Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
O Μιχαήλ Θ΄ σε Βυζαντινή μικρογραφία

Ο Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος (1278-1320) ήταν γιος του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄, και της Άννας της Ουγγαρίας (κόρης του Ούγγρου βασιλιά Στεφάνου Ε΄) και αποτέλεσε συναυτοκράτορας με τον πατέρα του κατά την περίοδο 1295-1320.

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η γέννησή του κατά την ημέρα του Πάσχα του 1278, και μάλιστα, καθώς θρυλείται, την ώρα κατά την οποία ο ιερέας έψελνε το Χριστός Ανέστη, χρησιμοποιήθηκε από τη δυναστική προπαγάνδα ως σημείο εκ Θεού που ανήγγειλε καλύτερες ημέρες στον λαό και την αυτοκρατορία, αλλά οι προσδοκίες αυτές δεν επαληθεύθηκαν.

Επεδίωξε να νυμφευθεί με την Αικατερίνη Κουρτεναί (εγγονή του Βαλδουΐνου Β΄), αλλά τελικά ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε.

Το 1296 παντρεύτηκε την 18χρονη Ρίτα της Αρμενίας, κόρη του βασιλιά Λέοντος Γ΄ της Αρμενίας που μετονομάσθηκε σε Μαρία και Ξένη, με την οποία έκανε τέσσερα παιδιά.

Στην νεότητα του πήρε μέρος σε πολλές αποτυχημένες επιχειρήσεις κατά τον Βουλγάρων που βρίσκονταν υπό την ηγεσία του φιλόδοξου βασιλιά τους Θεόδωρου Σβετοσλάβ, κατακτώντας Αγχίαλο, Μεσημβρία, Σωζόπολη και Αγαθούπολη (1304). Η Βυζαντινή αντεπίθεση απέτυχε και ο διάδοχος Μιχαήλ αποκρούστηκε στη μάχη του Σκαφίδα κοντά στη Σωζόπολη.

Εξέγερση των Καταλανών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόμοιες αποτυχίες είχε και με τους εξεγερμένους Καταλανούς, όπου στάλθηκε από τον πατέρα του (1304-1305) για συνεννοήσεις. Μετά τη δολοφονία του αρχηγού τους, Ρογήρου ντε Φλορ, άρχισαν εξοργισμένοι να λεηλατούν την Βυζαντινή ύπαιθρο. Ο ίδιος ο Μιχαήλ οδήγησε στρατεύματα εναντίον τους αλλά συνετρίβη και τραυματίστηκε. Με τον Βούλγαρο ηγεμόνα άρχισαν να ανταλλάσσουν επιθέσεις, ώσπου ο Αλνταμίρ, θείος του Θεοδώρου Σβετοσλάβ, άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους Βυζαντινούς, προκειμένου να κλείσει ειρήνη (1306). Στις διαπραγματεύσεις βοήθησε και ο Αλαν, προδότης των βυζαντινών που κατέφυγε στην Βουλγαρική αυλή το 1307. Ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ κέρδισε τα κατακτηθέντα εδάφη και παντρεύτηκε τη Θεοδώρα, κόρη του Μιχαήλ.

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από νέα αποτυχία με τον Τούρκο Οθωμανό σουλτάνο Οσμάν Α΄ το 1311 κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη απογοητευμένος, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. O πατέρας του, Ανδρόνικος Β΄, τον προόριζε ως διάδοχο του θρόνου, αλλά ο Μιχαήλ δεν πρόλαβε να τον διαδεχθεί. Πέθανε από την νέα μεγάλη λύπη του, λόγω της δολοφονίας του γιου του, Μανουήλ, στην οποία είχε πιθανότατα ανάμιξη και ο άλλος του γιος, Ανδρόνικος.

Αυτό ήταν αιτία να ξεσπάσει μετά τον θάνατο του μακρόχρονος ο πόλεμος μεταξύ των δύο Ανδρόνικων, παππού και εγγονού.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • S. Perentidis, L'empereur né le jour de Pâques. Michel IX Paléologue et la date de la Synopsis minor, Fontes Minores VIΙ, Φραγκφούρτη 1986, σελ. 253-257.




Προηγούμενος
Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Επόμενος
Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος