Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν (Manuel Vázquez Montalbán) (Βαρκελώνη, 14 Ιουνίου 1939 - Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη, 18 Οκτωβρίου 2003) υπήρξε ένας Ισπανός πολυγραφότατος εργάτης του λόγου: δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, ανθολόγος, συντάκτης προλόγων, ευθυμογράφος, κριτικός, αλλά και γαστρονόμος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε μοναχοπαίδι μιας μοδίστρας και ενός μέλους του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας, τον οποίο και δεν γνώρισε παρά μόνο όταν ήταν πέντε χρονών λόγω της φυλάκισής του. Ο ίδιος αποτέλεσε μέλος του κόμματος αυτού, αφότου είχε περάσει από το Frente de Liberación Popular και πριν καταλήξει στην Πρωτοβουλία για την Καταλονία (Iniciativa per Catalunya). Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και δημοσιογραφία στην Σχολή Δημοσιογραφίας της ίδιας πόλης.

Το 1962 ένα πολεμικό συμβούλιο τον καταδίκασε σε τρία χρόνια φυλάκιση λόγω της πολιτικής του δραστηριότητας. Στην φυλακή της Λιέιδα έγραψε το πρώτο του βιβλίο, το δοκίμιο Informe sobre la información. Μετά την αποφυλάκισή του ξεκινάει την δημοσιογραφική του καριέρα στο περιοδικό Triunfo κάτω από το ψευδώνυμο Sixto Cámara. Από τότε συνεργάστηκε με πολλά έντυπα μέχρι τον θάνατό του. Το 1966 απέκτησαν με την γυναίκα του , την ιστορικό Άνα Σαλιές, τον μοναδικό τους γιο, Ντανιέλ Βάθκεθ Σαλιές (Daniel Vázquez Sallés).

Το 1967 έκδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο Una educación sentimental που την ακολούθησε το 1969 το Movimientos sin éxito. Τον ίδιο χρόνο εμφανίζεται το μυθιστόρημα Recordando a Dardé. Το 1973 γεννιέται ο πιο γνωστός του λογοτεχνικός χαρακτήρας, ο ντετέκτιβ Πέπε Καρβάλιο, στο μυθιστόρημα Yo maté a Kennedy.

Το 1995 του αποδόθηκε το Εθνικό Βραβείο Ισπανικών γραμμάτων για την προσφορά του. Πέθανε στις 18 Οκτωβρίου του 2003, στα 64 του, από ανακοπή καρδιάς ενώσω βρισκόταν στο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ, στο ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα του μετά από μία σειρά διαλέξεων στην Αυστραλία. Προς τιμήν του το 2009 δόθηκε το όνομά του σε μια πλατεία στην γειτονιά του Ραβάλ της Βαρκελώνης[1].

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ντεμπούτο του στην ποίηση το έκανε το 1963 με το Una educación sentimental και συμπεριλήφθηκε από τον Ζουζέπ Μαρία Καστελιέτ στην συλλογή Nueve novísimos poetas españoles. Στη συλλογή Memoria y deseo συγκέντρωσε όλη την ποιητική του παραγωγή από το 1967 μέχρι το 1983 για να προσθέσει στην ίδια συλλογή αργότερα μια επέκταση μέχρι το 1990 με το pero el viajero que huye en Memoria y deseo. Τα τελευταία ποιητικά έργα που θα δημοσιεύσει θα είναι ο τόμος Ciudad το 1997 και η συλλογή ερωτικής ποίησης Ars Amandi το 2001. Ο ποιητικός του λόγος χαρακτηρίζεται από την ειρωνεία και διακατέχεται πάντα από μια κριτική και αυτοβιογραφική τάση.

Μυθιστόρημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα χαρακτηριστικά του ποιητικού του λόγου εμφανίζονται και στα μυθιστορήματά του. Πέραν γνωστής σειράς που έχει ως πρωταγωνίστα τον γνωστό αστυνομικό χαρακτήρα Πέπε Καρβάλιο, ξεχωρίζουν διάφορα μυθιστορήματα. Το μυθιστόρημα El Pianista (1985) αναφέρεται στον ρόλο του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία, ενώ το Los alegres muchachos de Atzavaraτου 1987, (Τα χαρούμενα αγόρια της Ατζαβάρα σε ελληνική μετάφραση του Τάσου Ψάρρη το 2010) αποτελεί μια ραδιογραφία της ανερχόμενης κοινωνικής ελίτ της δεκαετίας του 1980 μετά την πολύχρονη δικτατορία του Φράνκο.[2] Στο Galíndez του 1991 (Υπόθεση Γκαλίντεθ. Το ανώφελο πρόσωπο του θανάτου σε ελληνική μετάφραση της Βάσως Συνοδινού) αναφέρεται στο πραγματικό γεγονός της απαγωγής, βασανισμού και δολοφονίας, το 1956, του Χεσούς ντε Γκαλίντεθ, εκπροσώπου της εξόριστης κυβέρνησης των Βάσκων και εξόριστου, τότε, στις Ηνωμένες Πολιτείες[3]. Στο El estrangulador (Ο Στραγγαλιστής σε ελληνική μετάφραση του Χάρη Παπαγεωργίου) σκιαγραφεί τον σύγχρονο άνθρωπο μέσα από την αφήγηση ενός τρελού και, τέλος, στο Erec y Enide του 2002 (Ερέκ και Ενίντ, οι δοκιμασίες του έρωτα στην ελληνική μετάφραση της Βιβής Φωτοπούλου) περιγράφει τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων με έντονη ανάδειξη του ατομισμού.[4]

Ο Πέπε Καρβάλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μονταλμπάν δημιούργησε μία από τους πιο επιτυχημένους χαρακτήρες του λεγόμενου αστυνομικού "μαύρου μυθιστορήματος" της ισπανικής λογοτεχνίας. Μέσω της λογοτεχνικής σειράς με πρωταγωνιστής τον Πέπε Καρβάλιο ο Μονταπλμάν χάρισε στην λογοτεχνία ένα ευρύ κοινωνικοπολιτικό, ιστορικό και πολιτισμικό χρονικό του τελευταίου τρίτου του 20ού αιώνα. Κάθε μέρος της σειράς έχει άμεση σχέση με τα ιστορικά γεγονότα της εποχής στην οποία διαδραματίζεται ενώ παράλληλα είναι το όχημα της έκφρασης των γαστρονομικών τάσεων του συγγραφέα.

Δοκίμιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βάθκεθ Μονταλμπάν έγραψε πληθώρα δοκιμίων που σχετίζονται με μια ευρεία γκάμα θεμάτων. Το πρώτο του δοκίμιο, Informe sobre la Información αποτελεί ακόμη μια από τις καλύτερες ισπανικές μελέτες σχετικές με την δημοσιογραφία. Πολύ γνωστά έγιναν τα Crónica sentimental de España του 1971, Los demonios familiares de Franco του 1978, Un polaco en la corte del rey Juan Carlos του 1996, μια αφήγηση γύρω από την τελευταία περίοδο κυβέρνησης του Φελίπε Γκονθάλεθ,Y Dios entró en La Habana (Και ο θεός μπήκε στην Αβάνα στην ελληνική μετάφραση της Αγγελικής Αλεξοπούλου)[5], γύρω από την Κουβανική Επανάσταση και τον Φιδέλ Κάστρο, Marcos: el señor de los espejos (Μάρκος. Η επανάσταση και οι καθρέφτες στην ελληνική μετάφραση της Λήδας Παλλαντίου) και La Aznaridad, όπου περιγράφει την πρώτη θητεία του Χοσέ Μαρία Αθνάρ ως πρωθυπουργό της Ισπανίας.

Δημοσιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εκδόσεις Debate έκδωσε όλο το δημοσιογραφικό έργο του Βάθκεθ Μονταλμπάν σε τρεις τόμους που ακολουθούν τις τρεις περιόδους της δημοσιογραφικής του παραγωγής. Πρώτος παρουσιάζεται ο ρόλος του ως αρθρογράφος μεταξύ 1960 και 1973, με τις διάφορες δυσκολίες στον φαλαγγικό τύπο και την καταδίκη του από το καθεστώς. Εκείνη την περίοδο εργάστηκε στο περιοδικό "Siglo 20" που έκλεισε μετά από υπουργική εντολή, στο "Hogares modernos", στις εφημερίδες "Tele/eXprés" και "Triunfo" όπου κι έγινε γνωστός με τα πρωτοποριακά του ρεπορτάζ.

Ο δεύτερος έχει τον τίτλο "Del humor al desencanto (1974-1986)" και περιγράφει την χιουμοριστική του προσέγγιση στα πράγματα με τη συνεργασία των σκιτσογράφων Φόρχες, Περίκ και των λογοτεχνών Μαρούχα Τόρρες, Ζοάν ντε Σεγάρα και Χουάν Μαρσέ. Ο τρίτος τόμος τιτλοφορείται Las batallas perdidas (1987-2003) και διαγράφει το προφίλ του ως αναγνωρισμένο πλέον δημοσιογράφο με αρθρογραφίες στις εφημερίδες "El País", "Avui" και "Interviú".[6]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βάθκεθ Μονταλμπάν έλαβε πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της ζωής του.

1991, Εθνικό Βραβείο Πεζογραφίας, για το Galíndez. 1991, Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας, για το Galíndez. 1994, Βραβείο της Κριτικής, για το El estrangulador. 1994, Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας "Ennio Flaiano", για την Autobiografía del general Franco. 1995, Εθνικό Βραβείο Ισπανικών Γραμμάτων.

Μεταθάνατον δόθηκε το όνομά του σε μια οδό στο προάστια Χετάφε της Μαδρίτης, σε μια πλατεία στην γειτονιά του Ραβάλ της Βαρκελώνης και στο Σαν Μπαουδίλιο ντε Λιοβρεγάτ, σε ένα πολιτιστικό κέντρο στην Βαλβιδρέρα και σε ένα γυμνάσιο στο Σαν Αντριάν ντε Μπεζός.

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Una educación sentimental, El Bardo, 1967
  • Movimientos sin éxito, El Bardo, 1969
  • Coplas a la muerte de mi tía Daniela, El Bardo, 1973
  • A la sombra de las muchachas sin flor, El Bardo, 1973
  • Praga, Lumen, 1982
  • Memoria y deseo. Poesía 1967-1983, Seix Barral, 1983
  • Pero el viajero que huye, Visor, 1990
  • Memoria y deseo. Obra poética 1967-1990, Grijalbo, 1990
  • Ciudad, Visor, 1997
  • Ars amandi, Bartleby Editores, 2001, antología
  • Rosebud, ανέκδοτο, συμπεριλήφθηκε στο Memoria y deseo, 2008
  • Construcción y deconstrucción de una teoría de la almendra de Proust complementaria de la construcción y deconstrucción de una teoría de la magdalena de Benet Rossell, ανέκδοτο, συμπεριλήφθηκε στο Memoria y deseo, 2008
  • Memoria y deseo. Poesía completa 1967-2003, Península, 2008

Μυθιστόρημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Recordando a Dardé (στο Recordando a Dardé y otros relatos, Seix Barral, 1969, και στο Tres novelas ejemplares, Bruguera, 1983, Espasa-Calpe, 1988)
  • Yo maté a Kennedy. Impresiones, observaciones y memorias de un guardaespaldas, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1972
  • Tatuaje, Σειρά Pepe Carvalho, Batlló, 1974, Planeta, 1986
  • Happy end, Gaya Ciencia, 1974 (επίσης στα Tres novelas ejemplares, Bruguera, 1983, Espasa-Calpe, 1988, και στα Escritos subnormales, Seix Barral, 1989, Mondadori, 2000)
  • La soledad del manager, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1977
  • Los mares del Sur, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1979 - στα ελληνικά: Οι θάλασσες του νότου. Μεταίχμιο, 2006
  • Asesinato en el Comité Central, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1981
  • Los pájaros de Bangkok, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1983 - στα ελληνικά: Τα πουλιά της Μπανγκόκ, Μεταίχμιο
  • La vida privada del doctor Betriu (στα Tres novelas ejemplares, Bruguera, 1983, Espasa-Calpe, 1988)
  • La rosa de Alejandría, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1984
  • El pianista, Círculo de Lectores, 1985, Mondadori, 1996
  • El matarife, Almarabu, 1986 (επίσης στο Pigmalión y otros relatos, Seix Barral, 1987, Mondadori, 2000)
  • El Balneario, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1986
  • Los alegres muchachos de Atzavara, Seix Barral, 1987, Mondadori, 2000 - στα ελληνικά Τα χαρούμενα αγόρια της Ατζαβάρα;μετάφραση Τάσου Ψάρρη, Καστανιώτης, 2010
  • Pigmalión (στο Pigmalión y otros relatos, Seix Barral, 1987, Mondadori, 2000)
  • Asesinato en Prado del Rey (στο Asesinato en Prado del Rey y otras historias sórdidas, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1987)
  • Cuarteto, Mondadori, 1988 y 2001
  • El delantero centro fue asesinado al atardecer, Serie Carvalho, Planeta, 1988 - στα ελληνικά: Ο σέντερ σορ δολοφονήθηκε το σούρουπο; μετάφραση Βέρα Δαμόφλη, Μεταίχμιο, 2006
  • Galíndez, Planeta, 1990
  • El laberinto griego, Serie Carvalho, Planeta, 1991 - στα ελληνικά: Ο ελληνικός λαβύρινθος, μετάφραση Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Μεταίχμιο, 2005
  • Autobiografía del general Franco, Planeta, 1992
  • Sabotaje olímpico, Serie Carvalho, Planeta, 1993 - στα ελληνικά: Σαμποτάζ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετάφραση Χριστίνα Θεοδοροπούλου, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2004
  • El hermano pequeño (στο El hermano pequeño, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1994)- στα ελληνικά: Ο μικρός αδερφός, Μεταίχμιο, 2003
  • Roldán, ni vivo ni muerto, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1994
  • El estrangulador, Mondadori, 1994 y 2000
  • El premio, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1996 - στα ελληνικά: Το βραβείο, Μεταίχμιο, 2003
  • La muchacha que pudo ser Emmanuelle, Σειρά Pepe Carvalho, El País, 3 al 30 de agosto de 1997 (también en Cuentos negros, Galaxia Gutenberg, 2011)
  • Quinteto de Buenos Aires, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1997 - στα ελληνικά: Το κουιντέτο του Μπουένος Άιρες, Καστανιώτης, 1998
  • O César o nada, Planeta, 1998
  • El señor de los bonsáis, Alfaguara, 1999 - στα ελληνικά: Ο άρχοντας των Μπονσάι, μετάφραση Χριστίνα Θεοδωροπούλου, Μεταίχμιο, 2003
  • El hombre de mi vida, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 2000 - στα ελληνικά: Ο άντρας της ζωής μου, Καστανιώτης, 2003
  • Erec y Enide, Planeta, 2002 - στα ελληνικά: Έρεκ και Ένιντ, Οι δοκιμασίες του έρωτα, μετάφραση Βιβή Φωτοπούλου, Καστανιώτης, 2004
  • Milenio Carvalho I. Rumbo a Kabul, Serie Carvalho, Planeta, 2004 - στα ελληνικά: Χιλιετία Α Τόμος: πορεία προς την Καμπούλ,μετάφραση Μαργαρίτα Μπονάτσου, Καστανιώτης, 2005
  • Milenio Carvalho II. En las antípodas, Serie Carvalho, Planeta, 2004 - στα ελληνικά: Χιλιετία Β Τόμος: στους αντίποδες,μετάφραση Μαργαρίτα Μπονάτσου, Καστανιώτης, 2005

Διήγημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Recordando a Dardé y otros relatos, Seix Barral, 1969
  • Historias de fantasmas, Serie Carvalho, Planeta, 1987
  • Historias de padres e hijos, Serie Carvalho, Planeta, 1987
  • Tres historias de amor, Serie Carvalho, Planeta, 1987
  • Pigmalión y otros relatos, Seix Barral, 1987, Mondadori, 2000
  • Historias de política ficción, Serie Carvalho, Planeta, 1987
  • Asesinato en Prado del Rey y otras historias sórdidas, Serie Carvalho, Planeta, 1987
  • El hermano pequeño, Serie Carvalho, Planeta, 1994
  • Cuentos blancos, Galaxia Gutenberg, 2011
  • Cuentos negros, Serie Carvalho, Galaxia Gutenberg, 2011

Δοκίμιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Informe sobre la información, Fontanella, 1963, tercera edición ampliada, 1975
  • Manifiesto subnormal, Kairós, 1970 (también en Escritos subnormales, Seix Barral, 1989, Mondadori, 2000)
  • Crónica sentimental de España, Lumen, 1971, Grijalbo, 1998
  • Joan Manuel Serrat, Júcar, 1972, 1976, 1978 y 1984, Nortesur, 2010
  • El libro gris de Televisión Española, Ediciones 99, 1973
  • Las noticias y la información, Salvat Editores, 1973
  • La vía chilena al golpe de estado, Saturno, 1973
  • La penetración americana en España, Cuadernos para el Diálogo, 1974
  • Cien años de canción y Music Hall, Difusora Internacional, 1974
  • La Capilla Sixtina: del proceso de Burgos al espíritu de febrero, Kairós, 1975
  • ¿Qué es el imperialismo?, Gaya Ciencia, 1976
  • Diccionario del Franquismo, Dopesa, 1977
  • Cómo liquidaron al franquismo en dieciséis meses y un día, Planeta, 1977
  • Imágenes y recuerdos. 1919-1930. La rebelión de las masas, Difusora Internacional, 1977
  • L’art del menjar a Catalunya, Edicions 62, 1977
  • Los demonios familiares de Franco, Dopesa, 1978, Diario Público, 2009
  • La cocina catalana: el arte de comer en Cataluña, Península, 1979
  • La palabra libre en la ciudad libre, Gedisa, 1979
  • Historia y comunicación social, Bruguera, 1980, Crítica, 1997, Mondadori, 2000
  • Las Cocinas de España: Cataluña; Extremadura; Galicia; Valencia, Sedmay, 1980
  • Recetas inmorales, Oh Sauce, 1981, Afanias, 1996 - στα ελληνικά: Ανήθικες συνταγές, μετάφραση Γιώργος Κώτσος, Στάχυ
  • Mis almuerzos con gente inquietante, Planeta, 1984
  • Crónica sentimental de la transición, Planeta, 1985
  • Contra los gourmets, Difusora Internacional, 1985, Mondadori, 2001
  • Tiempo para la mesa, Difusora Internacional, 1986
  • Barcelones, Empúries, 1987
  • Barcelonas, Empúries, 1987
  • Rafael Ribó: l’optimisme de la raó, Planeta, 1988
  • Rafael Ribó: el optimismo de la razón, Planeta, 1988
