Μιθριδάτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το όνομα Μιθριδάτης έχει τη ρίζα του στο θεό-ήλιο Μίθρα της ιρανικής μυθολογίας και στην ινδοευρωπαϊκή ρίζα «δα», «δίδω» - κι άρα σημαίνει «αυτός που δίδεται από το Μίθρα». Το όνομα αυτό έφεραν πολλοί βασιλείς, στρατιωτικοί και πολιτικοί της Μικράς Ασίας.


Πίνακας περιεχομένων

Πατρώνυμα [Επεξεργασία]

Βασιλείς της Παρθίας [Επεξεργασία]

Βασιλείς του Πόντου [Επεξεργασία]

Βασιλείς της Ιβηρίας [Επεξεργασία]

Βασιλείς της Κομμαγηνής [Επεξεργασία]

Ηγεμόνες της Κίου [Επεξεργασία]

Άλλοι βασιλείς [Επεξεργασία]

Άλλα πρόσωπα [Επεξεργασία]

  • Μιθριδάτης, ευνούχος ευνοούμενος του βασιλιάς της Περσίας, Ξέρξη Α΄ (5ος αιώνας π.Χ.).
  • Μιθριδάτης, Πέρσης σύντροφος του Κύρου του νεότερου στην εκστρατεία του κατά του Αρταξέρξη Β΄.
  • Μιθριδάτης, σατράπης της Λυκαονίας και της Καππαδοκίας κατά την εποχή της εκστρατείας του Κύρου.
  • Μιθριδάτης, γαμπρός του Δαρείος Γ΄ που βρήκε το θάνατο στη Μάχη των Γαυγαμήλων.
  • Μιθριδάτης, ανηψιός του Αντίοχου Γ΄, βασιλιά των Σελευκίδων.

Θέατρο [Επεξεργασία]

Το τέλος του βασιλιά Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου ενέπνευσε την τραγωδία «Μιθριδάτης (τραγωδία)» του Ρακίνα (1673).

Όπερα [Επεξεργασία]

Με την ως άνω θεματολογία φέρονται και οι ακόλουθες όπερες:

Άλλα [Επεξεργασία]

Γεγονότα [Επεξεργασία]

Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι ήταν συγκρούσεις ανάμεσα στο Βασίλειο του Πόντου και στην Ρώμη κατά τον 1ο αιώνα π.Χ.

Δείτε επίσης [Επεξεργασία]

Μιθριδατισμός αποκαλείται η πρακτική της αυτοπροστασίας από τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε μη θανατηφόρες δόσεις.


Begriffsklärung
Αυτή είναι μια σελίδα αποσαφήνισης, δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.

Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τη σύνδεση για να δείξετε την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα.