομη στην κατάταξη Bernice Carr Vukovich από την νότια Αφρική 7–5, 6–4. Η King έχασε 4 σημαντικούς αγώνες από βετεράνες παίκτριες. Τον Μάιο έχασε στους προημιτελικούς του Southern California Championships 6–4, 2–6, 6–4 από την 43άχρονη Dorothy "Dodo" Cheney, η οποία ήταν η πρώτη Αμερικανίδα που κέρδισε στα μονά στο Australian Championships το 1938.

1961[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King εγινε γνωστή το 1961 όταν στην ηλικια των 17, κέρδισε στα γυναικεία διπλά στο Wimbledon στην πρώτη της προσπάθειά όταν έγινε αγωνιστικό ζευγάρι με την Κaren Hantze Susman.[3] Αν και δεν ήταν στην παγκόσμια κατάταξη η Κινγκ με την Susman κέρδισαν τις Renee Schuurman Haygarth και Sandra Reynolds Price στα προημιτελικά και τις τρίτες Margaret Court και Jan Lehane O'Neill στον τελικό. Στον 2ο γύρο στα μονά στο Wimbledon, η 5η Yola Ramírez Ochoa κέρδισε την King σε έναν αγώνα 2 ημερών στο κεντρικό γήπεδο 11–9, 1–6, 6–2. Νωρίτερα τον ίδιο χρόνο η Κινγκ έχασε από την Susman στον τελικό των Southern California Championships αλλά υπερασπίστηκε τον τίτλο της στην Philadelphia και κέρδισε στα Pennsylvania Lawn Tennis Championships για πρώτη φορά. Η 4η Christine Truman Janes, κέρδισε την Κινγκ στον 2ο γύρο στο U.S. Championships 6–3, 3–6, 6–2.

1965[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές του 1965, η Κινγκ συνέχισε την τρίμηνη τουρνέ στην Αυστραλία. Έχασε στον τελικό του South Australian Championships και στον 1ο γύρο του Western Australia Championships. Στο Federation Cup στην Μελβούρνη η Κινγκ κέρδισε την Ann Haydon Jones. Εντούτοις η Margaret Court κέρδισε την Κινγκ στον τελικό.

Βασικά Αγωνιστικά χρόνια 1966-1975[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενική επισκόπηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1966 μεχρι το 1975 η Κινγκ κέρδισε 32 από τα 39 Grand slam της καριέρας της, περιλαμβανομένων των 12 στα μονά, 9 από τα 16 στα διπλά και 10 από τα 11 στα μικτά διπλά. 6 από τα μονά Grand Slam ήταν στο Wimbledon, 4 στο U.S. Open, 1 στο French Open, και ένα στο Αυστραλιανό. Η Κινγκ έφτασε στους τελικούς των μονών Grand Slam σε 16 από τις 25 φορές και κέρδισε 12–4 νίκη-ήττα ρεκόρ σε αυτούς τους τελικούς. Στα 9 τουρνουά που δεν έφτασε στον τελικό έχασε 2 φόρες στον ημιτελικό και 5 φορές στους προημιτελικούς. Από το 1971 μέχρι το 1975 η Κινγκ κέρδισε 7 στα 10 Grand slam. Κέρδισε τα τελευταία 7 μονά Grand Slam στα οποία αγωνίστηκε, 6 από τα οποία κέρδισε όλα τα σετ, 4 από τα οποία είχε αντίπαλο την Evonne Goolagong Cawley. Όλα εκτός από 1 Grand Slam ήταν σε γρασίδι.

Το ρεκόρ της Κινγκ από το 1966 μέχρι το 1975 ήταν συγκρίσιμο με αυτό της Margaret Court, η κύρια αντίπαλός της εκείνη την περίοδο. Εκείνη την εποχή η Court κεδισε 31 από τους 64 Grand Slam τίτλους της, συμπεριλαμβανομένων των 12 μονών τίτλων από τα 24 Grand Slam. Η Court κερδισε 7 στα 12 Grand Slam τελικούς παίζοντας ενάντια στην Κινγκ. Η Κινγκ ήταν στο τέλος της χρονιάς το νούμερο 1. και θα ηταν για 6 χρόνια στο διάστημα μέχρι το 1975. το νο 2 σε 3 από αυτά τα χρονια και το νούμερο 3 για έναν χρόνο. Η Κινγκ κέρδισε 97 από 129 τίτλους στα μονά αυτό το διάστημα και ήρθε 2η σε 36 τουρνουά.

