Μεθαναμίνη
| Μεθαναμίνη | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | Μεθαναμίνη | ||
| Άλλες ονομασίες | Μεθυλαμίνη Μονομεθυλαμίνη Αμινομεθάνιο Αζαιθάνιο |
||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Χημικός τύπος | CH5N | ||
| Μοριακή μάζα | 31,06 amu | ||
| Σύντομος συντακτικός τύπος |
CH3NH2 | ||
| Συντομογραφίες | MeNH2 MMA |
||
| Αριθμός CAS | 74-89-5 | ||
| SMILES | CN | ||
| Αριθμός RTECS | PF6300000 | ||
| Δομή | |||
| Διπολική ροπή | 1,31 D | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο τήξης | −94 °C | ||
| Σημείο βρασμού | -6 °C | ||
| Πυκνότητα | 699 kg/m3 (-10,8 °C) | ||
| Διαλυτότητα στο νερό |
1.080 kg/m3 (20 °C) | ||
| Ιξώδες | 0,23 mPa (0 °C) | ||
| Εμφάνιση | Άχρωμο αέριο | ||
| Χημικες ιδιότητες | |||
| pKa | 10,62 (MeNH3+) | ||
| Ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης |
8 °C | ||
| Επικινδυνότητα | |||
| Eύφλεκτη (F) Τοξική (T) |
|||
| Φράσεις κινδύνου | 11-36/37 (40% υδατικό διάλυμα) | ||
| LD50 | 2,5 g/kg | ||
| Κίνδυνοι κατά NFPA 704 |
|||
| Η κατάσταση αναφοράς είναι η πρότυπη κατάσταση (25°C, 1 Atm) εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά |
|||
Η μεθαναμίνη ή αμινομεθάνιο ή μεθυλαμίνη ή μονομεθυλαμίνη (ΜΜΑ: MonoMethylAmine) ή αζαιθάνιο είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH3NH2. Στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και πίεση 1 atm, η μεθαναμίνη ένα άχρωμο αέριο, που μπορεί να θεωρηθρί παράγωγο της αμμωνίας, από την οποία μπορεί να προκύψει με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από μεθυλομάδα (CH3-)[1]. Είναι η απλούστερη αμίνη. Πωλείται διαλυμένη σε νερό (H2O), σε μεθανόλη (MeOH), σε αιθανόλη (EtOH) και σε τετραϋδροφουράνιο (THF), αλλά και σε άνυδρη μορφή, συμπιεσμένη σε ειδικά δοχεία (όπως ακριβώς και το υγραέριο). Έχει έντονη οσμή ψαρίλας. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη σύνθεση πολλών εμπορικά χρήσιμων ενώσεων, αλλά και ως υποκατάστατο της αμμωνίας (NH3). Η ετήσια παγκόσμια παραγωγή της είναι της τάξης των 1.000.000 τόννων το χρόνο[2].
Πίνακας περιεχομένων |
Ονοματολογία [Επεξεργασία]
Η ονομασία «μεθαναμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-αμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια αμινομάδα ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα.
Δομή [Επεξεργασία]
Η δομή της μπορεί να βρεθεί αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου από ένα μόριο αμμωνίας με μεθύλιο.
| Δεσμοί[3] | ||||
| Δεσμός | τύπος δεσμού | ηλεκτρονική δομή | Μήκος δεσμού | Ιονισμός |
|---|---|---|---|---|
| C-H | σ | 2sp3-1s | 109 pm | 3% C- H+ |
| C-N | σ | 2sp3-2sp3 | 152 pm | 6% C+ Ν- |
| Ν-H | σ | 2sp3-1s | 101,7 pm | 17% N- H+ |
| Κατανομή φορτίων σε ουδέτερο μόριο |
||||
| N | -0,40 | |||
| C | -0,03 | |||
| H(CH2) | +0,03 | |||
| H(NH2) | +0,17 | |||
Παραγωγή [Επεξεργασία]
Η μεθαναμίνη παράχθηκε για πρώτη φορά από τον Κάρολο-Αδόλφο Βουρτζ (Charles-Adolphe Wurtz), με υδρόλυση του μεθανοϊσοκυανοξείδιου και συγγενών ενώσεων[4].
Βιομηχανική [Επεξεργασία]
Η μεθυλαμίνη παράγεται βιομηχανικά συνήθως με επίδραση αμμωνίας σε μεθανόλη με την παρουσία καταλύτη[5]:

