Μπέρναρντ Κατζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο σερ Μπέρναρντ Κατζ (Sir Bernard Katz, 26 Μαρτίου 191120 Απριλίου 2003) ήταν ένας Αγγλογερμανός νευρολόγος και βιοφυσικός, που μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1970 με τον Γιούλιους Άξελροντ και τον Ουλφ φον Όιλερ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κατζ γεννήθηκε στη Λειψία από γονείς Γερμανοεβραίους και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Πήρε το πτυχίο του το 1934 και κατέφυγε στη Βρετανία τον Φεβρουάριο του 1935. Εργάσθηκε στο University College του Λονδίνου, στην αρχή υπό τον Archibald Vivian Hill. Πήρε το διδακτορικό του το 1938 και κέρδισε μία υποτροφία για να ερευνήσει με τον Τζον Κάριου Εκλς στο Νοσοκομείο του Σύδνεϋ. Έλαβε τη Βρετανική υπηκοότητα το 1941 υπηρέτησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αξιωματικός της αεροπορίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Νυμφεύθηκε τη Marguerite Penly το 1945 και επέστρεψε στο University College ως υποδιευθυντής το 1946. Συνεργάσθηκε με τους Άλαν Χότζκιν και Άντριου Χάξλεϋ (που τιμήθηκαν με Νόμπελ το 1963). Ο Κατζ εκλέχθηκε καθηγητής στο University College το 1952. Πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 92 ετών.

Οι έρευνες του Κατζ απεκάλυψαν θεμελιώδεις ιδιότητες των συνάψεων, των ενώσεων δηλαδή μέσα από τις οποίες τα νευρικά σήματα περνούν από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο, καθώς και σε άλλα είδη κυττάρων. Την δεκαετία του 1950 μελετούσε τη δράση της ακετυλχολίνης, ενός μορίου που προκαλούσε συστολή των μυών. Ο Κατζ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψή του ότι η απελευθέρωση αυτού του νευροδιαβιβαστή στις συνάψεις ήταν «κβαντωμένη», δηλαδή σε οποιαδήποτε σύναψη η ποσότητά του που απελευθερωνόταν δεν ήταν ποτέ μικρότερη από ένα ορισμένο αριθμό μορίων, και αν ήταν μεγαλύτερη, ήταν πάντα ένα ακέραιο πολλαπλάσιο αυτού του αριθμού.

Εξωτερικός σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]