Μνημείο Σοπέν, Βαρσοβία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μνημείο Σοπέν, Βαρσοβία

Το Μνημείο Σοπέν (πολων. Pomnik Chopina), αφιερωμένο στο μεγάλο Πολωνό συνθέτη Φρειδερίκο Σοπέν (1810 – 1849), βρίσκεται στο μεγαλύτερο και ωραιότερο πάρκο της Βαρσοβίας, το Βασιλικό Πάρκο Λαζιένσκι (Lazienski) ή Πάρκο των «Λουτρών», με είσοδο από τη λεωφόρο Al. Ujazdowski. Στέκει δίπλα σε μια τεχνητή λίμνη και περιβάλλεται από ένα θαυμαστό κήπο με τριανταφυλλιές.

Το μεγαλοπρεπές χάλκινο άγαλμα του Σοπέν φιλοτεχνήθηκε το 1908 σε στυλ αρ-νουβό από το συμβολιστή Πολωνό γλύπτη και ζωγράφο Βάκλαβ Συμανόφσκι (Waclaw Szymanowski, 1859 – 1930). Tα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν με μεγαλοπρέπεια και με την παρουσία πλήθους κόσμου και επισήμων στις 14 Νοεμβρίου του 1926.

Η συμβολιστική απεικόνιση του μνημείου εξέθρεψε πολλαπλές ερμηνείες αναφορικά με την αισθητική του έργου. Υποστηρίζεται περισσότερο ότι απεικονίζεται ο Σοπέν καθισμένος κάτω από το ανεμοδαρμένο δέντρο μιας ιτιάς, που συμβολίζει τη δύναμη της φύσης από την οποία εμπνέεται ο συνθέτης τη μουσική του.

Μια άλλη εκδοχή, πιο ευφάνταστη, δέχεται ότι ένας τεράστιος αετός κρατά με το ράμφος του τα ρούχα του Σοπέν στην πλάτη για να πετάξει ψηλά μαζί του, που συμβολίζει το πέταγμα της μουσικής του μεγάλου καλλιτέχνη στα ουράνια.

Με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία απαγορεύτηκε με νόμο από τους Ναζί η εκτέλεση της μουσικής του Σοπέν. Και το μπρούτζινο άγαλμα του συνθέτη καταστράφηκε το Μάιο του 1940, αφού λιώθηκε για να χρησιμοποιηθεί για πολεμικό υλικό.

Το άγαλμα του Σοπέν κατασκευάστηκε και πάλι από καλούπι του πρωτότυπου έργου που βρέθηκε, και επανατοποθετήθηκε το 1958 στην αρχική θέση του στο Πάρκο Λαζιένσκι.

Προς τιμήν του Σοπέν, οι Πολωνοί διοργανώνουν συχνά στον υπαίθριο χώρο γύρω από το μνημείο του θαυμάσια μουσικά κονσέρτα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Renata Grunwald-Kopec: “Warsaw: Capital of Poland”, Wydawnictwo PARMA PRESS, 2010.

• Δημ. Θ. Πάνου: «Το Τρίγωνο Πράγας-Βαρσοβίας-Βουδαπέστης», σελ. 100, Αθήνα 1979.