Λυγισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Επίδειξη των διαφορετικών τρόπων λυγισμού κατά "Euler" ανάλογα με το τρόπο στήριξης της δοκού. Από αριστερά προς δεξιά έχουμε: αμφιέριστη, αμφίπακτη, πακτωμένη στο ένα άκρο με απλό σύνδεσμο στο άλλο, και, μονόπακτη. Παρατηρήστε τα διαφορετικά φορτία στο πάνω άκρο των δοκών που επιφέρουν ίδια μέγιστη παραμόρφωση.

Ο λυγισμός είναι ένας από τους τρόπους αστοχίας των παραμορφωσίμων στερεών. Παρότι ο όρος που χρησιμοποιείται στα ελληνικά παραπέμπει σε μονοδιάστατους φορείς (δηλαδή λυγισμό στύλων, δοκών κ.ο.κ.) ωστόσο ο τρόπος αυτός αστοχίας αφορά και δισδιάστατους και τρισδιάστατους στερεούς φορείς. Η αστοχία από λυγισμό αποκαλείται επίσης αστοχία λόγω ελαστικής αστάθειας. Η τάση στην οποία μπορεί να έχουμε λυγισμό είναι πολύ μικρότερη της απλής μονοαξονικής τάσης θλιπτικής αστοχίας. Παράδειγμα λυγισμού δισδιάστατου φορέα είναι η παραμόρφωση ενός λεπτότοιχου μεταλλικού δοχείου υπό εξωτερική πίεση (πχ δοχείο λαδιού υπό κενό). Η πρώτη θεωρητική επίλυση του προβλήματος έγινε από τον Euler, ενώ σήμερα οι υπολογιστικές σχέσεις που χρησιμοποιούνται είναι εμπειρικές προσαρμογές των εξισώσεων του Euler, πιο κοντά στα πραγματικά αποτελέσματα.

Πηγές [Επεξεργασία]

  • Juvinal, Robert C. & Marshek, Kurt M.; Fundamentals of machine component design. -2nd ed., ISBN 0-471-62281-8