Παρά τα κατορθώματα της Κινγκ στα μεγαλύτερα τουρνουά του κόσμου, το κοινό της Αμερικής θυμάται περισσότερο τον αγώνα της με τον Bobby Riggs το 1973.

Ο Riggs ήταν ο καλύτερος άντρας παίκτης την δεκαετίας του 1930 και 1940. Κέρδισε στα μονά στο Wimbledon το 1939, και ήταν στο νούμερο 1 το 1941, 1946 και 1947. Μετά αυτοαποκαλέστηκε τενίστας "καταφερτζής" που έπαιζε προωθούμενους από σπόνσορες αγώνες. Το 1973 υιοθέτησε το ρόλο του σωβινιστή άντρα. Υποστήριζε ότι οι αγώνες των γυναικών ήταν κατώτεροι των ανδρών που μέχρι και ο ίδιος ως 55χρονος μπορούσε να κερδίσει και τις καλύτερες γυναίκες παίκτριες. Προκάλεσε και κέρδισε την Margaret Court 6–2, 6–1. Η Κινγκ που στο παρελθόν είχε απορρίψει προκλήσεις του δέχτηκε τελικά να παίξει εναντίον του.

Όπως ονομάστηκε «Η μάχη των Φύλων» το ματς μεταξύ Riggs-King έλαβε χώρα στο Houston Astrodome στο Texas στης 20 Σεπτεμβρίου του 1973. Ο αγώνας έλαβε πολλή διαφήμιση. Μπροστά σε 30,492 θεατές και παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη που εικάζεται ότι παρακολουθήθηκε από 50 εκατομμύρια κόσμο σε 37 χώρες, η Κινγκ κέρδισε τον Riggs 6–4, 6–3, 6–3. Ο αγώνας θεωρείται το πιο σημαντικό γεγονός στην γνωστοποίηση και τον σεβασμό του γυναικείου τένις. Η Κινγκ είπε: «Πίστευα ότι αυτός ο αγώνας θα μας πάει πισω 50 χρόνια εάν δεν κέρδιζα. Θα χαλούσα το τουρνουά γυναικών και θα επηρέαζε την αυτοεκτίμηση μας»

Τα τελευταία χρόνια, πολλοί πιστεύουν ότι άλλαξαν τους κανόνες του σερβίς για τον αγώνα αυτόν ούτως ώστε ο Riggs είχε ένα σερβίς στα δύο της Κινγκ, και ότι η Κινγκ μπορούσε να χτυπήσει την μπάλα στο γήπεδο των "διπλων" του αντιπάλου της. Στην πραγματικότητα όμως ο αγώνας παίχτηκε κανονικά.

Τα τελευταία χρόνια, από το 1976 μέχρι το 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1976[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού παρακολούθησε τον αγώνα μεταξύ της Chris Evert και Evonne [Goolagong] Cawley στον τελικο του Wimbledon : «αναρωτηθηκα, τι εκανα. Ετσι παρα την ηλικια μου και την εγχειρηση στο γονατο, η μεγαλη κυρια επεστεψε.» Η King ειχε κανει εγχειρηση στα γονατα της για 3η φορά τον Νοεμβριο και αυτή τη φορά το δεξι και δεν επαιξε για το υπολοιπο της χρονιας.

