Λαόνικος Χαλκοκονδύλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης (Αθήνα, 1430 - Ιταλία, 1490) ήταν Έλληνας ιστορικός, μέλος της ομώνυμης αρχοντικής οικογένειας της Αθήνας, η οποία ανέδειξε αρκετούς λογίους κατά τον 15ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Γεωργίου Χαλκοκονδύλη (1390-1466) και ανιψιός του Δημητρίου Χαλκοκονδύλη (1423-1511). Εξ αιτίας μιας αντιδικίας του πατέρα του με τον Φλωρεντινό Δούκα Νέρο Β' Ατσαγιόλι (1416-1451), ηγεμόνα του Λατινικού Δουκάτου των Αθηνών (β. 1435-1439 και 1441-1451), η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στον Μυστρά, πρωτεύουσα του ομώνυμου Δεσποτάτου, το 1435. Σύμφωνα με μαρτυρία του Κυριακού του Αγκωνίτη (1391-1452), το 1447 ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης ζούσε στην Αυλή του Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (1405-1453), μετέπειτα τελευταίου αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας (β. 1449-1453) και ήταν ένας από τους επίλεκτους μαθητές του Γεωργίου Γεμιστού ή Πλήθωνος (1355-1452). Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) κατέφυγε στην Ιταλία όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ύστερα από τη φυγή του στην Ιταλία, έγραψε ιστορία με τίτλο «Αποδείξεις Ιστοριών» σε 10 τόμους, η οποία καλύπτει την περίοδο 1298-1463. Η ιστορία του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες πηγές για τη μελέτη της περιόδου. Το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η βαθμιαία πτώση της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, η άνοδος των Οθωμανών Τούρκων και η προσπάθεια των κρατών της περιοχής να αντισταθούν στην τουρκική επεκτατικότητα.

Το πρότυπό του, στη συγγραφή της ιστορίας του, είναι ο Θουκυδίδης. Η γλώσσα του είναι καθαρή και σωστή και το ύφος του απλό και κατανοητό, όμως το κείμενο το οποίο βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση και η αρχαϊκή γλώσσα, το καθιστούν δυσανάγνωστο σε πολλά σημεία. Τη σύγχυση του αναγνώστη επιτείνει η επιμονή του συγγραφέα να χρησιμοποιεί τα αρχαία ονόματα λαών της εποχής, αντί για τα σύγχρονα, ενώ με την εκτεταμένη χρήση του ονόματος «Έλληνες» αντί για το καθιερωμένο «Ρωμαίοι», προσπαθεί να συνδέσει τους συγχρόνους του με τους αρχαίους Έλληνες.

Το περιεχόμενο των βιβλίων πραγματεύεται τα εξής:

Η ιστορία αυτή μεταφράστηκε και τυπώθηκε στη Λατινική (1556) και τη Γαλλική (1577), ενώ περιέχεται στην Patrologia Graeca του Migne (τόμος 159, στήλες 13-555).

Άλλη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ν. Νικολούδης, Ερμηνευτικά προβλήματα ενός ιστορικού γεγονότος: Η κατάληψη της Καλλίπολης και ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, Τα Ιστορικά, τομ.9, τ/χ.16( Ιούνιος 1992), σελ.41-48
  • Νίκος Νικολούδης, Ενα πορτραίτο του ιστορικού Λαόνικου Χαλκοκονδύλη, 'Ιστωρ 5(1993),σελ.63-73
  • Πολύμνια Κατσώνη, Σύντομη χρονολογική αποκατάσταση σε ένα τμήμα του κειμένου των « Αποδείξεων Ιστοριών»,στο:Πρακτικά του ΙΑ΄ Πανελληνίου Ιστορικού Συνεδρίου (Μάιος 1990),Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 91-104.