Λουδοβίκος ο νεώτερος

Μιά απεικόνιση του 14ου αιώνα της συνθήκης του Φουρόν όπου ο Λουδοβίκος ο νεώτερος ακροάζεται ενώ ο Λουδοβίκος ο τραυλός ακούει - Εθνική Βιβλιοθήκη Παρισίων

Οι 3 γιοί του Λουδοβίκου του Γερμανικού δίνουν όρκο πίστης στον πατέρα τους - Χειρόγραφο 14ου αιώνα

Λουδοβίκος ο νεώτερος (835 - 20 Ιανουαρίου/882) μερικές φορές αναφέρεται ως Λουδοβίκος Γ' δεύτερος γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού και της Έμμας, βασιλιάς της Σαξονίας (876 - 882) ως διάδοχος του πατέρα του και βασιλιάς της Βαυαρίας (880 - 882) ως διάδοχος του αδελφού του Καρλομάνου τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος ο Παχύς. Το 854 κλήθηκε από τους κατοίκους της Ακουιτανίας που βρέθηκαν σε σύγκρουση με τον Κάρολο τον φαλακρό προκειμένου να του δώσουν το στέμμα της Ακουιτανίας, στην συνέχεια επέστρεψε πίσω. Επιστρέφοντας πιέστηκε από τους ευγενείς να αποκτήσει ανεξαρτησία από τον πατέρα του τελικά στασίασε στον πατέρα του (865) μαζί με τον κόμη Αδαλάρδο αλλά η στάση απέτυχε. Σε λίγο συμφιλιώθηκαν. Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός πιέστηκε να μοιράσει την αυτοκρατορία του στους γιούς του ο Καρλομάγνος πήρε την Βαυαρία ο Λουδοβίκος Σαξονία, Θουριγγία και Φραγκονία και ο νεώτερος Κάρολος ο Παχύς Αλαμανία και Ραετία. Παντρεύτηκε (869) την Λιουτγκάρδη κόρη του Λιούντολφ δούκα της Βεστφαλίας γυναίκα αρκετά φιλόδοξη ισχυρού χαρακτήρα που τον οδήγησε ξανά σε σύγκρουση με τον πατέρα του (871 - 873) αλλά συμφιλιώθηκαν ξανά.

Διάδοχος του αδελφού του Καρλομάγνου

Μετά τον θάνατο του πατέρα του (876) θεωρήθηκε ως ο πιο προνομιούχος από τους διαδόχους που κυβέρνησαν ο καθένας ανεξάρτητα έφερε τον τίτλο του βασιλιά των Φράγκων. Αμέσως απειλήθηκε από τον Κάρολο τον φαλακρό που ήθελε να καταλάβει τα ανατολικά τμήματα της Λοθαραγγίας,προκάλεσε πόλεμο αλλά ο Λουδοβίκος τον νίκησε στις 8 Οκτωβρίου/876 στο Άντερναχ παρόλο που ο στρατός του ήταν σημαντικά μικρότερος. Μετά από αυτή τη νίκη τα 3 αδέλφια συγκεντρώθηκαν να μοιράσουν την κληρονομιά του πατέρα τους σύμφωνα με την διαθήκη του και να ορκιστούν πίστη μεταξύ τους, ο Λουδοβίκος ονομάστηκε από τότε βασιλιάς των Σαξόνων. Το 879 ο μεγαλύτερος αδελφός του Καρλομάγνος έμεινε ανάπηρος από ένα βαρύ εγκεφαλικό όρισε διάδοχο του τον Λουδοβίκο και πέθανε την επόμενη χρονιά.

Εξωτερική πολιτική

Τον Νοέμβριο του 878 μετά τον θάνατο του Καρόλου του φαλακρού ο διάδοχος του Λουδοβίκος ο Τραυλός έκανε συμφωνία με τον Λουδοβίκο τον νεώτερο να σεβαστεί ο καθένας τη διαδοχή στα δύο βασίλεια από τους γιούς τους, αλλά ο Λουδοβίκος ο τραυλός πέθανε πρόωρα τον Απρίλιο του 879. Υποκινούμενος από μια ομάδα δυτικών ευγενών υπό τον μοναχό Ζοσκελίν και τη φιλόδοξη σύζυγο του ο Λουδοβίκος παραμέλησε τη συνθήκη και ετοιμάστηκε να κάνει εκστρατεία να καταλάβει το δυτικό βασίλειο. Έφτασε ώς το Βερντάν αλλά όταν είδε ότι οι νέοι βασιλείς Λουδοβίκος Γ' και Καρλομάνος συμμάχησαν με τους κατοίκους της Λωρραίνης αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Τον Φεβρουάριο 880 με τη συνθήκη του Ριμπεμόντ ορίστηκαν τα τελικά σύνορα των δύο βασιλείων που παρέμειναν ακλόνητα ως τον 14ο αιώνα.

Επιδρομές των Βίκινγκς

Σε αντίθεση με τον πατέρα του ο Λουδοβίκος προσπαθήσει να συμφιλιωθεί με την αριστοκρατία ώστε να αποφύγει τις εσωτερικές συγκρούσεις, προσπάθησε να δημιουργήσει συγγενικούς δεσμούς με τις πιο ισχυρές οικογένειες του βασιλείου. Από το καλοκαίρι του 879 οι Βίκινγκς ξεκίνησαν ομαδικές επιθέσεις στο βασίλειο του, στην μάχη του Θιμεόν τον Φεβρουάριο του 880 τους νίκησε αλλά ο γιος του Ούγος σκοτώθηκε, λίγο αργότερα οι επιδρομείς συνέτριψαν τον κουνιάδο του Μπρούνο που σκοτώθηκε στη μάχη. Οι επιδρομές των Βίκινγκς συνεχίστηκαν αμείωτα ώς τον θάνατο του, ο αδελφός του Κάρολος που τον διαδέχθηκε κατάφερε αμέσως να ενώσει ολόκληρο το ανατολικό βασίλειο.