1977[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King πέρασε τους 3 πρώτους μήνες της χρονιάς αναρρώνοντας το δεξί της γονάτο. Στο Wimbledon στον 2ο γύρο, η King έπαιξε με την Maria Bueno για τελευταία φορά νικώντας με 6–2, 7–5. Στα προημιτελικά η Evert κέρδισε την King για 1η φορά σε Grand Slam μονά και για 1η φορά σε γρασίδι 6–1, 6–2 μέσα σε 46 λεπτά. Η Evert είπε ότι ήταν ο καλύτερός της αγώνας σε γρασίδι μέχρι αυτό το σημείο στην καριέρα της, και η King ειπε: "Έπαιξε όμορφο τένις. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί παίκτες που θα μπορούσαν να την κερδίσουν σήμερα ." Η King είπε επίσης μετά το ματς: "Μπορεί να μπορώ να είμαι το νούμερο 8 αντί για το νούμερο 1. Σε αυτό το στάδιο, το να παίζω και μόνο είναι σαν να κερδίζω." Αλλά όταν την ρώτησαν εάν θα αποσυρθεί είπε: "Να αποσυρθώ; Από το ανταγωνιστικό τένις; Αυτό είναι αστείο. Το μόνο που σημαίνει είναι ότι τώρα πρέπει να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο. Και ψυχολογικά και σωματικά. Θα σκοτωθώ στην προσπάθεια τους επόμενους 6 μήνες. Είναι μια μακριά και εξουθενωτική διαδικασία. Θα υποφέρω, αλλά θα επανέλθω."

Η Evert επανέλαβε την νίκη της του Wimbledon κατά της King στα χωμάτινα γήπεδα του US Open, κερδίζοντας 6–2, 6–0. Η ήττα αυτή οδήγησε την King να δηλώσει: "καλά θα κάνω να συνέλθω λίγο μέχρι τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο το αργότερο. Πρέπει να πάρω αποφάσεις. Δεν είμαι πια 20 χρονών για να μπορώ να βγω έξω και να αλλάξω το παιχνίδι μου. Είναι οι τελευταίες 4 εβδομάδες που δεν με πονάει το γονάτο. Αλλά αν συνεχίσω έτσι, δεν θα'πρεπε να παίζω.» Το υπόλοιπο της χρονιάς, η η Κινγκ είχε ρεκόρ νίκες-ηττες 31-3, χάνοντας μόνο από την Evert, Dianne Fromholtz Balestrat, και Michelle Tyler Wilson.

Η King κέρδισε 5 στα 8 τουρνουά που έλαβε μέρος. Κέρδισε την Navratilova και τις 4 φορές που έπαιξαν, συμπεριλαμβανομένου 3 στους 3 αγώνες σε συνεχόμενες εβδομάδες, και κέρδισε την πρωταθλήτρια του Wimbledon, Virginia Wade δυο φορές. Αρχίζοντας τον Σεπτέμβριο, η King έπαιξε για 7 συνεχόμενες εβδομάδες. Έχασε από την Tyler στο 2ο γύρο του Palm Harbor, Florida και την Fromholtz Balestrat στους ημιτελικούς της Atlanta. Κέρδισε την Navratilova και την Wendy Turnbull στο Phoenix, χάνοντας μόνο με 4 πόντους από την Τurnbull στο 3ο σετ του τελικού. Την επόμενη εβδομάδα κέρδισε την Navratilova, Fromholtz Balestrat, και Stöve στο Sao Paulo. Η King κέρδισε το Wightman Cup, κέρδισε την Navratilova στο τουρνουά στην Ιαπωνία, και την Wade στο Bremar Cup στο Λονδινο. Η King είπε, «Δεν είχα ποτέ τόσο πολλές νίκες, ακόμα και όταν ήμουν πρωταθλήτρια στο Wimbledon. Στα 34 μου αισθάνομαι καλύτερα σωματικά από όταν ήμουν 24.»

1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King έπαιξε σε 10 τουρνουά στους 6 πρώτους μήνες. Στο Wimbledon, η King έπαιξε με τραυματισμό στην φτέρνα και έχασε από την Evert στους προημιτελικούς για δεύτερη χρονιά με 6–3, 3–6, 6–2. Ο αγώνας ήταν στο σερβίς στο 3ο σετ με την Κινγκ να σερβίρει στα 2–3 (40–0) πριν η Evert κερδίσει 5 συνεχόμενους πόντους στο break serve. Η King κέρδισε συνολικά 2 πόντους στα τελευταία 2 games. Η King είπε μετά τον αγώνα «δεν νομίζω ότι η κινητικότητα μου ήταν καλή. Σωματικά η Evert σε εξουθενώνει εκτός και αν μπορέσεις να συμβαδίσεις. Είμαι πολύ απογοητευμένη. Ήθελα να παίξω καλά. Φυσικά δεν μπόρεσα και λόγω του τραυματισμού μου.»