- Συμπαρασκευάζονται διμεθυλαμίνη (Me2NH) και τριμεθυλαμίνη (Me3N). Η χημική κινητική καθορίζει την τελική αναλογία αυτών των προϊόντων.
- Με αυτή τη μέθοδο παράγονται παγκοσμίως πάνω από 400.000 τόνοι μεθυλαμίνης το χρόνο.
Εργαστηριακή [Επεξεργασία]
Με χλωριούχο αμμώνιο και μεθανάλη [Επεξεργασία]
Mε επίδραση χλωριούχου αμμωνίου (NH4Cl) σε μεθανάλη (HCHO) παράγεται αρχικά υδροχλωρική μεθανιμίνη (CH2=NH2Cl) και έπειτα υδροχλωρική μεθαναμίμη. Η τελευταία με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) δείνει καθαρή μεθαναμίνη[6]:
![\mathrm{NH_4Cl + HCHO \xrightarrow{} CH_2=NH_2Cl + H_2O \xrightarrow[-HCOOH]{+HCHO} CH_3NH_3Cl \xrightarrow{+NaOH} CH_3NH_2 + NaCl + H_2O}](http://upload.wikimedia.org/math/9/3/6/936bae2eaad4358ddc105fddcdb8f026.png)
Με αμμωνία και μεθυλαλογονίδιο [Επεξεργασία]
Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε μεθυλαλογονίδιο (μέθοδος Hofmann)[7]:

- Συμπαράγονται διμεθυλαμίνη και τριμεθυλαμίνη. Η χημική κινητική καθορίζει την τελική αναλογία αυτών των προϊόντων.
Με μεθυλίωση φθαλιμιδικού καλίου [Επεξεργασία]
Με μεθυλίωση φθαλιμιδικού καλίου (σύνθεση Gabriel)[8]:
Με αναγωγή αζωτούχων ενώσεων [Επεξεργασία]
1. Με αναγωγή νιτρομεθανίου (MeNO2)[9]:

2. Με αναγωγή υδροκυανίου (HCN)[10]

3. Με αναγωγή μεθανιμίνης (CH2=NH)[11]:

Με αποικοδόμηση αιθαναμιδίου [Επεξεργασία]
Με αποικοδόμηση αιθαναμιδίου (CH3CONH2, μετάθεση Hofmann)[12]:

- Το BrOK παράγεται επιτόπου («in citu») με την αντίδραση:

Με χλωραμίνη σε μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο [Επεξεργασία]
Με επίδραση χλωραμίνης (NH2Cl) σε μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο (MeMgX)[13]:

Χημικές ιδιότητες και παράγωγα [Επεξεργασία]
Η μεθαναμίνη είναι ένα καλό πυρηνόφιλο καθώς είναι πολύ βασική και ανεμπόδιστη, παρόλο, που ως μια αμίνη θεωρείται ότι είναι μια ασθενής βάση. Η χρήση της στην Οργανική Χημεία είναι διάχυτη. Κάποιες αντιδράσεις περιλαμβάνουν απλά αντιδραστήρια που περιλαμβάνουν, αντίδραση με φωσγένιο προς μεθανοϊσοκυανοξείδιο, με διθειάνθρακα και υδροξείδιο του νατρίου προς μεθανοθειοκαρβαμικό νάτριο, με χλωροφόρμιο και μια βάση προς μεθανοϊσοκυανοξείδιο και με οξιράνιο προς 2-μεθυλαμιναιθανόλη.
Συμπεριφορά βάσης [Επεξεργασία]

Αλκυλίωση [Επεξεργασία]
Παράγει δευτεροταγείς μεθυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.:

Ακυλίωση [Επεξεργασία]
1. Παράγει δευτεροταγή αμίδια με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.:

2. Με φωσγένιο δίνει μεθανοϊσοκυανοξείδιο[14]:

- Τέτοιες αντιδράσεις πραγματοποιούνται παρουσία βάσεων όπως η πυριδίνη, που εξουδετερώνουν το παραγώμενο υδραλογόνο.
Μεθανοδιθειοκαρβαμικό νάτριο [Επεξεργασία]
Η μεθαναμίνη αντιδρά με το διθειάνθρακα παράγοντας, παρουσία και υδροξειδίου του νατρίου, μεθανοδιθειοκαρβαμικό νάτριο:
![\mathrm{
2CH_3NH_2 + CS_2 \xrightarrow{} [(CH_3NH_3)^+(CH_3NHCS_2)^-] \xrightarrow{+NaOH} CH_3NH_2 + CH_3NHCS_2Na + H_2O}](http://upload.wikimedia.org/math/a/d/9/ad972f06671f8903e09faa356e1dc2c9.png)
Ιμίνες [Επεξεργασία]
Με καρβονυλικές ενώσεις δείνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO) δίνει:

Oξείδωση [Επεξεργασία]
Οξειδώνεται προς νιτρομεθάνιο:

Προσθήκη [Επεξεργασία]
1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει N-μεθυλαιθαναμίνη:

2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθίνιο δίνει αρχικά N-μεθυλαιθεναμίνη και τελικά την ταυτομερή της Ν-μεθυλαιθανιμίνη

3. Προσθήκη σε συζηγείς διπλούς δεσμούς. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο δίνει N-μεθυλο-1-βουτεν-2-αμίνη:

4. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ισοκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο δίνει Ν-μεθυλο-1-προπαναμίνη:
5. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με εποξυαιθάνιο δίνει 2-μεθυλαμιναιθανόλη[15]:
Παρεμβολή καρβενίων [Επεξεργασία]

- Η αντίδραση είναι ελάχιστα εκλεκτική και αυτό σημαίνει ότι κατά προσέγγιση έχουμε;
- 1. Παρεμβολή στους τρεις (3) δεσμούς CH2-H. Παράγεται αιθαναμίνη.
- 2. Παρεμβολή στους δυο (2) δεσμούς ΝH-H: 2. Παράγεται N-μεθυλομεθαναμίνη.
Προκύπτει επομένως μίγμα αιθαναμίνης ~60% και N-μεθυλυμεθαναμίνης ~40%.
Η μεθαναμίνη στη Βιοχημεία [Επεξεργασία]
Η μεθυλαμίνη φυσικά εμφανίζεται ως προϊόν της αποσύνθεσης οργανικών υπολειμμάτων και ως παραπροϊόν της μεθανογένεσης[17]. Ακόμη λειτουργεί ως παράγοντας ρύθμισης οξύτητας στο θύλακα των χλωροπλαστών στα φυτά, απορροφώντας αποτελεσματικά τα πρωτόνια που παράγονται από τη σύνθεση της ATP.
Εφαρμογές [Επεξεργασία]
Η υγροποιημένη μεθυλαμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαλύτης ανάλογος προς την υγρή αμμωνία. Έχει πολλές από τις ιδιότητες της τελευταίας, πολύ υψηλότερο σημείο βρασμού και επιπλέον διαλύει καλύτερα οργανικές ενώσεις, όπως ομοίως και η αιθανόλη τις διαλύει καλύτερα απ' ότι το νερό[18].
Αντιπροσωπευτικά εμπορικώς σημαντικά χημικά παράγονται από τη μεθυλαμίνη, περιλαμβάνοντας τα φαρμακευτικά προϊόντα εφεδρίνη και θεοφυλίνη, παρασιτοκτόνα όπως το καρβοφουράνιο, το καρβαρύλιο και το μεθάμ νατρίου, αλλά και διαλύτες όπως το Ν-μεθυλοφορμαμίδιο και τη Ν-μεθυλοπυρρολιδόνη. Η προετοιμασία κάποιων επιφανειοδραστικών ουσιών και παραγωγών φωτογραφιών απαιτούν μεθαναμίνη ως ένα δομικό συστατικό[4].
Ασφάλεια [Επεξεργασία]
Η θανατηφόρα δόση, μετρημένη ως LD50 σε ποντίκια, ανέρχεται σε 2,5 g/kg[19].
Η μεθαναμίνη επίσης ελέγχεται στη λίστα #1, ως ένα πρόδρομο χημικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή της μεθαμφεταμίνης, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ.
Σημειώσεις και αναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Φυσικά, ομοίως μπορεί να θεωρηθεί και παράγωγο του μεθανίου, με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από αμινομάδα (NH2).
- ↑ S.N. Bizzari (November 2008). "CEH Marketing Research Report: ALKYLAMINES (C1-C6)". Chemical Economics Handbook. SRI consulting. Retrieved July 2011.
- ↑ Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34. Οι ηλεκτραρνητικότητες κατά Pauling, από τις οποίες υπολογίστηκε ο ιονισμός, προέρχονται από τους πίνακες δεδομένων των χημικών στοιχείων άνθρακας, υδρογόνο, οξυγόνο και άζωτο.
- ↑ 4,0 4,1 Karsten Eller, Erhard Henkes, Roland Rossbacher, Hartmut Höke "Amines, Aliphatic" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH, Weinheim, 2005. doi:10.1002/14356007.a02_001.
- ↑ Corbin D.R.; Schwarz S.; Sonnichsen G.C. (1997). "Methylamines synthesis: A review". Catalysis Today 37 (2): 71–102. doi:10.1016/S0920-5861(97)00003-5.
- ↑ Marvel, C. S.; Jenkins, R. L. (1941), "Methylamine Hydrochloride", Org. Synth.; Coll. Vol. 1: 347.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2Α.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2Β.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2B2α και σελ. 247, §10.6.4α.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2B2γ.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2B2δ.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2B3.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.243, §10.2Γ3.
- ↑ R. L. Shriner, W. H. Horne, and R. F. B. Cox (1943), "p-Nitrophenyl Isocyanate", Org. Synth.; Coll. Vol. 2: 453
- ↑ Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, §2.1., σελ. 16-17, εφαρμογή γενικής αντίδρασης για Nu = CH3NH.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 155, §6.7.3.
- ↑ Thauer, R. K., "Biochemistry of Methanogenesis: a Tribute to Marjory Stephenson", Microbiology, 1998, 144, 2377-2406.
- ↑ M. G. DeBacker, El B. Mkadmi, F. X. Sauvage, J.-P. Lelieur, M. J. Wagner, R. Concepcion. J. Kim, L. E. H. McMills, J. L. Dye "The Lithium−Sodium−Methylamine System: Does a Low-Melting Sodide Become a Liquid Metal?" J. Am. Chem. Soc., 1996, vol. 118, pp 1997–2003. doi:10.1021/ja952634p.
- ↑ The Merck Index, 10th Ed. (1983), p.864, Rahway: Merck & Co.
Πηγές [Επεξεργασία]
- Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
- Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
- SCHAUM'S OUTLINE SERIES, Οργανική Χημεία, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
- Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα methylamine της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα phosgene της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα carbon disulfide της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