  • L’esquerra neccesària, Organismos oficiales de administración, 1989
  • Las recetas de Carvalho, Σειρά Pepe Carvalho, Editorial Planeta|Planeta, 1989 - στα ελληνικά: Οι συνταγές του Πέπε Καρβάλιο, μετάφραση Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, Μεταίχμιο, 2003
  • Escritos subnormales, Seix Barral, 1989, Mondadori, 2000
  • Moscú de la revolución, Editorial Planeta|Planeta, 1990
  • Veinticinco años, veinticinco anuarios: del apagón de Nueva York a la caída del muro de Berlín, Difusora Internacional, 1991
  • Gauguin, Flohic, 1991
  • La literatura y la construcción de la ciudad democrática, Bancaja, 1992
  • Decàleg del culé, Columna, 1992
  • Novela negra, novela política, Ibercaja, 1993
  • Felípicas (Sobre las miserias de la razón práctica), El País/Aguilar, 1994
  • Panfleto desde el planeta de los simios, Crítica, 1995, Mondadori, 2000
  • Pasionaria y los siete enanitos, Planeta, 1995
  • Les meves receptes de cuina catalana, Ediciones 62, 1995
  • El poder, Espasa, 1996, antología de textos, selección de Francisco J. Satué
  • Un polaco en la corte del rey Juan Carlos, Alfaguara, 1996
  • El escriba sentado, Crítica, 1997, Mondadori, 2001, Diario Público, 2009
  • Elogis desmesurats, Empuréis, 1997
  • La literatura en la construcción de la ciudad democrática, Crítica, 1998, Mondadori, 2001
  • Y Dios entró en La Habana, El País/Aguilar, 1998 - στα ελληνικά: Και ο θεός μπήκε στην Αβάνα, μετάφραση Αγγελική Αλεξοπούλου, Καστανιώτης, 2001
  • Marcos: el señor de los espejos, El País/Aguilar, 1999
  • Carvalho gastronómico 1. Saber o no saber, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2002
  • Carvalho gastronómico 2. La cocina de autor en España, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2002
  • Carvalho gastronómico 3. La cocina del Mediterráneo y la mediterraneidad, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 4. Beber o no beber, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 5. Guía de restaurantes obligatorios, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 6. La cocina de la harina y el cordero, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 7. La cocina del mestizaje, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 8. La cocina de los finisterres, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 9. Diccionario indispensable para la supervivencia, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Carvalho gastronómico 10. El otro recetario, Σειρά Pepe Carvalho, Ediciones B, 2003
  • Geometría y compasión, Mondadori, 2003
  • La aznaridad, Mondadori, 2003
  • Jack el Decorador, De Bolsillo, 2008

