Μανφρέδος της Αραγωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο θυρεός του οίκου της Αραγώνας

Ο Μανφρέδος της Αραγωνίας ή Μανφρέδος της Αθήνας (ισπανικά : Manfredo de Aragón) (Κατάνια 1306 - Τραπάνι 9 Νοεμβρίου 1317) ήταν το τέταρτο παιδί του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου Γ΄ της Αραγωνίας, το οποίο ονομάστηκε σε ηλικία έξη ετών Δούκας των Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 11 ετών όταν έπεσε από το άλογό του, χωρίς να έχει επισκεφθεί την Αθήνα.

Ο Μανφρέδος γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας το 1306 και ήταν καταλανικής καταγωγής. Παππούς του ήταν ο Πέτρος Γ΄ ο Μέγας βασιλιάς της Αραγωνίας και της Βαλένθια , κόμης της Βαρκελώνης και της Καταλωνίας, Βασιλιάς της Σικελίας και γονείς του ο βασιλιάς της Σικελίας Φρειδερίκος Γ΄ και η Ελέναορ του Ανζού. Όταν ήταν πέντε ετών, το 1311 η Καταλανική Εταιρεία ζήτησε από τον πατέρα του να αναλάβει το Δουκάτο των Αθηνών. Αυτός ήθελε να χρίσει δούκα το μεγαλύτερος γιό του Ρουζιέρο αλλά δεν πρόλαβε επειδή πέθανε και έτσι έχρισε δούκα τον Μανφρέδο. Επειδή ο Μανφρέδος ήταν πέντε ετών, το δουκάτο κυβέρνησαν εκ μέρους του Βικάριοι με πρώτο τον Βρεγγάριο Εστανιόλ.

Ο Μανφρέδος δεν πήγε ποτέ στο δουκάτο αλλά ούτε πρόλαβε να ενηλικιωθεί γιατί σκοτώθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1317 μόλις 11 ετών όταν έπεσε από το άλογο του. Διάδοχος του στο Δουκάτο των Αθηνών ορίστηκε ο αδελφός του Γουλιέλμος.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]