Μάχη στο Μανιάκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάχη στο Μανιάκι
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Maniaki.jpg
Η μάχη στο Μανιάκι.
Ημερομηνία 20 Μαΐου 1825
Τόπος Μανιάκι Μεσσηνίας
Έκβαση Νίκη των Αιγυπτίων
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
3000 (300 εμειναν για μαχη)
6000+ πεζικό
Απώλειες
300
1200

Η Μάχη στο Μανιάκι ήταν μια από τις πολεμικές συμπλοκές της επανάστασης του '21 με νικηφόρα έκβαση για τους Αιγύπτιους και ήττα των Ελλήνων. Στην μάχη αυτή που έγινε τον Μάιο του 1825 σκοτώθηκε ο Παπαφλέσσας[1].

Η πορεία της μάχης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παπαφλέσσας επικεφαλής 1000 ανδρών έσπευσε προς το μικρό όρος Μάλλια, όπου οχύρωσε πρόχειρα τη θέση Μανιάκι, τη γνωστή έκτοτε ως «ταμπούρια του Παπαφλέσσα», για να την υπερασπίσει από τον Ιμπραήμ ο οποίος βάδιζε προς το Μανιάκι με 6000 Αιγυπτίους[1] .

Την 20η Μαΐου 1825 από τους 1000 άνδρες του Παπαφλέσσα οι περισσότεροι λιποτάκτησαν μπροστά στις συντριπτικές αιγυπτιακές δυνάμεις και έμειναν μόνο 300, οι οποίοι αγωνίσθηκαν και έπεσαν μέχρις ενός[2]. Ο Ιμπραήμ αναζήτησε το πτώμα του Παπαφλέσσα το οποίο βρέθηκε ακέφαλο και διέταξε να τοποθετηθεί όρθιο[3].

Περισσότερο ο μύθος και η μεγαλοποίηση των γεγονότων λένε ότι ο Ιμπραήμ εθαύμασε την ανδρεία του Παπαφλέσσα και των ανδρών του και αυθόρμητα είπε στους αξιωματικούς του «εάν η Ελλάδα είχε κι άλλους σαν τον Παπαφλέσσαν δεν θα μπορούσα ν' αναλάβω αυτήν την εκστρατείαν», ενώ στη συνέχεια πλησίασε τον νεκρό ιερωμένο και τον φίλησε στο μέτωπο.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Finlay, George. History of the Greek Revolution. Blackwood and Sons, 1861 (Harvard University).
  • Phillips, Walter Alison. The War of Greek Independence, 1821 to 1833. Smith, Elder and Company, 1897 (University of Michigan).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Finlay, p. 75. "He quitted Nauplia with great parade, attended by a body of veteran soldiers; and when he reached the village of Maniaki, in the hills to the east of Gargaliano, his force exceeded three thousand men. The bold priest possessed no military quality but courage. He posted his troops in an ill-selected position and awaited the attack of Ibrahim, who advances in person to carry the position at the head of six thousand men on the 1st of June. Many of the archimandrite's troops, seeing the superior force of the Egyptians, deserted during the night, and only about fifteen hundred men remained. The pasha's regulars were led on to storm the Greek intrenchments in gallant style, and a short and desperate struggle ensued. The Greeks were forced from their position before they fled. The affair was the best contested during the war, for a thousand Greeks perished by the Arab bayonets, and four hundred Arabs lay dead on the field. In spite of the defeat and the severe loss sustained by the Greeks, they gained honour and courage by the battle of Maniaki."
  2. Phillips, p. 178. "The Arabs advanced to the attack; but the Greeks held their ill-constructed entrenchments with obstinate valour. At last, however, the discipline and numbers of the enemy prevailed; but not before 800 of the Greeks and 400 Mussulmans had fallen. Dikaios himself fought like a lion; and the headless trunk of the burly priest was discovered surrounded by piles of slain Arabs."
  3. Phillips, p. 178-179. "Ibrahim caused the head to be sought; and, when it was found, had it set upon the trunk, and the figure of the dead leader placed upright against a post."

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]