Θέατρο και ραδιόφωνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Guillermotta en el país de las Guillerminas, Anagrama, 1973, espectáculo de Music Hall, música de Juan Luis Moraleda y José Aponte, escrito para ser interpretado por Guillermina Motta (también en Escritos subnormales, Seix Barral, 1989, Mondadori, 2000)
  • Cuestiones marxistas, Anagrama, 1974 (también en Escritos subnormales,Seix Barral, 1989, Mondadori, 2000)
  • Flor de nit, Editorial Boileau, 1992, libreto de musical, música de Albert Guinovart
  • Antes de que el milenio nos separe. Carvalho contra Vázquez Montalbán, monólogo teatral (en Carvalho 25 años. Estuche conmemorativo, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1997)
  • María Hitler, 1984, guion radiofónico inédito

Σε συνεργασία με άλλους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nueve novísimos poetas españoles, Barral Editores, 1970
  • Cien años de deporte, Difusora Internacional, 1972, varios autores
  • Diàlegs a Barcelona, Ayuntamiento de Barcelona, 1985, diálogos entre Manuel Vázquez Montalbán y Jaume Fuster
  • Barcelona, cap a on vas? Diàlegs per a una altra Barcelona, Tempestad Política, 1991, diálogos entre Manuel Vázquez Montalbán y Eduard Moreno
  • Barcelona, ¿a dónde vas? Diálogos para otra Barcelona, Tempestad Política, 1991, diálogos entre Manuel Vázquez Montalbán y Eduard Moreno
  • Ría de Bilbao: vulkanoren sutegia, Bilbao Bizkaia Kutxa, 1994, de Manuel Vázquez Montalbán y Joan Fontcuberta
  • Reflexiones de Robinsón ante un bacalao (en La gula, Lumen, 1995, de Manuel Vázquez Montalbán y Jean-Hubert Martin)
  • Carvalho 25 años. Estuche conmemorativo, Σειρά Pepe Carvalho, Planeta, 1997:
Antes de que el milenio nos separe. Carvalho contra Vázquez Montalbán, monólogo teatral de Manuel Vázquez Montalbán
A Carvalho y Vázquez Montalbán. Dedicatorias I, varios autores
A Vázquez Montalbán y Carvalho. Dedicatorias II, varios autores
Un paseo visual, fotografías de escenarios de la serie Carvalho
Pepe Carvalho, una noticia biográfica I. El país de la infancia de Quim Aranda
Pepe Carvalho, una noticia biográfica II. Viaje de ida y vuelta de Quim Aranda
101 preguntas sobre Carvalho. Test del perfecto carvalhista de Quim Aranda

Με Ψευδώνυμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως "Luis Dávila"
  • Política y deporte, Editorial Andorra, 1972, πρόλογος του Manuel Vázquez Montalbán
Ως "Manolo V el Empecinado"
  • La educación de Palmira, Editorial Andorra, 1972, cómic, dibujos de Nuria Pompeia, epílogo de Sixto Cámara, seudónimo de Manuel Vázquez Montalbán
  • Lo mejor de Por Favor, Punch, 1974, viñetas de Jaume Perich
  • El año del ¡Ay!, ¡Ay!, ¡Ay!, Sedmay, 1976, viñetas de Jaume Perich

Ως Ανθολόγος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Antología de la nova cançó catalana, Cultura Popular, 1968
  • Cancionero general I, Lumen, 1972
  • Cancionero general del franquismo I, Crítica, 2000
  • Cancionero general del franquismo II, Crítica, 2000

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • ARENAS, Ángel Díaz, Introducción a la lectura de la obra narrativa de Manuel Vázquez Montalbán, Erfurt: Edition Reichenberger, 1995
  • CASTELLET, Josep Maria, Nueve novísimos poetas españoles, Barral Editores, 1970
  • EAUDE, Michael, Con el Muerto a Cuestas: Vázquez Montalbán y Barcelona. Alreves, 2011
  • VV.AA., Manuel Vázquez Montalbán: el compromiso con la memoria. Tamesis, 2007

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.tv3.cat. «Plaça dedicada a Vázquez Montalbán». http://www.tv3.cat/videos/1012099. Ανακτήθηκε στις 27 May 2014. 
  2. Εκδόσεις Καστανιώτη. «Τα χαρούμενα αγόρια της Ατζαβάρα». http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5120-0. Ανακτήθηκε στις 27 May 2014. 
  3. greekbooks.gr. «ΥΠΟΘΕΣΗ ΓΚΑΛΙΝΤΕΘ. ΤΟ ΑΝΩΦΕΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΝΤΑΛΜΠΑΝ ΜΑΝΟΥΕΛ ΒΑΘΚΕΘ». http://www.greekbooks.gr/books/logotehnia/ipothesi-galinteth-to-anofelo-prosopo-tu-thanatu.product#productdescription. 
  4. Εκδόσεις Καστανιώτη. «Ερέκ και Ενίντ, οι δοκιμασίες του έρωτα Μυθιστόρημα». http://www.kastaniotis.com/book/960-03-3822-1. Ανακτήθηκε στις 27 May 2014. 
  5. Εκδόσεις Καστανιώτη. «Και ο θεός μπήκε στην Αβάνα». http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-4303-8. Ανακτήθηκε στις 27 May 2014. 
  6. elmundo.es. «Debate compila la obra periodística de Manuel Vázquez Montalbán». http://www.elmundo.es/elmundo/2010/02/07/cultura/1265552832.html. Ανακτήθηκε στις 27 May 2014.