Μανόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η όπερα Μανόν είναι σύνθεση του Γάλλου Ζυλ Μασνέ και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Opera-Comique στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου 1884. Αποτελείται από πέντε πράξεις και εξελίσσεται κατά την εποχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ'

Οι ρόλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρόλος Είδος φωνής
Μανόν Λεσκώ σοπράνο
Ο Ιππότης ντε Γκριέ τενόρος
Λεσκώ, Ξάδερφος της Μανόν βαρύτονος
Ο Κόμης ντε Γκριέ, ο πατέρας του Ιππότη μπάσος
Γκιγιό Μορφοντέν μπάσος
Ντε Μπρετινί βαρύτονος
Πουσέτ σοπράνο
Ζαβότ μέτζο-σοπράνο
Ροζέτ μέτζο-σοπράνο

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αυλή του πολυσύχναστου πανδοχείου, στην Αμιέν της Γαλλίας, σταματά ένα αμάξι και φέρνει μια μικρή επαρχιωτοπούλα, τη Μανόν. Από εκεί η Μανόν επρόκειτο να πάει σ' ένα μοναστήρι για να μορφωθεί. Καθώς κατεβαίνει από το αμάξι, μαγεύεται βλέποντας τόσο κόσμο. Ψάχνει να βρει τον Λεσκώ, της Βασιλικής Φρουράς, ο οποίος είναι εξάδελφός της και πρόκειται να τη συναντήσει για να την πάει στο μοναστήρι. Η Μανόν βρίσκει τελικά τον Λεσκώ, που την χαιρετά και έπειτα την αφήνει για να φροντίσει για τις αποσκευές της. Το πλήθος σκορπίζει και φεύγει σιγά-σιγά, αφήνοντας τη Μανόν μονάχη.

Ο Γκιγιό Μορφοντέν, ένας άνθρωπος με κακή φήμη, βλέπει τη Μανόν και η ομορφιά της του κάνει μεγάλη εντύπωση. Ενώ πιάνει κουβέντα μαζί της και της προσφέρει την άμαξά του για να πάει όπου θέλει αυτή, ο Λεσκώ γυρίζει πίσω. Πλησιάζουν τότε πολλοί περίεργοι και μαζί μ' αυτούς ένας ευγενής, ο Ντε Μπρετινί. Όλοι διασκεδάζουν παρακολουθώντας τον Λεσκώ να φοβίζει και να διώχνει τον Γκιγιό Μορφοντέν. Ο Λεσκώ συμβουλεύει τότε τη Μανόν να φυλάγεται από τους ανθρώπους που συναντά και, αφού την αφήνει στο πανδοχείο, φεύγει μαζί με δύο άλλους συναδέλφους του φρουρούς για να παίξει μαζί τους χαρτιά και ζάρια.

Η Μανόν δεν μένει μοναχή της πολλή ώρα γιατί μπαίνει μέσα στο πανδοχείο ένας νέο φοιτητής, ο ντε Γκριέ, που πιάνει κουβέντα με το χαρούμενο και όμορφο κορίτσι. Νιώθουν ο ένας για τον άλλο μεγάλη συμπάθεια. Ο ντε Γκριέ λέει στη Μανόν πως την αγάπησε από την πρώτη στιγμή που την είδε και της πρότεινε να φύγει μαζί του για το Παρίσι.

Δεν χρειάζεται πολλά λόγια η Μανόν για να δεχθεί την πρόταση του ντε Γκριέ και ρίχνει την ιδέα να φύγουν χρησιμοποιώντας το αμάξι του Γκιγιό Μορφοντέν. Οι δύο εραστές φεύγουν βιαστικά με το αμάξι ενώ δύο άνδρες ορμούν την ίδια στιγμή στο δρόμο: ο ένας είναι ο Μορφοντέν, που φωνάζει για το αμάξι που του έκλεψαν και ορκίζεται να εκδικηθεί, και ο άλλος είναι ο Λεσκώ που κλαίει τη χαμένη του εξαδέλφη.

Η απαγωγή αυτή αποξενώνει τον ντε Γκριέ από τον πατέρα του, τον Κόμη ντε Γκριέ. Στο Παρίσι, ο νεαρός ντε Γκριέ γράφει στον πατέρα του και τον διαβεβαιώνει πως η αγάπη του για τη Μανόν είναι ειλικρινής. Δύο άνθρωποι φθάνουν τότε, σχεδόν ταυτόχρονα στο Παρίσι. Ο Λεσκώ που τα βάζει με τον ντε Γκριέ και μαλώνει μαζί του επειδή έκλεψε την εξαδέλφη του, και ο Ντε Μπρετινί που βρίσκει τη Μανόν και της λέει ότι ο Κόμης ντε Γκριέ σχεδιάζει να απαγάγει το ίδιο βράδυ το γιο του για να τους χωρίσει. Ο Ντε Μπρετινί παρακαλεί τη Μανόν να φύγει μαζί του και της υπόσχεται τα πάντα.

Η Μανόν υποχωρεί στον πειρασμό και δεν ειδοποιεί τον ντε Γκριέ για το σχέδιο του πατέρα του. Έτσι, ο νέος φεύγει χωρίς τη θέλησή του από το Παρίσι ενώ η Μανόν ακολουθεί τον Ντε Μπρετινί. Δεν μπορεί ωστόσο να ξεχάσει τον ντε Γκριέ και όταν μια μέρα συναντά κατά τύχη τον Κόμη στο δρόμο, ζητά πληροφορίες για το γιο του. Ο Κόμης τής λέει πως ο γιος του τη συγχώρησε και την ξέχασε και πως πάει σε μοναστήρι να γίνει ιερέας.

Η Μανόν αποφασίζει τότε να μάθει αν ο ντε Γκριέ την ξέχασε τόσο εύκολα και πηγαίνει να τον δει στο μοναστήρι. Πάλι ο νέος φεύγει μαζί της από το μοναστήρι. Η Μανόν κατορθώνει και πείθει τον ντε Γκριέ να παίξει χαρτιά με τον Γκιγιό Μορφοντέν και το ζευγάρι κατορθώνει να κερδίσει μεγάλα ποσά. Ο Μορφοντέν ζητά να συλληφθούν και οι δυο τους καθώς θυμόταν ότι του έκλεψαν το αμάξι. Ο Κόμης με την επιρροή του σώζει το γιο του, αλλά η Μανόν καταδικάζεται να εξοριστεί στην Αμερική. Ο Λεσκώ πείθει τους φρουρούς να αφήσουν ελεύθερη τη Μανόν που, άρρωστη από τις περιπέτειες, ξεψυχάει στην αγκαλιά του ντε Γκριέ.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Warrack, John; West, Ewan (1992). The Oxford Dictionary of Opera. ISBN 0-19-869164-5.
  • Kobbé, Gustav (1976). The Complete Opera Book. New York: G.P. Putnam's Sons. pp. 858–864.
  • Upton, George P.; Borowski, Felix (1928). The Standard Opera Guide. New York: Blue Ribbon Books. pp. 179–81.
  • Cross, Milton (1955). Complete Series of the Great Operas. Garden City, New York: Doubleday & Co. Inc.. pp. 353–361.
  • Huebner, Steven (2006). French Opera at the Fin de Siècle: Manon. Oxford Univ. Press, US. pp. 45-72. ISBN 9780195189544.