Μαρία Βοναπάρτη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη με τον γιό της Πέτρο, καρτ ποστάλ των αρχών του 20ου αι.

Η Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη (2 Ιουλίου 188221 Σεπτεμβρίου 1962) ήταν Γαλλίδα ψυχαναλύτρια, που συνδέθηκε άμεσα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ. Ο πλούτος της Μαρίας και η δημοτικότητα της ψυχανάλυσης, συνέβαλλαν στη διαφυγή του Φρόυντ από τη ναζιστική Γερμανία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαρία Βοναπάρτη ήταν μικρανηψιά του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας. Ήταν κόρη του Ρολάνδου Βοναπάρτη (19 Μαΐου 1858 – 14 Απριλίου 1924) και της Μαρί Φελιξ Μπλάνκ (1859 – 1882). Ο παππούς της ήταν ο Πιέρ Ναπολέων Βοναπάρτης, γιος του Λουσιέν Βοναπάρτη, και ανιψιός του Ναπολέοντα. Ο παππούς της, από τη μητέρα της, ήταν ο Φραγκίσκος Μπλανκ, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ακινήτων του Μόντε Κάρλο. Γεννήθηκε στο Σαιν Κλου, προάστιο των Παρισίων, στη Γαλλία. Η μητέρα της πέθανε κατά τη γέννηση της Μαρίας.

Στις 21 Νοεμβρίου 1907, στο Παρίσι, παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδας με πολιτικό γάμο, και με θρησκευτική τελετή στις 12 Δεκεμβρίου 1907, στην Αθήνα. Έκτοτε επίσημα επίσης ήταν γνωστή ως «Πριγκίπισσα Γεωργίου Μαρία».

Είχαν δύο παιδιά, τον Πρίγκιπα Πέτρο (1908-1980) και τη Πριγκίπισσα Ευγενία (1910-1988).

Ψυχανάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη
Ο θυρεός του Οίκου Βοναπάρτη

Ανάμεσα στις πολλές υπηρεσίες της στην ψυχανάλυση ήταν η καταβολή λύτρων για την απελευθέρωση του Φρόυντ από τη ναζιστική Γερμανία, η υποστήριξη των ανθρωπολογικών εξερευνήσεων του Geza Roheim, και η διαφύλαξη των επιστολών του Φρόιντ προς τον Wilhelm Fliess, παρά την επιθυμία του Φρόιντ να καταστραφούν. Στη Μαρία Βοναπάρτη ο Σίγκμουντ Φρόυντ είπε: «η μεγάλη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που δεν είμαι σε θέση ακόμα να απαντήσω, παρά τα τριάντα έτη έρευνάς μου στη θηλυκή ψυχή, είναι: τι θέλει μια γυναίκα;». Ίδρυσε το Γαλλικό Ίδρυμα Ψυχανάλυσης (Société Psychoanalytique de Paris SSP) το 1926.

Στις 2 Ιουνίου 1953, η Μαρία και ο Πρίγκιπας Γεώργιος αντιπροσώπευσαν τον ανηψιό τους, Βασιλιά Παύλο Α΄ της Ελλάδας, στη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Λονδίνο. Κουρασμένη από τη διάρκεια της τελετής, η Μαρία πρότεινε μια σύντομη ψυχανάλυση στον κύριο που είχε καθίσει δίπλα της, που ήταν ο μελλοντικός Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν. Ο Μιττεράν ενέδωσε στην Μαρία, και οι δυο τους πολύ λίγο παρακολούθησαν οποιοδήποτε μέρος της στέψης, αφού βρήκαν τις δραστηριότητές τους πολύ πιο ενδιαφέρουσες από τη μεγάλη και επίσημη τελετή. Ήταν ψυχαναλύτρια μέχρι το θάνατό της το 1962.

Πέθανε από λευχαιμία στο Σαιν-Τροπέ, αποτεφρώθηκε στη Μασσαλία και η τέφρα της ενταφιάστηκε στον τάφο του Πρίγκιπα Γεωργίου στο Τατόι, κοντά στην Αθήνα.

Η ιστορία της σχέσης της με τον Σίγκμουντ Φρόυντ και ο τρόπος με τον οποίο βοήθησε τη διαφυγή του ίδιου και της οικογένειάς του, έγινε κινηματογραφική ταινία, με τίτλο Πριγκίπισσα Μαρία (2004), σε σκηνοθεσία του Benoît Jacquot, με πρωταγωνιστές την Κατρίν Ντενέβ ως Μαρία Βοναπάρτη και τον Heinz Bennent ως Σίγκμουντ Φρόυντ.









΄Εργα της Μαρίας Βοναπάρτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Guerres militaires et guerres socilaes, Pariw Flammarion 1920
  • Le printemps sur mon jardin, Paris Flammarion 1924
  • Edgar Poe, Etudes psychanalytique (2 volumes) Paris Denoel et Steele, 1933
  • Topsy , Chow-Chow au poil d'or, Paris Denoel et Steele, 1937
  • La mer et le rivage Paris imprime pour l' auter, 1940
  • Mythes de guerre, Imago Publishing Co, 1946
  • Les glanes des jours, Imago Publishing Co, 1950
  • Chronos Eros, et Thanatos,Imago Publishing Co, 1951
  • Molongues devant la vie et la mort, Imago Publishing Co, 1951
  • Les glauges aventures de Flyda des mers, Imago Publishing Co, 1950[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανδρέας Εμπειρίκος, «Μαρία Βοναπάρτη. Βιογραφικό σημείωμα», Εποχές, (Οκτώβριος 1963), σελ.38

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Bertin, Celia, Marie Bonaparte: A life, Yale University Press, New Haven, 1982 ISBN 0-15-157252-6
  • Ανδρέας Εμπειρίκος, «Μαρία Βοναπάρτη. Βιογραφικό σημείωμα», Εποχές, (Οκτώβριος 1963), σελ.36-38