Μίλητος (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Μίλητος ήταν ονομαστός ήρωας και ιδρυτής της ομώνυμης πόλεως. Ο Μίλητος ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Δηιόνης. Σύμφωνα όμως με άλλη παράδοση, ήταν γιος της Νύμφης Ακακαλλίδας και επομένως εγγονός του Μίνωα και αδελφός των Αμφίθεμι, Γαράμα και Οάξου (ο τελευταίος από αυτούς ίδρυσε επίσης ομώνυμη πόλη). Ο Μίλητος είχε εγκαταλειφθεί στο δάσος μετά τη γέννησή του και ανατράφηκε από βοσκούς. Ο Μίνωας τον έδιωξε τελικώς από την Κρήτη, οπότε ο Μίλητος βρήκε καταφύγιο στη Μικρά Ασία, όπου ίδρυσε την πόλη Μίλητο και πήρε για σύζυγό του την Κυάνη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Καύνο και τη Βυβλίδα.

Ο ιδρυτικός μύθος για τη Μίλητο αναφέρει ότι ο ήρωας την ίδρυσε μόνο αφού πρώτα έσφαξε ένα γίγαντα που ονομαζόταν Αστέριος και ήταν γιος του Άνακτα. Η περιοχή όπου ιδρύθηκε η Μίλητος ονομαζόταν πριν «Ανακτορία».

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969