Η King μαζί με την Navratilova κερδίζουν στα διπλά στο US Open, είναι ο 4ος τίτλος στα διπλά για την King και το 14ο Grand Slam στα διπλά. Στο τέλος της χρονιάς η King έχασε σε 5 διπλούς αγώνες (4 έπαιζε ζευγάρι με την Evert και 1 με την Rosemary Casals) στο US. Κέρδισε το Federation Cup στην Μελβούρνη. Κατά την διάρκεια του Federation Cup, η King έκανε νύξη ότι θα αποσυρθεί από μελλοντικούς αγώνες στα μονά λέγοντας ότι "κουράστηκα από τις συνεχιζόμενες εγχειρήσεις" στην προσπάθειά της να καλυτερέψει σωματικά για αυτούς τους αγώνες. Παραταύτα, η King έκανε άλλη μια εγχείρηση στο πόδι της τον Δεκέμβριο για να επανέρθει στα τουρνουά.

1979[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο 1ο μισό της χρονιάς του 1979, η King έπαιξε σε έναν αγώνα, στα διπλά του Federation Cup απέναντι στην Ισπανία – λόγω της εγχείρησής της τον προηγούμενο χρόνο. Η King επέστρεψε στα μονά για να προετοιμαστεί για το Wimbledon με το τουρνουά στο Chichester. Κέρδισε την Martina Navratilova, σε 48-λεπτά στους προημιτελικούς με 6–1, 6–2, αλλά έχασε από την Evonne Goolagong Cawley στους ημιτελικούς με 1–6, 6–4, 10–8. με 7η θέση στην κατάταξη στο Wimbledon, η King κέρδισε την Hana Mandlikova στον 4ο γύρο, αλλά έχασε στα 6 τελευταία game στον προημιτελικό από την 4η στην κατάταξη Tracy Austin με 6–4, 6–7(5), 6–2. Η King έγινε ζευγάρι στα διπλά με την Navratilova στο Wimbledon για να κερδίσει το 20ο και τελευταίο τίτλο στο Wimbledon, ξεπερνώντας το ρεκόρ της Elizabeth Ryan που είχε 19 τίτλους μια μέρα μετά που κατέρρευσε η Ryan και πέθανε στα Wimbledon. (Η Ryan πέθανε σε ηλικία 87 στα γήπεδα του All England Lawn Tennis and Croquet Club στο Wimbledon, μια μέρα πριν σπάσει το ρεκόρ της η Κινγκ κερδίζοντας τον 20ο τίτλο. Η Ryan δεν ήταν διατεθειμένη να δει το ρεκόρ της να καταρρίπτεται, λέγοντας για την Κινγκ, «Αυτή η γυναικά προσπαθεί να σπάσει το ρεκόρ μου» Όταν ο παρουσιαστής Bud Collins προσπάθησε να κανονίσει συνέντευξη και με τις δυο παίκτριες στο Wimbledon το 1979, η Ryan αρνήθηκε. Η King είπε γι’αυτό: «Πάντα μου άρεζε να βλέπω την Miss Ryan στο Wimbledon, και προσπαθούσα να είμαι φιλική μαζί της, αλλά αυτή δεν φαίνεται να ήθελε. Για έμενα δεν είναι προσωπικό. Σίγουρα θέλω αυτό το ρεκόρ, αλλά δεν προσπαθώ να κλέψω τίποτα από αυτήν.» Η Κινγκ είπε επίσης : «δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι δεν ήθελα να ζει για να δει το ρεκόρ της να καταρρίπτεται. Ήταν 87, και το κατείχε για πολύ πολύ καιρό και το ήθελε μόνο για τον εαυτό της. Αλλά τα ρεκόρ υπάρχουν για να τα σπάμε».)

