Λεόντιος Πιλάτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Λεόντιος Πιλάτος ο Καλαβρός (-1366) υπήρξε Έλληνας λόγιος του 14ου αιώνα. Δίδαξε τον Βοκάκιο και τον Πετράρχη και πολλούς άλλους δημόσιους άνδρες στην Ακαδημία της Φλωρεντίας τον Όμηρο. Ήταν ο πρώτος δημόσιος διδάσκαλος της ελληνικής γλώσσας και του Ομήρου, και θεωρείται ο πρώτος μυσταγωγός των ελληνικών σπουδών στην Δύση.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν μαθητής του Βαρλαάμ. Σύμφωνα με τον Βοκκάκιο και με τον ίδιο τον Λεόντιο γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είχε έκφραση φοβερή και φρικιαστική, με μακρυά μαλλιά και γένεια ατημέλητα. Φορούσε μακρύ φιλοσοφικό τρίβωνα. Ζούσε ζωή κυνικού φιλόσοφου. Παρόλο το φρικιαστικό του παρουσιαστικό, σύμφωνα με τον Γίββων, ο Πιλάτος ήταν πολύ μορφωμένος και σοφός. Όπως και ο Βαρλαάμ, χρησίμευσε ως πρεσβευτής του Βυζαντίου υπέρ της ένωσης των εκκλησιών και γιαυτό το λόγο ταξίδευσε στην Αβινιόν το 1360 και συνάντησε τον Βοκκάκιο, τον οποίο έπεισε να πάει στην Φλορεντία και να τον φιλοξενήσει στο σπίτι του επί τρία έτη. Ο Πιλάτος κατόρθωσε να διοριστεί δημόσιος διδάσκαλος των ελληνικών γραμμάτων στην νεοσύστατη Ακαδημία της Φλωρεντίας, η οποία ήταν η μόνη τότε σχολή στην Ευρώπη, στην οποία δίδαξε πρώτος ο Πιλάτος την ελληνική γλώσσα και τον Όμηρο. Ο Βοκκάκιος δε μαρτυρεί ότι ήταν ο πρώτος Ιταλός που διδάχτηκε τον Όμηρο στο σπίτι του από τον Πιλάτο, και ωφελημένος από την διδασκαλία αυτή συνέταξε την «Γενεαλογία των θεών».

Ο Πιλάτος όμως είχε φύση άστατη και ξανά έφυγε από την Φλωρεντία, και πήγε μαζί με τον Βοκκάκιο στην Βενετία, και από εκεί ξανά στην Κωνσταντινούπολη το 1363. Εκεί ο Καλαβρός κατηγορούσε την Ελλάδα και επαινούσε την Ιταλία ως παράδεισο, ενώ στην Ιταλία ως Έλληνας Θεσσαλονικιός κατηγορούσε την Ιταλία. Από την Κωνσταντινούπολη ξανά κατέφυγε με κατεύθυνση την Ιταλία, αλλά καθοδόν στην Δαλματία τον χτύπησε κεραυνός και απέθανε το 1366.

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πιλάτος σύμφωνα με τον Βοκάκκιο δεν άφησε συγγράμματα. Όμως, χάρι στις σημειώσεις του, ο Βοκκάκιος μετέφρασε την Ιλιάδα και την Οδύσεια. Στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας φυλάσσονται δύο χειρόγραφά του υπό τους αριθμούς BNF ms lat. 7880(1) και 7880(2).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]