Λεοπόλδος Β' μέγας δούκας της Τοσκάνης

Λεοπόλδος Β' μέγας δούκας της Τοσκάνης (1828)

Λεοπόλδος Β' μέγας δούκας της Τοσκάνης (1842)

Λεοπόλδος Β' μέγας δούκας της Τοσκάνης (Φλωρεντία 3 Οκτωβρίου/1797 - 29 Ιανουαρίου/1870) ο τελευταίος μέγας δούκας της Τοσκάνης (1824 - 1859), γιος και διάδοχος του Φερδινάνδου Γ' μέγα δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας Λουίζας Αμαλίας Τερέζας των δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε δύο φορές πρώτα τη Μαρία Άννα της Σαξονίας και μετά τον θάνατο της (1832) την Μαρία Αντωνία των δύο Σικελιών με την οποία απέκτησε τον διάδοχο του Φερδινάνδο. Τα πρώτα είκοσι χρόνια αφοσιώθηκε στην ανάπτυξη της Λομβαρδίας όπου έγινε το επίκεντρο του Αυστριακού δεσποτισμού, αν και ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί τις Αυστριακές μεθόδους διακυβέρνησης προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από αυτές. Επέτρεψε πολλές ελευθερίες όπως του τύπου κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να γίνει η Λομβαρδία ο αγαπημένος τόπος εγκατάστασης πολλών εξορίστων.

Συνεχή επαναστατικά κινήματα

Τη δεκαετία του 1840 υπήρχαν έντονα επαναστατικά ρεύματα σε ολόκληρη την Ιταλία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν κινήματα (1845, 1846), ο Λεοπόλδος προσπαθούσε όσο μπορούσε να παραχωρήσει ελευθερίες αλλά συναντούσε την αντίδραση της Βιέννης. Η εκλογή του πάπα Πίου Θ' ενθάρρυνε περισσότερο τους επαναστάτες με αποτέλεσμα ο Λεοπόλδος να αγνοήσει την αντίδραση της Βιέννης αναγνωρίζοντας το Σύνταγμα της Τοσκάνης στις 17 Φεβρουαρίου/1848. Aλλά το κίνημα των επαναστάσεων που ξέσπασε στην Βιέννη και το Μιλάνο ενθάρρυνε ακόμα περισσότερο τους επαναστάτες που τον πίεσαν να συμμαχήσει με την Σαρδηνία κατά της Αυστρίας, τελικά από τις πολλές πιέσεις εκθρονίστηκε και αναχώρησε για την Σιένα. Οι επαναστάτες τον Φεβρουάριο του 1849 αναγκάστηκαν να τον ξανακαλέσουν από φόβο λόγω της συντριβής των δυνάμεων της Σαρδηνίας από την Αυστρία. Ο ίδιος δέχθηκε την πρόσκληση αλλά είχε καλέσει τις Αυστριακές δυνάμεις χωρίς να ενημερώσει τους επαναστάτες που τον αποκατέστησαν βίαια τον Απρίλιο του 1849 κάτι που τον έκανε από τότε εξαιρετικά αντιδημοφιλή προδικάζοντας το τέλος της δυναστείας του σύντομα στην Ιταλία. Από τότε κυβέρνησε συνέχεια τα επόμενα 10 χρόνια ακολουθώντας συμβουλές από τη Βιέννη, ενώ στην Τοσκάνη υπήρχε Αυστριακός στρατός 10.000 ανδρών που ήρθε απο το 1849 με σκοπό την αποκατάσταση του.

Οριστική εκθρόνιση

Με την έκρηξη του νέου Ιταλοαυστριακού πολέμου κράτησε αρχικά ουδέτερη στάση αλλά ανετράπη με αιματηρό πραξικόπημα στις 27 Απριλίου/1859 πριν το τέλος του πολέμου. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε υπέρ του υιού του Φερδινάνδου χωρίς κανένα αντίκρισμα αφού η Λομβαρδία ενώθηκε με το Ιταλικό βασίλειο υπο τον βασιλιά της Σαρδηνίας Βίκτωρ Εμμανουήλ Β'. Τα επόμενα χρόνια της ζωής του ο Λεοπόλδος τα πέρασε στην Αυστρία και πέθανε τελικά στη Ρώμη.

Κληρονόμοι

Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο την Μαρία Άννα της Σαξονίας (1799 - 1832) με την οποία απέκτησε :

• Αρχιδούκισσα Μαρία Καρολίνα (1822 - 1841)
• Αρχιδούκισσα Αυγούστα της Αυστρίας (1825 - 1864)

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του στην Νάπολη (1833) την Μαρία Αντωνία των δύο Σικελιών δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Α' των δύο Σικελιών με την οποία απέκτησε :

• Φερδινάνδος Δ' μέγας δούκας της Τοσκάνης
• Αρχιδούκας Κάρολος Σαλβαδόρ της Αυστρίας
• Αρχιδούκισσα Μαρία Λουίζα Αννουνζιάτα (1845 - 1917)
• Αρχιδούκας Λούντβιχ Σαλβαντόρ (1847 - 1915)
• Αρχιδούκας Ιωάννης Σαλβαντόρ (1852 - 1890)