Μίμης Ανδρουλάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτριος (Μίμης) Ανδρουλάκης
Mimis Androulakis in 2008.JPG
Βουλευτής Β΄ Αθηνών
Περίοδος
18 Ιουνίου 2012 – 26 Φεβρουαρίου 2014
Περίοδος
6 Μαίου 2012 – 19 Μαίου 2012
Περίοδος
4 Οκτωβρίου 2009 – 11 Απριλίου 2012
Περίοδος
16 Σεπτεμβρίου 2007 – 7 Σεπτεμβρίου 2009
Βουλευτής Επικρατείας
Περίοδος
7 Μαρτίου 2004 – 18 Αυγούστου 2007
Βουλευτής Α Πειραιώς
Περίοδος
8 Απριλίου 1990 – 11 Σεπτεμβρίου 1993
Περίοδος
5 Νοεμβρίου 1999 – 12 Μαρτίου 1990
Περίοδος
18 Ιουνίου 1989 – 12 Οκτωβρίου 1989
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 24 Νοεμβρίου 1951 (1951-11-24) (63 ετών)
Άγιος Νικόλαος, Λασιθίου, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Σπουδές Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Ιστοσελίδα mimisandroulakis.net

Ο Δημήτριος (Μίμης) Ανδρουλάκης είναι συγγραφέας και ανεξάρτητος βουλευτής μετά την αποχώρηση του από το ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 1951 και μεγάλωσε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και κηπουρός, η μητέρα του μοδίστρα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Πήρε μέρος στην αντιδικτατορική αντίσταση και διώχθηκε από τη Χούντα. Ηγετικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε. και της ευρύτερης Αριστεράς πάνω από 20 χρόνια, στενός συνεργάτης του Χαρίλαου Φλωράκη, υπεύθυνος από το Πολιτικό Γραφείο, για την ιδεολογία, τον τύπο, τις εκδόσεις και για την ενότητα της Αριστεράς. Bουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ενιαίου ΣΥΝ.

Από το 1990, ο Μίμης Ανδρουλάκης πήρε μια σειρά από πολιτικές πρωτοβουλίες για την υπέρβαση του σχίσματος ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Αριστεράς. Με το βιβλίο του ΜΕΤΑ διατύπωσε τη θέση του για ένα πολιτικό, ιδεολογικό, προγραμματικό και οργανωτικό πλαίσιο για τη ριζική ανασύνθεση του χώρου της δημοκρατικής, σοσιαλιστικής και οικολογικής Αριστεράς.

Από την εποχή εκείνη και μετά έμεινε πολιτικά ανέντακτος στο χώρο της αριστεράς. Στις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1993 και μετά στήριξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ωστόσο η απόπειρα πολιτικής συνεργασίας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Κώστα Σημίτη απέτυχε. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 υποστήριξε ξανά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Γιώργου Παπανδρέου και εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις εκλογές του 2007, 2009, στις Βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012, επανεκλέχτηκε στη Β' Εκλογική Περιφέρεια Αθηνών.

Έχει εργαστεί στην οικονομική ανάλυση - πρόγνωση στον ιδιωτικό τομέα. Έχει εργαστεί επίσης στον τύπο και στο ραδιόφωνο. Είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ και συγγραφέας λογοτεχνικών και πολιτικοϊδεολογικών έργων. Δημιούργησε τις ραδιοφωνικές εκπομπές «Καινά δαιμόνια», «Γυμνό Σάββατο» και «Ε, φίλε!» στον Flash 96 (τότε Flash 9|61). Έγραψε επίσης θεατρικά έργα και άλλα αφηγήματα για το ραδιόφωνο καθώς και αφιερώματα στα μεγάλα ρεύματα της παγκόσμιας μουσικής.

Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει συγγράψει τα παρακάτω έργα:

  • Έτσι κάνουν όλες (Καστανιώτης, 2011)
  • Η έβδομη αίσθηση (Καστανιώτης, 2010)
  • E, Πρόεδρε! (Καστανιώτης, 2009)
  • Λευκό Κοτσύφι - blue tree - Μαύρο Καράβι (Καστανιώτης, 2008)
  • Θηλυκό Πόκερ (Καστανιώτης, 2006)
  • Ζητούνται αλχημιστές (Καστανιώτης, 2005)
  • Βαμπίρ και Κανίβαλοι. Το ρίσκο μιας νέας σύγκρουσης των γενεών (Καστανιώτης, 2004)
  • Τάνγκο του Τσε. Από την Τάνια στην Τίνα (Καστανιώτης, 2002)
  • Η γυναίκα της όγδοης μέρας. Μυστικός έρως – Απόκρυφος βίος (Μυθιστόρημα) (Καστανιώτης, 2001)
  • Μν (Γυναικείο αντιμυθιστόρημα) (Καστανιώτης, 1999)
  • Το χαμένο μπλουζ (Μυθιστόρημα) (Καστανιώτης, 1997)
  • Ο μυστικός Νοέμβρης (Μυθιστόρημα) (Καστανιώτης, 1996)
  • Ο σωσίας και οι δαίμονες του πάθους (Αλλόκοτες ιστορίες) (Καστανιώτης, 1995)
  • The Dream. Σκιές στην Αθήνα (Καστανιώτης, 1994
  • Αλλέγκρα. (Εκδόσεις Πατάκη 2014)

Κυριότερα πολιτικά και ιδεολογικά έργα του είναι ανάμεσα σε άλλα:

  • Μετά (Νέα Σύνορα, 1992)
  • Ο σοσιαλισμός στο κατώφλι του 2000 (Σύγχρονη Εποχή, 1983)
  • Σοσιαλιστική αυτοδιαχείριση και γραφειοκρατία (Σύγχρονη Εποχή, 1982)
  • Προβλήματα του Κράτους (Σύγχρονη Εποχή, 1979)

Δημοσίευσε πολλές μελέτες, ανάμεσα στις οποίες και τις ακόλουθες:

  • “Κόμματα και στρατηγικές των τάξεων”
  • “Κοινωνική δομή και πολιτικά κόμματα”
  • “Μακροπρόθεσμες τάσεις του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας”
  • “Επιστήμη και τέχνη της πολιτικής”
  • “25 λέξεις για μια νέα Αριστερά”
  • “Νέο κοινωνικό και οικολογικό συμβόλαιο”
  • “Μύθος και λόγος στις μεγάλες ιδεολογίες”
  • “Ψυχανάλυση και μύθος”
  • “Globalization: νέες ευκαιρίες – νέες αντιθέσεις”
  • “Διαχείριση του ρίσκου στην οικονομία”
  • “Νέος Ευρωπαϊσμός”
  • “Οι ριζικές αλλαγές στα Ελληνικά και Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια”

Το αντιμυθιστόρημά του Μν αντιμετώπισε τις αντιδράσεις παραθρησκευτικών οργανώσεων, ενώ ο συγγραφέας οδηγήθηκε σε μια σειρά από δίκες, τις οποίες τελικά κέρδισε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]