Στο US Open, η 9η πια King έφτασε στους προημιτελικούς χωρίς να χάσει σετ, ενοχλώντας την 4η Virginia Wade 6–3, 7–6(4). Στους ημιτελικούς έπαιξε με την 1η Chris Evert; επειδή η King υπέστη τραυματισμό από το προηγούμενο βράδυ που μια φίλη της την αγκάλιασε δυνατά στο λαιμό η Evert κέρδισε 6–1, 6–0, συμπεριλαμβανομένων των 11 games και 48 τελευταίων 63 πόντων. Αυτή ήταν η 8η συνεχής νίκη της Evert εναντίον της King, με την Evert κατά την διάρκεια αυτών των αγώνων να χάνει μόνο 1 σετ και 31 games και να κερδίζει τέσσερα 6–0 sets. Η Evert είπε μετά τον αγώνα, "Ψυχολογικά, αισθάνομαι πολύ καλά όταν παίζω μαζί της»

1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King κέρδισε το τουρνουά στο Ηouston που άρχιζε τέλη Φεβρουαρίου, κερδίζοντας και σπάζοντας το σερί της Martina Navratilova των 28 αγώνων με συνεχόμενες νίκες στον τελικό.

Έπαιξε στο French Open για 1η φορά από όταν κέρδισε εκεί το 1972 και συμπλήρωσε το μονά της καριέρας της σε Grand Slam τίτλους. Ήταν 2η στην κατάταξη αλλά έχασε στους προημιτελικούς από την 5η Dianne Fromholtz Balestrat από την Αυστραλία με 6–1, 6–4.

Η King έπαιξε μαζί με την Navratilova ζευγάρι στα διπλά για να κερδίσει το 39ο και τελευταίο της τίτλο Grand Slam στο US Open. Η Navratilova τότε αποφάσισε ότι χρειαζόταν άλλη για ζευγάρι της στα διπλά και άρχισε να παίζει με την Shriver αλλά αρνήθηκε να συζητήσει το θεμα με την King. Η οποία αντιμετώπισε την Navratilova στην διάρκεια της άνοιξης του 1981, λέγοντας της, «Πες μου ότι ειμαι πολύ μεγαλη. Αλλά τουλάχιστον πες μου κάτι.» Η Navratilova αρνήθηκε να μιλήσει γι’αυτό.

Η King έκανε εγχείρηση στο γόνατο τον Νοέμβριο στο San Francisco για να αφαιρέσει την επούλωση και τους χόνδρους των αρθρώσεων.

1983[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King αποσύρεται από το αγωνιστικό τένις στα μονά στο τέλος της χρονιάς.

Υπήρξε η μεγαλύτερη σε ηλικία WTA παίκτρια που κέρδισε στα 39 της χρονιά στο Birmingham. Η Kimiko Date Krumm, που κέρδισε το 2009 το Hansol Korea Open, ακολουθεί στην 2η θέση γιατί κέρδισε τον αγώνα μια μέρα πριν τα 39α γενέθλια της.

1984–1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King έπαιζε στα διπλά σποραδικά από το 1984 μέχρι το 1990. Όπου και παραιτήθηκε το Μάρτιο του 1990. Στο τελευταίο παιχνίδι στα διπλά με την συμπαίκτρια της Jennifer Capriati, έχασαν στο 2ο αγώνα από τις Brenda Schultz-McCarthy και Andrea Temesvári 6–3, 6–2 στο τουρνουά Virginia Slims της Florida.

Επεκτείνοντας το επάγγελμα στο τένις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν από την εποχή του 1968, η King κέρδιζε $100 (73€) την εβδομάδα ως δασκάλα σε παιδική χαρά και φοιτήτρια στο Los Angeles State College όταν δεν έπαιζε σε τουρνουά.

