Μελανιππίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Μελανιππίδης ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής διθυράμβων από τη Μήλο. Άκμασε περί τα τέλη του Στ' και Ε' αιώνα π.Χ. Υπήρξε ο αρχαιότερος αντιπρόσωπος της νέας τότε τεχνικής των διθυράμβων όπου οι διάλογοι δεν απαγγέλλονταν πλέον αλλά αυτά τα ίδια τα πρόσωπα εμφανίζονταν και παρίσταναν την υπόθεση. Αυτός πρώτος εισήγαγε τις «αναβολές» (= μικρά προοίμια), τα οποία και καυτηριάζει ο Αριστοτέλης στη «Ρητορική».

Κατά το 493 π.Χ. φέρεται νικητής σε ποιητικό αγώνα στην Αθήνα σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό[1].

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Aπό το Πάριο Χρονικό:
    ἀφ' οὗ Με[λαν]ιππί[δης] Μ[ήλιος |62| ἐνίκησ]εν Ἀθήνησιν, ἔτη ΗΗΔΔΔΙ, ἄρχοντος Ἀθήνησι Πυθοκρίτου.
    (495/94 π.Χ.)