Λιταί
 |
Αυτό το λήμμα είναι ορφανό καθώς λίγα ή και καθόλου λήμματα συνδέουν σε αυτό. Παρακαλούμε βοηθήστε βάζοντας συνδέσμους προς αυτό σε λήμματα για σχετικά θέματα. (Απριλίου 2010) |
Στην ελληνική μυθολογία οι Λιτές (αι Λιταί) ήταν οι προσωποποιήσεις των δεήσεων, των μετανοούντων και των ικετευόντων, όπως τις παρουσιάζει τουλάχιστον ο Όμηρος. Αναφέρονται ως κόρες του Δία (ή ειδικότερα του «Ικεσίου Διός»), κακές και ρυτιδωμένες. Κάποιοι πίστευαν ότι εξαιτίας της ασχήμιας τους ήταν κόρες του Θερσίτη και κάποτε αναφέρονται με τις Έριδες. Υποτίθεται ότι το βλέμμα των Λιτών ήταν πάντα λοξό από ντροπή. Ακολουθούσαν σιωπηλές την εκδικήτρια αδελφή τους, την Άτη, και προσπαθούσαν να θεραπεύσουν τα κακά που εκείνη προκαλούσε στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι που σέβονταν τις Λιτές ωφελούνταν πολύ όταν αυτές έφθαναν κοντά τους, αλλά όταν κάποιος τις απόδιωχνε και τις αψηφούσε αυτές προσέτρεχαν στον πατέρα τους τον Δία και του ζητούσαν την τιμωρία του ασεβή.
Παραδείγματα [Επεξεργασία]
- Ο Φοίνιξ στην Ιλιάδα παρακινεί τον οργισμένο Αχιλλέα να δεχθεί με εορτασμούς και θυσίες τις Λιτές.
- Ο Πάρις παρακαλεί τις Λιτές να θεραπεύσουν την πληγή που του είχε προξενήσει ο Φιλοκτήτης.
Πηγή [Επεξεργασία]
- Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