Το 1967, η King κατηγόρησε την διοίκηση του the United States Lawn Tennis Association (USLTA) σε μια σειρά συνεντεύξεων ότι οι ενέργειές του USLTA είναι ντροπιαστικές, όταν δίνουν χρήματα κάτω από το τραπέζι στους κάλους παίκτες για να σιγουρέψουν την συμμετοχή τους στα τουρνουά. Η King υποστήριξε ότι αυτό είναι ανήθικο και διεφθαρμένο και οι αγώνες έχουν γίνει ελιτίστικοι (Ελιτισμός είναι η πεποίθηση κάποιων που πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους).

Η King γρήγορα αναδείχτηκε σε δύναμη που συνέβαλε στο να γίνει το τένις επάγγελμα. Η King είπε για το ερασιτεχνικό τένις : «στην Αμερική οι τενίστες δεν είναι άνθρωποι. Αν είσαι στο τένις, είσαι κάτι μεταξύ ζητιάνος και επισκέπτοντας συμπέθερος. Δεν σε σέβονται, απλά σε ανέχονται. Στην Αγγλία σε σέβονται σαν καλλιτέχνη. Στην Ευρώπη είσαι σημαντικός. Πόσες φόρες με έχουν παρουσιάσει στο Λευκό Οίκο; Δουλεύεις όλη σου την ζωή για να κερδίσεις το Wimbledon και το Forest Hills και ο κόσμος λέει "Πολύ ωραία. Τώρα τι θα κάνεις στην ζωή σου;" Δεν ρωτάνε τον Mickey Mantle κάτι τέτοιο. Αν σταματήσεις 12 άτομα στο δρόμο και τους ρωτήσεις τους ποιος είναι ο Roy Emerson ξέρουν ποιος είναι. Θα ήθελα να δω το τένις να βγαίνει από την σοβαρότητα και να μην χρειάζεται να είσαι με κουστούμι για να δεις αγώνα τένις.»

Την δεκαετία του 70 η King έκανε εκστρατεία για ίσα χρηματικά έπαθλα σε αντρικά και γυναικεία τουρνουά. Καθώς βελτιώθηκαν οι χρηματικές απολαβές των γυναικών χάρη στις προσπάθειες του ιδρυτή και εκδότη του περιοδικοί World Tennis, Gladys Heldman, η King έγινε η 1η γυναικά αθλήτρια που κέρδισε πάνω από US$100,000 σε έπαθλα το 1971, ωστόσο οι ανισότητες συνεχιστήκαν. Η King κέρδισε το US Open το 1972 αλλά έλαβε US$15,000 λιγότερα από τον νικητή του αντρικού Ilie Năstase. Δήλωσε ότι δεν θα παίξει την επόμενη χρονιά εάν δεν ήταν ίδιο το πόσο. Το 1973, το US Open ήταν το 1ο τουρνουά που ισοψήφησε το χρηματικό έπαθλο. Η King υποστήριξε το επαγγελματικό τενις Virginia Slims γυναικών στην δεκαετία του 70 που ιδρύθηκε από τον Heldman και επιχορηγήθηκε από τον Joseph Cullman από Philip Morris. Όταν απογειώθηκε το τουρνουά η King δούλεψε ακούραστα για να το προωθήσει αν και πολλές από τις παίκτριες δεν την υποστήριζαν «Για 3 χρονιά είχαμε 2 τουρνουά και αυτό γιατί οι [Martina] Navratilova και Olga Morozova έπαιζαν σε άλλα τουρνουά. Chris [Evert], Margaret [Court], και Virginia [Wade], άφησαν εμάς να κάνουμε την πρωτοπόρα δουλειά και δεν ήταν πολύ καλές μαζί μας. Αν γυρίσουμε πίσω και θυμηθούμε αυτά που έλεγαν, έπαιζαν για την χαρά του παιχνιδιού, ενώ εμείς παίζαμε για τα κέρδη. Όταν όμως είχαμε υποστήριξη και χρηματικά έπαθλα έπαιζαν και αυτές μαζί μας- αναρωτιέμαι γιατί άραγε; Προσπάθησα να μην θυμώσω μαζί τους. Η συγχώρεση είναι μεγάλο πράγμα. Η δουλειά μας ήταν να έχουμε μια φωνή και να κερδίσουμε» Το 1973, η King έγινε η 1η πρόεδρος στην γυναικεία ένωση -the Women's Tennis Association. Το 1974, αυτή, μαζί με τον σύζυγο της Larry King και τον Jim Jorgensen, ιδρύσαν το womenSports περιοδικό και άρχισαν το Women's Sports Foundation. Επίσης το 1974, η King βοήθησε στην ίδρυση του World TeamTennis. Έγινε η κύρια επίτροπος το 1982. Η King είναι μέλος του Board of Honorary Trustees του Sports Museum of America,το οποίο άνοιξε το 2008. Στο μουσείο επίσης βρίσκεται το Billie Jean King International Women's Sports Center.

