Μαγνητική διαπερατότητα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 21/05/2010. |
Μαγνητική διαπερατότητα ονομάζεται και είναι ο λόγος της έντασης της μαγνητικής επαγωγής προς την ένταση του μαγνητικού πεδίου σε ένα σημείο του χώρου. Το αντίστροφο δε αυτής ονομάζεται "συντελεστής μαγνητικής διαπερατότητας".
Η μαγνητική διαπερατότητα χαρακτηρίζει τις μαγνητικές ιδιότητες των σωμάτων, τα οποία ανάλογα προς την τιμή αυτής προσδιορίζονται σε αμαγνητικά σώματα, παραμαγνητικά, διαμαγνητικά και μαγνητικά ή σιδηρομαγνητικά.
- Αμαγνητικά σώματα είναι ο αέρας ή το κενό των οποίων η μαγνητική διαπερατότητα είναι ίση με την μονάδα με συνέπεια αυτά να μην έλκονται ούτε ν΄ απωθούνται από τον μαγνητισμό.
- Παραμαγνητικά σώματα είναι το μαγγάνιο, το χρώμιο, το παλλάδιο, ο λευκόχρυσος, το αργίλιο των οποίων η μαγνηική διαπερατότητα είναι λίγο μεγαλύτερη της μονάδας με συνέπεια αυτά να έλκονται "ελαφρά" από μαγνήτες.
- Διαμαγνητικά σώματα είναι το βισμούθιο, το αντιμόνιο, ο ψευδάργυρος, ο μόλυβδος, το θείο, ο χρυσός, ο χαλκός, ο άργυρος κ.λπ. των οποίων η διαπερατότητα είναι μικρότερη της μονάδας με συνέπεια ν΄ απωθούνται "ελαφρά" από τους μαγνήτες, και τέλος τα
- Μαγνητικά σώματα των οποίων η μαγνητική διαπερατότητα είναι πολύ μεγαλύτερη της μονάδας, όπως είναι ο σίδηρος, το νικέλιο, το κοβάλτιο και τα μαγνητικά κράματα.
 |
Αυτό το λήμμα που σχετίζεται με τον Ηλεκτρομαγνητισμό χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!. |
