Μάρκος Σανούδος
|
|
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. |
Ο Μάρκο Σανούντο (Marco Sanudo) και εξελληνισμένα Μάρκος Σανούδος, ήταν Ενετός σταυροφόρος ο οποίος πήρε μέρος στην τέταρτη Σταυροφορία (1204) και το 1207 ίδρυσε το Δουκάτο του Αιγαίου επί του οποίου υπήρξε γενάρχης και ιδρυτής δυναστείας.
Ήταν ανιψιός του Δόγη Ερρίκου Δάνδολο της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, σύμφωνα με τη συνθήκη Partitio Terrarum Imperii Romaniae, η Βενετία πήρε τα 3/8 των εκτάσεων της Αυτοκρατορίας και οι Σταυροφόροι τα υπόλοιπα 5/8. Μέρος των 5/8 ήταν και οι Κυκλάδες που κατέλαβε ο Μάρκος Σανούδος.
Το 1207 ο Μάρκος Σανούδος μαζί με άλλους Σταυροφόρους κυρίως βενετσιάνικης καταγωγής κατέλαβε τη Νάξο και στη συνέχεια τα νησιά Πάρο, Αντίπαρο, Μήλο, Ίο, Κύθνο, Αμοργό, Κίμωλο, Σίφνο, Σίκινο, Σύρο, Φολέγανδρο, Άνδρο, Τήνο, Μύκονο, Κέα, Σέριφο, νησιά των Βόρειων Σποράδων, τη Σκύρο, μέρος της Εύβοιας, τη Σαντορίνη και την Ανάφη.
Με έδρα τη Νάξο ίδρυσε το Δουκάτο του Αιγαίου, μοίρασε αρκετά από τα νησιά που κατέκτησε στους ευγενείς που τον ακολουθούσαν και το 1210 αποδέχτηκε την εξουσία του Βαλδουίνου της Φλάνδρας, λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.
Κυβέρνησε το Δουκάτο μέχρι το θάνατό του το 1227. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Άγγελος Σανούδος.
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
- Το Δουκάτο του Αιγαίου από την Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)