Προπονήτρια εθνικών ομάδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα του 1990, η Κing έγινε η αρχηγός ομάδας του United States Fed Cup και προπονητής του γυναικείου Olympic tennis squad. Οδήγησε τις Ηνωμένες πολιτείες στο Fed Cup championship το 1996 και βοήθησε την Lindsay Davenport, Gigi Fernández, και Mary Joe Fernandez να κερδίσουν Ολυμπιακά χρυσά μετάλλια. Το 2002, η King έδιωξε την Capriati από την Fed Cup team, λέγοντας ότι η Capriati παρέβηκε τους κανονισμούς που απέτρεπαν να παίρνει μαζί της προσωπικό προπονητή. Οι απόψεις διχάστηκαν με πολλούς υποστηρικτές της απόφασης της Κινγκ, και άλλους που πίστευαν ότι ήταν πολύ σκληρή, ειδικά όταν η Monica Seles και η Lisa Raymond έχασαν από τις κατώτερες στην κατηγορία Αυστριακές Barbara Schett και Barbara Schwartz. Την επόμενη χρόνια, η Zina Garrison ανέλαβε την δουλειά της King σαν αρχηγός της ομάδας του Fed Cup.

Grand Slam μονά τουρνουά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θρίαμβος της King στο French Open το 1972 την μετέτρεψε στην 5η γυναίκα στην ιστορία του παγκόσμιου τένις που κέρδισε και τα 4 Grand slam την ίδια χρονιά. Όπως λέγετε "career Grand Slam." (4 ακόμα γυναίκες το έχουν κάνει μετά την Κing.) Η King κέρδισε επίσης το αντίστοιχο στα mixed doubles. Στα γυναικεία διπλά το μόνο που δεν έχει πάρει είναι το Australian Open. Η King κέρδισε 20 τίτλους στο Wimbledon : 6 μονά, 10 διπλά γυναικών και 4 mixed doubles. (Martina Navratilova επίσης έχει 20 τίτλους στο Wimbledon.) Η King έπαιξε σε 51 Grand Slam μονά από το 1959 μέχρι το 1983:

  • 21 στο Wimbledon (96–15 νίκη-ήττα ρεκόρ),
  • 18 στο US Championships/Open (63–14 νίκη-ήττα ρεκόρ),
  • 7 στο French Championships/Open (22–6 νίκη-ήττα ρεκόρ), και
  • 5 στο Australian Championships/Open (16–4 νίκη-ήττα ρεκόρ).
  • Η King έφτασε το λιγότερο σε 27 ημιτελικούς, και σε προημιτελικούς 40 από τις 51 απόπειρες.
  • Η King ήρθε 2η σε 6 Grand Slam στα μονά.

Ένας δείκτης της δύναμης του μυαλού της King σε σημαντικά σημεία των αγώνων στα Grand Slam μονά τουρνουά ήταν το 11-2 ρεκόρ σε deuce third sets, πχ. 3ο σετ που ερχόταν σε ισοπαλία 5-5 πριν τελειώσει.

