Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας

Λουίζα Ελισάβετ της Γαλλίας (Βερσαλίες 14 Αυγούστου 1727 - 6 Δεκεμβρίου 1759) μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ΄ και της Πολωνής συζύγου του βασίλισσας Μαρίας Λετσίνσκα, δίδυμη αδελφή της Ερριέτας της Γαλλίας γνωστή και ως βασιλική κυρία Ελισάβετ, αναφέρεται ότι έμοιαζε πολύ στον πατέρα της γι' αυτό ήταν η αγαπημένη του κόρη.

Η Ελισάβετ μεγάλωσε στις Βερσαλίες με τη δίδυμη αδελφή της Ερριέτα τις νεώτερες αδελφές τους Μαρία Λουίζα, Μαρία Αδελαίδα και τον αδελφό τους τον δελφίνο, ήταν πολύ έξυπνη ενώ αυτή με τον αδελφό της ήταν τα μόνα από τα παιδιά που παντρεύτηκαν. Τον Φεβρουάριο 1739 σε ηλικία 12 ετών της αναγγέλθηκε ο γάμος με τον ινφάντη Φίλιππο της Ισπανίας τρίτου γιου της βασιλιάς της Ισπανίας Φιλίππου Ε΄ ο οποίος ήταν θείος του πατέρα της και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ Φαρνέζε. Ο αρραβώνας έγινε στο πλαίσιο σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των Βουρβώνων της Ισπανίας και της Γαλλίας, δεν έγινε δεκτός με ενθουσιασμό στη Γαλλική αυλή αφού ο Φίλιππος τρίτος στην σειρά διαδοχής δεν είχε ελπίδες να ανέβει στον θρόνο της Ισπανίας. Η τελετή του γάμου έγινε κοντά στην Μαδρίτη στις 25 Οκτωβρίου 1739, απέκτησαν:

Όταν έφτασε στην αυλή της Ισπανίας παρατήρησε ότι υπήρχε πολύ μεγαλύτερη αυστηρότητα στο εθιμοτυπικό σε σχέση με τις Βερσαλίες, ενώ η πεθερά της Ελισάβετ ήταν εξαιρετικά αυταρχική. Αυτό την έκανε να απομονωθεί στα δωμάτια της μακριά από τον θρόνο παίζοντας με τις κούκλες της ενώ έγραφε γράμματα εκφράζοντας τη στενοχώρια της στον πατέρα της. Στον δρόμο για την Πάρμα έφτασε στις Βερσαλίες στις 11 Δεκεμβρίου 1748 όπου ευχαρίστησε τον πατέρα της για το νέο δουκάτο του συζύγου της. Τον Ιούλιο του 1726 η κουνιάδα της ινφάντη Μαρία Τερέζα Ραφαέλα της Ισπανίας σύζυγος του δελφίνου πέθανε στη γέννα και τον Ιανουάριο του 1747 ο δελφίνος παντρεύτηκε τη Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας που απέκτησε στενή φιλία με την Ελισάβετ. Έφτασε στην Πάρμα τον Οκτώβριο του 1749 με τα Γαλλικά έθιμα και τη Γαλλική κουζίνα, έμεινε με τον σύζυγο της στο περίφημο ανάκτορο των δόγηδων του Κολόρνο ανακαινισμένο με το Γαλλικό στιλ.

Η δίδυμη αδελφή της Ελισάβετ Εριέττα πέθανε (1752) επισκέφτηκε τον τάφο της και παρέμεινε στις Βερσαλίες έναν χρόνο, επιστρέφοντας στην Πάρμα δεν είχε όρεξη να κυβερνήσει[ασαφές]. Συμμάχησε με την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία που της υποσχέθηκε τον θρόνο των νοτίων Κάτω Χωρών (σημερινό Βέλγιο) που είχε επιστραφεί στην Αυστρία με την συνθήκη του Αιξ λα Σαπέλ. Επανήλθε στην Γαλλία τον Σεπτέμβριο του 1757 προκειμένου να τακτοποιήσει τον γάμο της κόρης της Ισαβέλλα με τον μεγαλύτερο γιό της Μαρίας Θηρεσίας αρχιδούκα Ιωσήφ μελλοντικό αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ (1760). Η Ελισάβετ πέθανε στις Βερσαλίες στις 6 Δεκεμβρίου 1759 από ευλογιά.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louise Élisabeth of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).