Τίτλοι στα μονά και χρήματα έπαθλα.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η King κέρδισε 129 τίτλους στα μονά, και τα χρηματικά της έπαθλα ανέρχονται σε US$1,966,487.(1,439,864,38€)

Βραβεία και φόροι τιμής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το 2006 California Hall of Fame Inductees with the Governor and First Lady.
  • Η Margaret Court, που κέρδισε περισσότερα Grand Slam από οποιονδήποτε, είπε για την King «Ήταν η καλύτερη αντίπαλος που γνώρισα ποτέ»
  • Η Chris Evert, νικήτρια 18 Grand Slam στα μονά, είπε, «είναι η πιο σοφός άνθρωπος που έχω γνωρίσει και το όραμα οι άνθρωποι μόνο να το ονειρευτούν μπορούν.» Η Billie Jean King είναι η μέντοράς μου και μου έχει δώσει συμβουλή για το τένις μου και τους φίλους μου. Πώς να αντιμετωπίσω τους γονείς μου και πώς να μεγαλώσω τα παιδιά μου, αν και δεν έχει η ίδια δικά της.»
  • Η King κηρύχτηκε ως την καλύτερη αθλήτρια στο Associated Press το 1967.

το 1972, η King κηρύχτηκε η 1η τενίστρια σαν Sportsman of the Year. Έγινε επίσης και η 1η γυναίκα αθλήτρια ποτέ που έλαβε αυτήν την τιμή.

  • Είναι φίλη με τον τραγουδιστή Elton John, το 1975 το τραγούδι "Philadelphia Freedom" είναι φόρος τιμής για την King.

το 1975, το περιοδικό Seventeen βρήκε την King σαν την πιο θαυμασμένη γυναίκα στον κόσμο σε ένα γκάλοπ των αναγνωστών της.

  • Το 1979, πολλές παίκτριες που ρωτήθηκαν για το ποια θα διάλεγαν για να τις βοηθήσει να επανέλθουν από υποθετική έλλειψη στο 3ο σετ στο Wimbledon's Centre Court. Martina Navratilova, Rosemary Casals, και η Françoise Durr όλες διάλεξαν την King. Η Navratilova είπε: «πρέπει να επιλέξω την Billie Jean στα καλύτερά της. Η Chris [Evert] είναι πιο δύσκολο να την κερδίσω αλλά για ένα μεγάλο γεγονός, ένα μεγάλο αγώνα, ένα σημαντικό σημείο, ναι, θα επέλεγα την Billie Jean.»
  • Η Casals είπε, «Όσο χαμηλά και να την έφερνες δεν ήσουν ποτέ σίγουρη ότι θα την κερδίσεις»
  • Η King εισήχθη στο International Tennis Hall of Fame το 1987.[18]
  • Το περιοδικό Life το 1990 την ονόμασε μια από τους "100 σημαντικότερους Αμερικανούς του 20ου αιώνα.
  • Η King έλαβε το 1999 το Arthur Ashe Courage Award.
  • Το 2000, η King παρέλαβε βραβείο από το GLAAD, έναν οργανισμό αφοσιωμένο στη μείωση ρατσισμού εναντία στους gays, lesbians και bisexuals. Το βραβείο σημείωνε την σχέση της στην παραγωγή και ελεύθερη διανομή εκπαιδευτικών ταινιών, καθώς επίσης και την δράση της σε επιτροπές διαφόρων φιλανθρωπιών κατά του AIDS charities.[126]
  • Το 2006, η Women's Sports Foundation άρχισε υποστηρίζει τα Billie Awards, τα οποία πήραν το όνομα τους από την King. Ο John McEnroe, Venus Williams, Jimmy Connors, και Chris Evert ήταν ανάμεσα στους ομιλητές της εκδήλωσης.
  • Της 18 Οκτωβρίου 2007 το Public Justice Foundation παρουσίασε στην Κιng το υψηλότερο βραβείο, the Champion of Justice Award.
  • Στης 20 Νοεμβρίου 2007, η King βραβεύτηκε από τη Sunday Times Sports, ως «Η γυναίκα της χρονιάς με κατόρθωμα διάρκεια ζωής για την συμβολή της στον αθλητισμό όντος και εκτός γηπέδων.»
  • Το 2009 η King βραβεύτηκε με το Presidential Medal of Freedom.